کنترل ضربان‌سازهای قلب از راه دور

همچنین در شرایطی که بیمار با وضعیتی مواجه شود که لازم باشد به او شوک الکتریکی داده شود، سیستم ضربان‌ساز قلب محدودیت‌هایی را ایجاد می‌کند.

از این رو، محققان نسل جدیدی از ضربان‌سازها را طراحی کرده‌اند که می‌تواند از طریق ارسال تکانه‌هایی از امواج فراصوتی که به گیرنده‌ای که در داخل قلب قرار گرفته است، ارسال می‌شود شدت ضربان قلب فرد بیمار را تحت کنترل قرار می‌دهد.

در روش جدید، گیرنده به صورت ثابت و دائمی در داخل قلب قرار می‌گیرد که می‌تواند امواج صوتی ارسالی را دریافت کرده و انرژی آن را به انرژی الکتریکی تبدیل کند. ویژگی منحصر به فرد امواج فراصوتی این است که برخلاف امواج رادیویی بدون این که حرارت ایجاد کنند، سطح بالایی از انرژی را از داخل بافت‌های بدن عبور می‌دهند.

در این دستگاه که اصطلاحا سیستم محرک قلبی بی‌سیم نام دارد، انرژی مورد نیاز سیستم از طریق ارسال امواج فراصوتی تامین می‌شود. دستگاه گیرنده نیز بسیار کوچک و به طول 10 میلی‌متر و ضخامت حدود یک میلی‌متر است که مانند یک دانه برنج در داخل بافت قلب قرار می‌گیرد.

دستگاه فرستنده امواج صوتی نیز شبیه به یک جعبه بسیار کوچک است که روی قفسه سینه جاسازی می‌شود. این جعبه محتوی مجموعه‌ای از مبدل‌های امواج فراصوتی است که این امواج را به طرف گیرنده قلب هدایت می‌کند. گیرنده پس از دریافت این امواج آنها را به علائم الکتریکی که تنظیم‌کننده شدت ضربان قلب فرد بیمار هستند، تبدیل می‌کند.

البته پیش از این نیز نمونه‌های دیگری از ضربان‌سازهای بی‌سیم توسط دانشمندان کشورهای مختلف ساخته شده بود. به عنوان مثال گروهی از محققان آمریکایی سیستم‌های ضربان‌ساز ضدانقباضی زیرپوستی را برای بیماران طراحی کرده بودند که در آن به جای عبور سیم‌های حامل جریان الکتریکی از داخل عروق خون، از سیم‌هایی که در خارج بدن قرار می‌گرفتند برای انتقال امواج الکتریکی استفاده می‌شد. اما این سیستم ضربان‌ساز جدید برخلاف نمونه‌های مشابه از امواج فراصوتی برای انتقال انرژی استفاده می‌کند که در مقایسه با دیگر امواج از اثرات نامطلوب کمتری روی عملکرد اعضا و اندام‌های دیگر بدن برخوردار است.

ام‌البنین خانوردی