به تماشای لاله‌های سربه زیر بایستید

اردیبهشت، ‌ماه بهشت لاله‌های ایرانی ازجمله لاله واژگون است. خاستگاه این گیاه زیبا سراسر رشته کوه زاگرس است و به صورت پراکنده در تمام زاگرس دیده می‌شود، اما 3 دشت معروف و سرشار از این گیاه وجود دارد که بزرگ‌ترین‌شان در کوهرنگ چهارمحال و بختیاری قرار دارد. این گیاه نخستین بار سال 1576 میلادی به وسیله جهانگردان اروپایی از ایران به اتریش برده شد و در باغ‌های افراد ثروتمند پرورش یافت. پس از آن اروپاییان با این گل زیبا آشنا شدند و از قرن 19 میلادی کشت آن در هلند نیز رواج یافت.

رویش این گیاه به طور طبیعی در دشت‌های ایران از اواسط فروردین شروع شده و اواخر فروردین تا اوایل اردیبهشت ماه، مرحله گل‌دهی آن آغاز می‌شود. اواسط تا اواخر اردیبهشت، اوج شکوفایی و گل‌دهی این گیاه و زیبایی بی‌نظیر دشت کوهرنگ چهارمحال و بختیاری است که با پوششی از فرش سبز و سرخ، حیرت و تحسین را در نگاه تماشاگرانش می‌نشاند. پس از این دوره کوتاه، برگ‌ها زرد و پژمرده و خشک می‌شوند، به طوری که در خرداد از گیاه بجز چند ساقه چوبی چیز دیگری باقی نمی‌ماند. اما اردیبهشت، ماهی است که دشت لاله واژگون کوهرنگ، میزبان مسافران استان چهارمحال و بختیاری است که همه ساله از اقصی نقاط ایران‌زمین برای دیدن این گل سر به زیر، به این استان سفر می‌کنند تا شاهد یکی از زیباترین و بکرترین تجلیات هستی و جاذبه‌های طبیعی باشند.

علاوه بر دشت کوهرنگ و کوه‌های صمصامی در چهارمحال و بختیاری ـ که زادگاه اصلی لاله‌های واژگون است ـ دیگر مناطق ایران نظیر گلستان‌کوه در منطقه خوانسار استان اصفهان و دشت‌های ییلاقی سررود و دامنه‌های دنا در استان کهگیلویه و بویراحمد نیز از دیگر مناطقی هستند که این گیاه به وفور در آنجا می‌روید و می‌توان برای دیدن لاله‌های واژگون به آنجا سفر کرد. ارتفاعات، دیمزارهای گندم، حاشیه جاده‌ها و دشت‌های وسیعی از شهرستان مانه‌ و سملقان در خراسان شمالی نیز از دیگر رویشگاه‌های این گل اساطیری است. لاله‌های واژگون این استان از نظر ارتفاع و رنگ با لاله‌های واژگون استان‌های چهارمحال و بختیاری و بویراحمد متفاوت است.ارتفاعات اشتران کوه لرستان و شاهو در استان کرمانشاه نیز انبوهی از این گل‌ها را در خود جای داده است. در پاوه و اورامانات استان کرمانشاه هنوز به این گل، اشک سیاوش می‌گویند.

محسن غفاری