توت‌فرنگی کردستان کام کشاورزان را تلخ کرد

یکی از کشاورزان ساکن روستای توریور سنندج که از روستاهای برتر کشور در زمینه تولید توت‌فرنگی به‌شمار می‌رود، در این‌باره به فارس گفت: سود اصلی محصول ما به جیب دلالان و واسطه‌ها ریخته می‌شود و به علت نبود کارخانجات مجبوریم این شرایط را بپذیریم.

علی تیراندری افزود: من در سال، نزدیک به 5 تن توت‌فرنگی برداشت می‌کنم که باید هزینه‌های حمل‌و‌نقل و کارگری و سایر هزینه‌ها را جمع کنم و آنچه باقی می‌ماند به هیچ وجه جوابگوی نیاز خانواده نیست.

وی تصریح کرد: یکی دیگر از مشکلات ما نبود جاده و دسترسی مناسب به بازارهای فروش است، زیرا جاده‌ای که ما از آن استفاده می‌کنیم حدود 30 کیلومتر آن خاکی است و با وجود زیرسازی تا به حال پیشرفت چندانی در آسفالت آن نداشته است. ما از مسوولان و متولیان تقاضا داریم که نسبت به احداث کارخانجات و نظارت بر فروش این محصول اقدام جدی داشته باشند، زیرا منبع اصلی درآمد خانواده 7 نفری من فقط از راه این محصول است که آن هم سود واقعی‌اش به دیگران می‌رسد.

محمدابراهیم حسن‌نژاد، رئیس سازمان جهاد کشاورزی کردستان نیز گفت: ما بارها اعلام کرده‌ایم که بخش خصوصی می‌تواند از شرایط ویژه‌ای که سازمان در نظر گرفته، استفاده کرده و نسبت به احداث صنایع تبدیلی اقدام کند، اما تاکنون توفیقی در این زمینه حاصل نشده است.

اما کریمی، کارشناس ارشد باغداری بر این باور است که جهاد کشاورزی یک ناظر ساکت و بدون هیچ‌گونه واکنش و حرکت در مقابل این محصول «بااهمیت» است و همین سکوت معضلات بسیاری چون عدم آموزش کشاورزان، عدم ترغیب دولت به سرمایه‌گذاری در بخش صنایع تبدیلی و بسته‌بندی و مناسبات بازار فروش را به‌وجود آورده است.

وی افزود: از حدود 30 هزار تن محصول توت‌فرنگی 20 درصد آن در بازار مصرف تازه‌خوری دارد و بقیه در یک تقلا و فعالیت سنتی و غیرعلمی و دست و پاگیر و بدون نتیجه، توسط باغداران به بازارهای فروش عرضه یا سایه دلالان بر آن سنگینی می‌کند.