پیرچشمی؛ عارضه دوران میانسالی

***

پیرچشمی بخشی از مراحل طبیعی پیری است که بتدریج شروع می‌شود و بیماران متوجه تغییراتی در بینایی خود می‌شوند. تحقیقات نشان می‌‌دهد که شروع پیرچشمی به عوامل مختلفی مثل نژاد، شرایط آب و هوایی، تغذیه و عوامل فیزیولوژیک فرد نیز بستگی دارد.

وقتی پا به سن می‌گذاریم، لنز‌ها سفت و ماهیچه‌‌هایی که لنز را کنترل می‌کنند، ضعیف می‌شوند. ماهیچه‌های
ضعیف شده نمی‌توانند عدسی چشم را براحتی خم و پهن کنند، در نتیجه نوری که از طرف اشیا وارد چشم می‌شود، دقیقا روی شبکیه متمرکز نشده و اشیا با وضوح رویت نمی‌شوند.

در پیرچشمی در واقع بیمار قدرت تمرکز خود روی اشیا را از دست می‌دهد. این بیماری بخشی از روند طبیعی افزایش سن است و هنگامی که عدسی چشم قابلیت انعطاف خود را بتدریج از دست می‏دهد، اتفاق می‏افتد. اما باید بدانید پیرچشمی مساله نگران‌کننده‌ای نیست و براحتی قابل درمان و اصلاح است.

در بیشتر افراد اولین علامت ایجاد اشکال در حین مطالعه نوشته‌‌های ریز به خصوص در شرایط روشنایی کم است.

خستگی زودهنگام چشم در مطالعه طولانی‌‌مدت یا در حین انجام کار‌های ظریف و ممتد، سردرد و خواب‌آلودگی از نشانه های این بیماری است.

دور نگه داشتن کتاب هنگام مطالعه برای بهتر دیدن، خستگی چشم به هنگام مطالعه، شکایت از سرگیجه هنگام مطالعه، نیاز به نور مستقیم و روشن برای مطالعه از دیگر علائم آن است.