مالیات‌های قلمبه فوتبالی‌ها

هر چند کسی در پرداخت مالیات اما و اگری ندارد، اما بازیکنان فوتبال انتظار دارند در قبال پرداخت مالیات مبلغ قرارداد خویش، حمایت‌های جانبی نیز از آنان به‌عمل آید. مثل پوشش بیمه‌ای که البته تامین این خواسته به نظر باشگاه‌ها برمی‌گردد که باید با اتخاذ راهکارهای لازم، بازیکنان تیم فوتبالشان را بیمه کنند تا در شرایط بیماری و آسیب دیدگی، بازیکنان و خانواده‌هایشان بتوانند از مزایای خدمات بیمه بهره‌مند شوند.

جدا از این خواست عمومی، راهی برای فرار از زیر بار مالیات قراردادهای فوتبالی وجود ندارد و بازیکنان و مربیان باید در پایان هر فصل نسبت به تسویه حساب مالیاتی خویش اقدام کنند، چه در غیر این صورت، سازمان لیگ نیز از ثبت قراردادهای آنان با تیم‌های جدید جلوگیری می‌کند. هر چند طی دو سه سال اخیر در این مورد فتح بابی صورت گرفته و بازیکنان و مربیان فوتبال کشورمان به این نتیجه رسیده‌اند که باید در پرداخت مالیات رقم قراردادشان پیشقدم شوند، اما بعضا هستند پرونده‌هایی که از گذشته تاکنون در سازمان مالیاتی خاک می‌خورند.مثل پرونده افشین قطبی که در ارتباط با مالیات زمان حضورش در پرسپولیس و بعد نیز تیم ملی به سازمان مالیاتی بدهکار است و شاید اگر بخواهد دیگر بار، قانونی وارد کشور شده و خارج شود باید با مراجعه به سازمان مالیاتی، بدهی‌اش را تسویه کند.

مصطفی دنیزلی ترک و سرمربی فعلی پرسپولیس نیز وقتی می‌خواست در پایان هفته بیست و ششم لیگ و برای چند روزی ایران را ترک کند و سری به خانواده‌اش بزند، متوجه شد مالیات دوره مربیگری‌اش در تیم پاس را بدهکار است و اگر آن را تسویه نکند، نمی‌تواند از کشور خارج شود. حتی برانکو ایوانکوویچ نیز که بعد از جام جهانی 2006 آلمان، دیگر به ایران برنگشت و از طریق شکایت به فیفا خواستار دریافت حق و حقوق باقیمانده‌اش شد، مبلغ مالیات قرارداد زمان حضورش در تیم ملی را نپرداخته است تا چند روز قبل از حضور تیم باشگاهی الاتفاق عربستان در تهران، اعلام شود ممنوع الورود است.

جدا از برخی مربیان که از پرداخت مالیات فرار کرده‌اند، ‌علی دایی به گفته مسوولان سازمان امور مالیاتی از خوش حساب‌ترین مودیان مالیاتی به حساب می‌آید. دایی جدا از آن‌که هر سال با مراجعه به علما و مراجع، خمس مالش را پرداخت می‌کند، بموقع مالیات قراردادش را می‌پردازد تا از این حیث برای جامعه فوتبال الگو باشد.

عزیز محمدی، رئیس سازمان لیگ با اشاره به این‌که در حال حاضر 2 نوع مالیات برای فوتبالی‌ها تعریف شده، می‌گوید: ‌نوع اول شامل مالیات بازیکنان، مربیان و تمام کسانی است که در فدراسیون و باشگاه‌ها کار می‌کنند که حرفی در آن نیست و طبق قانون پرداخت می‌شود؛ اما شق دوم مالیات از درآمدهایی است که جذب فوتبال می‌شود که ما مخالف آن هستیم.

