هندبال ایران؛ جام‌جهانی به جای المپیک

ایران که در بازی‌های آسیایی گوانگجو به لطف هدایت موفق «بروت ماچیک» با درخششی خیره‌کننده، برای نخستین بار مدال نقره بازی‌های آسیایی را به دست آورده بود، پس از آن که در حفظ مربی موفق خود ناکام ماند، این بار با هدایت «ایویتسیا ریمانیچ»، پا به رقابت‌هایی گذاشت که تا حد بسیار زیادی تکلیف قهرمان آن از قبل روشن بود.

با توجه به این که تنها یک تیم از رقابت‌های کسب سهمیه المپیک در قاره آسیا امکان صعود مستقیم به لندن را داشت و با توجه به قدرت و اعتبار کره‌ای‌ها در سطح هندبال جهان در کنار میزبانی این تیم، تقریبا هیچ امیدی به صعود دیگر کشورهای آسیایی وجود نداشت.

با این حال، تیم ملی هندبال ایران توانست با همان رقبای خود در رقابت‌های پیش روی جام ملت‌های آسیا در شرایطی که آنها برای صعود مستقیم یا راهیابی به پلی‌آف المپیک، با تمام قوا به میدان کره جنوبی آمده بودند دست و پنجه مفیدی نرم کند. مفید از آن جهت که پیش از شروع رقابت‌ها، ریمانیچ به جام‌جم گفته بود؛ «به نظر شما کدام میدان تدارکاتی را می‌توان پیدا کرد که در آن حریفان ما در جام ملت‌های آسیا، تمام نقاط قوت و ضعف و میزان فاصله فنی‌شان با تیم ما را نشان دهند، جز مقدماتی المپیک؟» با این نگرش، استراتژی میان‌مدت تیم ملی، شکستن طلسم راه‌نیافتن به جام جهانی، از طریق بالارفتن از سکوی جام ملت‌‌های آسیاست.

حدود 3 ماه تا شروع جام ملت‌های آسیا باقی است و این، زمانی ایده‌آل برای هر چه هماهنگ‌ترکردن تیم ملی و آماده‌سازی کامل آن برای کسب سهمیه جام جهانی است به شرط آن که باشگاه‌ها که از این پس لیگ را نیز آغاز می‌کنند، تعامل بهتری با این تیم داشته باشند و مشکلات پیش از شروع رقابت‌های کسب سهمیه المپیک را این بار بر سر راه تیم ملی به وجود نیاورند؛ همان مشکلاتی که ریمانیچ را وادار کرد تا قول خود مبنی بر تبدیل ایران به قدرتی فراتر از قاره آسیا را پس بگیرد و‌ آن را منوط به روزی بداند که همه ملی‌پوشانش را در اختیار داشته باشد.

پیروزی ایران بر 3 تیم پرقدرت کویت، قطر و عربستان و نمایش قابل قبول در مقابل کره جنوبی صاحب کلاس و میزبان، بار دیگر پتانسیل بالای هندبال ایران را نشان داد؛ همان پتانسیلی که به قول سرمربی تیم ملی مدتی است وصف آن در اروپا هم پیچیده است.

امیدواریم مسوولان فدراسیون با حفظ شاکله قوی‌ تیم ملی و اصلاح اشکال‌ها و ناهماهنگی‌ها ‌بتوانند تیم هندبال شایسته کنونی را برای نخستین بار در تاریخ این رشته، ‌راهی جام‌جهانی کنند تا آنجا بازیکنان ما بتوانند معرف شایستگی‌های دیگری از جوانان برومند کشورمان به عرصه جهانی باشند.