تهران و چالش ‌فاضلاب

کلانشهر تهران، بخش اعظم صنایع و نمایندگی‌های صنعتی و سرمایه در گردش کشور را در خود جای داده است.

پهنه وسیع پایتخت، عرصه زندگی و کار و فعالیت این خیل عظیم جمعیت است.

رشد لجام‌گسیخته و بی‌سامان این شهر پیامدهای ناگوار و ناهنجاری همچون تخریب محیط ‌زیست و افزایش روزافزون انواع آلودگی‌ها را به دنبال داشته است.

از جمله مهم‌ترین آلودگی‌ها که سلامت عمومی شهر را تهدید می‌کند آلودگی منابع آب سطحی و زیرزمینی است.
فاضلاب تولید شده در مناطق مسکونی و مراکز صنعتی به‌سرعت در رودخانه‌ها، مسیل‌ها و منابع آب جذب شده و این پاک‌ترین نعمت الهی را به یک توده آلوده تبدیل می‌کند.

سالانه بیش از یک میلیارد متر مکعب آب در شهر تهران مصرف می‌شود، اما آب مصرف شده در چرخه معیوب و ناقص شهری باقی می‌ماند و راه به جایی نمی‌برد و بدین ترتیب آب که در یک مرحله قبل به عنوان مایع زندگی‌ بخش ایفای نقش کرده بود، پس از مصرف مجدد به یک خطر جدی و بالقوه برای بهداشت عمومی و محیط‌ زیست تبدیل می‌شود.

این چرخه برای جلوگیری از انتشار آلودگی با ایجاد تاسیسات جمع‌آوری و تصفیه فاضلاب کامل می‌شود.

در راستای اجرای طرح فاضلاب تهران، ضرورت‌های اجرای طرح و مسائل پیرامون این طرح، میزگردی با حضور صاحب‌ نظران دانشگاهی و اجرایی برگزار کردیم تا مسائل مبتلا به این طرح بیشتر مطرح شود.

علی‌اکبر عظیمی‌ یکی از صاحب‌نظران حوزه آب و فاضلاب و استاد پیشین دانشکده محیط‌زیست دانشگاه تهران، امیررضا احمدی‌مطلق‌ کارشناس ارشد عمران و مدیر طرح جامع فاضلاب تهران، میرباقر اسماعیلی کشتلی‌ کارشناس ارشد آب و فاضلاب و معاون مهندسی و توسعه شرکت فاضلاب تهران در این میزگرد حضور داشتند.

مشروح این گزارش را فردا سه شنبه در روزنامه جام جم بخوانید.