مقایسه کدهای منبع‌باز و تجاری

این شرکت اعلام کرد که مطالعه سال گذشته‌شان با توسعه بستر تست Coverity5 (کاوریتی) بهبود یافته است. این موتور تحلیل می‌تواند تحلیل‌های استاتیک انجام دهد و درباره مشکلات رخ داده در برنامه نتایج دقیق‌تری ارائه کند.

سال 2011، این شرکت حدود 37 میلیون خط کد از پروژه‌های منبع‌باز را مورد بررسی قرار داد و آن را با 300 میلیون خط کدی که از طرف شرکت‌های تولیدکننده نرم‌افزار به‌صورت ناشناس دریافت کرده بود، مقایسه کرد.

پس از اجرا، این نتیجه حاصل شد که چگالی خرابی متوسط نرم‌افزار (میزان احتمالی خرابی در هر 1000 خط) برای نرم‌افزارهای منبع باز 45/0 بود که در مقایسه با نرم‌افزارهای تجاری که این رقم یک است، تفاوت محسوسی به شمار می‌رود.

تمیزترین کد را لینوکس 6/2، پی‌اچ‌پی 3/5، و دیتابیس PostgreSQL9 داشتند که چگالی خطای آنها به‌ترتیب، 62‌‌/‌‌0، 20‌‌/‌‌0 و 21‌‌/‌‌0 بود. کاوریتی همچنین اعلام کرد که این کیفیت کد باعث شده است این پروژه‌ها به استانداردی در کد نویسی تبدیل شود.

راسموس لردورف، خالق پی‌اچ‌پی گفت: «کیفیت کد ما برای موفقیت و رشد پی‌اچ‌پی حیاتی است، محبوب‌ترین وب‌سایت‌های دنیا با پی‌اچ‌پی کار می‌کنند.

هر چه کد ما بیشتر رشد می‌کند و پیچیده‌تر می‌شود، کیفیت کد برایمان اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.» برای آن‌که قضاوت فوق عادلانه باشد، کاوریتی از پروژه‌هایی استفاده کرد که از نظر تعداد خطوط کد با همدیگر مشابه هستند. این پروژه‌ها از نظر اندازه با یکدیگر برابر بودند و چگالی خطای مشابهی در حدود 62/0 داشتند.

در انجام این تحلیل‌ها، کاوریتی همچنین دریافت که متوسط اندازه یک نرم‌افزار منبع‌باز حدود 832 هزار خط است، در حالی که این رقم برای نرم‌افزارهای تجاری حدود 5/7 میلیون خط است.