به دنبال قهرمانی بیستم در لیگ هستیم

من چند سالی است که در باشگاه هستم و می‌دانم باید از منچستر چه انتظاراتی داشته باشم. می‌دانم بازیکن منچستریونایتد بودن چه خصوصیاتی دارد و امیدوارم بتوانم از الگوهایی که در این باشگاه دارم به خوبی تبعیت کنم. خوش شانس بودم که با بازیکنان بزرگی مثل گیگز و اسکولز بازی کردم. گیگز در روزهای اولی که به این باشگاه آمدم کمک زیادی به من کرد و همیشه از تجربه‌های او استفاده کرده‌ام. او درباره بازیکنانی که در سال‌های قبل دائما مقابل آنها بازی کرده نکاتی را به من گوشزد می‌کند که در کارهای دفاعی می‌تواند به دردم بخورد.

چیز زیادی نمی‌دانستم! فقط در این حد که یکی از دربی‌های مهم دنیاست مثل لیورپول مقابل اورتون یا آرسنال و چلسی. حالا برای من هر بازی اهمیت زیادی دارد و البته دربی اهمیتی بیشتر!

بله اولین بازی که با منچستر داشتم دربی مقابل منچسترسیتی بود. البته من در آن بازی چند دقیقه بیشتر بازی نکردم چون آلکس فرگوسن تاکید داشت آن بازی را نباید ببازیم. او به همه ما تذکر داد این بازی چقدر مهم است. من گفته‌های او را درک می‌کردم چون در بلگراد هم دربی چیز دیگری بود. بازی ستاره سرخ مقابل پارتیزان همیشه بدون توجه به جایگاه 2تیم در جدول مهم بود.

این اولین بازی در انگلستان بود که به شکل زنده می‌دیدم و البته از کنار زمین آن را تماشا می‌کردم! متاسفانه ما آن بازی را باختیم. پاتریس اورا که همزمان با من به تیم آمد در آن بازی 90 دقیقه کامل بازی کرد ولی همان طور که گفتم به من فقط چند دقیقه بازی رسید. خوشحال بودم که شانس تماشای آن بازی را پیدا کرده بودم ولی متاسفانه نتیجه دلخواه را به دست نیاوردیم.

حضور نداشتن در این بازی سخت‌ترین تجربه دوران حرفه‌ای‌ام بود. خیلی دوست داشتم می‌توانستم در خط دفاعی حضور داشته باشم و مانع حملات مهاجمان سیتی باشم. خط دفاعی ما بعد از اخراج اوانز شکننده عمل کرد و در دقایق پایانی بازی 3 گل خوردیم. پاتریس اورا تجربه بازی در پست دفاع وسط را نداشت و نتوانست ژکو را در همان دقایق مهار کند. بازی من برای تیم ملی با وجود مصدومیتی که داشتم اشتباه بود و ناچار شدم برای 3 هفته بازی نکنم.

آنها هزینه زیادی صرف تیم کرده‌اند و مالکان باشگاه انتظار دارند مقابل ما نتیجه بگیرند. در چند بازی اخیر فاصله گل‌ها کم بود و اکثرا ما با گل‌های دقایق پایانی پیروز می‌شدیم، اما هیچ کس انتظار نداشت دربی آخر را با آن نتیجه ببازیم. در بازی برگشت قطعا فشار روی هر دو تیم بیشتر خواهد بود و جوک‌هایی که بعد از دربی رفت درباره فرگوسن و منچستر بین هواداران سیتی رد و بدل می‌شد وجود نخواهد داشت.

داشتن رقیب در هر کاری می‌تواند به پیشرفت و تلاش بیشتر منجر شود و در باشگاه ما هم این موضوع سابقه زیادی دارد و مسیر پیشرفت برای هر بازیکنی از روز نخست حضور در اولدترافورد مشخص است. بازیکنانی مثل گیگز و اسکولز به همه نشان دادند این مسیر را چطور می‌توان با افتخار تا پایان پیمود. یونایتد همیشه در 4 جام مدعی قهرمانی است و باید حداقل 60 بازی انجام دهد و برای پیروزی در این تعداد بازی به بازیکنان خوب زیادی احتیاج است و کریس و فیل هم می‌توانند کمک زیادی به تمامی بازیکنان برای رسیدن به قهرمانی‌های بیشتر داشته باشند.

نمی‌دانم چرا همه دائما می‌پرسند ما چطور می‌خواهیم فاصله مان با بارسا را جبران کنیم. تیم ما موفق عمل کرده و شرایط خوبی داریم. ما به بازیکنان بارسا احترام می‌گذاریم و مشکلی با آنها نداریم و از بازی مجدد با آنها نمی‌ترسیم و سعی می‌کنیم با نهایت توان در فصل آینده کار کنیم و لیگ قهرمانان را ببریم. من فاصله چشمگیری بین خودمان و بارسا نمی‌بینم. اصلا چرا همه مطمئن هستند بارسا سال بعد هم به فینال لیگ قهرمانان می‌رسد؟ آنها یک طور صحبت می‌کنند انگار که آنها در فینال هستند و قرار است باز هم قهرمان شوند. فصل جدید شروع شده و شرایط کاملا با فصل قبل متفاوت است. ما به دنبال قهرمانی بیستم در لیگ برتر هستیم و می‌خواهیم لیگ قهرمانان را باز هم فتح کنیم.

دیلی میرور / مترجم: امیررضا نوری‌زاده