وی در توضیح دلایل این مخالفت می‌گوید: دوستان ما در سازمان مالیاتی نظر دارند که اگر ما از اسپانسر و تبلیغات محیطی و حق پخش به درآمدی می‌رسیم، باید مالیات این مبلغ را نیز پرداخت کنیم که ما مخالف این مساله هستیم. چرا که باید شرایطی را ایجاد کنیم تا باشگاه‌ها بتوانند روی پای خود بایستند و از اتکای صرف به دولت فاصله بگیرند. به همین منظور باید به باشگاه‌ها کمک کنیم، نه این‌که خواسته شود روی منابع درآمدی جذب شده مالیات بسته شود. در حقیقت اگر به دنبال خصوصی شدن باشگاه‌ها هستیم باید به آنها کمک کنیم تا با قوی شدن‌شان به لحاظ مالی به سوآوری و بهره‌دهی برسند که برای این کار نیز حداقل به 10 سال زمان نیاز داریم. به هر حال وقتی قرار است فوتبال از اتکای صرف به منابع مالی دولت فاصله گرفته و درآمدزا شود، به صورتی که خرج خود را درآورده و خدمت رسان باشد باید کمکش کرد.

رئیس سازمان لیگ که معتقد است طی این مدت درآمد لیگ را 10 برابر نموده و به 27 میلیارد تومان رسانده است، اضافه می‌کند: باید باشگاه‌ها را کمک کرد نه آن‌که روی حداقل منابع درآمدی آنها نیز مالیات بست. آن هم در شرایطی که در قانون تصریح شده هر سازمان و بنگاهی که کار فرهنگی انجام می‌دهد،از پرداخت مالیات معاف می‌شود.

هر چند تعیین سقف قرارداد 350 میلیون تومانی برای لیگ برتر فقط در هنگامه ثبت قراردادها در هیات فوتبال متبلور شده، اما به اعتقاد عزیز محمدی وقتی پای پرداخت مالیات به میان می‌آید، سر تعدادی از بازیکنان کلاه می‌رود.

می‌پرسید چرا؟ ‌وی چنین توضیح می‌دهد: به دفعات شاهد بوده‌ایم باشگاه‌ها با وجود ثبت قرارداد 350 میلیونی برای تعدادی ازبازیکنانشان، رقم‌هایی کمتر از این مبلغ (100 و 200 میلیون‌) را به آنان پرداخته‌اند، در حالی که چنین بازیکنانی مجبورند مالیات 350 میلیونی را پرداخت کنند که به‌طور طبیعی در حق‌شان اجحاف می‌شود. هر چند ورود به چنین مسائلی به ما مربوط نمی‌شود، اما وقتی با مراجعه به چنین بازیکنانی مواجه شده‌ایم با تحقیق لازم، درستی گفتار آنان را مورد بررسی قرار داده‌ایم تا با نوشتن نامه به سازمان مالیاتی، ‌مبلغ حقیقی قرارداد آنان را منعکس سازیم. البته قبول دارم که عکس این مساله نیز قابل تصور است و مبلغ 350 میلیون، کف رقم قرارداد تعدادی از بازیکنان و مربیان شده و آنان، مبالغ زیادتری را دریافت می‌کنند. هر چند خیلی‌ها نیز به انحای مختلف از پرداخت مالیات شانه خالی می‌کنند.

به هر حال اگر در نظر بگیریم که سالانه 100 میلیارد تومان خرج باریکنان و مربیان فوتبال در رده باشگاهی می‌شود، آنان 10 میلیارد تومان مالیات پرداخت می‌کنند. البته اگر مالیات مربیان رده‌های ملی را نیز به این مبلغ اضافه کنیم،‌ بر میزان این رقم افزوده می‌شود.

ما می‌خواستیم نظر مسوولان سازمان مالیاتی را نیز در زمینه چگونگی محاسبه و پرداخت مالیات قراردادهای بازیکنان و مربیان فوتبال جویا شویم، ولی با وجود تمام نامه‌نگاری‌ها و پیگیری‌های تلفنی، آنان از پاسخ دادن طفره رفتند تا صرفا در این گزارش، نظر فوتبالی‌ها را منعکس کرده باشیم.