در طبیعت‌گردی هوای پایتان را داشته باشید

لازم است چکمه‌ها را بعد از هر بار استفاده خشک کنید تا فرم خود را از دست ندهند و چرم آنها خشک نشود. این کار را می‌توانید با قرار دادن پارچه‌ای گرم داخل چکمه یا با هر روشی که از خشک‌شدن سریع آن جلوگیری کند،‌ انجام دهید. برای پیشگیری از یخ‌زدگی چرم مرطوب در طول زمستان هم باید چکمه‌ها را داخل کیسه خواب بگذارید یا به عنوان پشت سری از آن استفاده کنید.

هنگام خرید پوتین یا کفش نیز به یاد داشته باشید که پاهای شما موقع راه رفتن متورم خواهد شد. اگر کفش شما بیش از اندازه بزرگ یا عریض باشد پاشنه آن به بالا و پایین و طرفین حرکت می‌کند و باعث عدم اطمینان شما از گام‌هایتان می‌شود.

2 عامل مهم در تناسب پوتین عبارتند از: فاصله بین انتهای انگشت بزرگ پا و جلوی کفش؛ این فاصله باید به اندازه پهنای انگشت شست شما باشد و در چکمه بدون بند هم باید فضای خالی در زیر قسمت پایینی زبانه، به اندازه‌ای خالی باشد که یک انگشت اشاره در آن جای بگیرد.

مناسب نبودن چکمه‌ها می‌تواند باعث ایجاد تاول، خراشیدگی، پینه و میخچه شود. کفش‌های بسیار کوچک هم باعث ایجاد فشار می‌شوند. کفش بسیار بزرگ هم منجر به ایجاد ساییدگی در پا می‌شود. چنانچه انتهای انگشتان پا درگیر باشند نشانه این است که نوک کفش بیش از حد پایین یا سفت است. اگر به نوک انگشتان فشار بیاید چکمه یا کفش کوچک است یا بندها بسیار شل بسته شده‌اند. اگر کناره‌های انگشت بزرگ و کوچک پا اذیت شود، کفش باریک است. احساس ناراحتی در پاشنه هم دلایلی دارد از جمله طویل بودن کفش، شل بسته‌شدن بندها، پهن بودن بیش از حد فضای پاشنه کفش.

بسته‌شدن درست بند کفش نه‌تنها از ایجاد تاول جلوگیری می‌کند، بلکه از جریان خون نامناسب در پا هم پیشگیری می‌کند. درست نبستن بندها می‌تواند باعث شود کفش همانند یک الاکلنگ عمل کند، که در این صورت تاولی بزرگ در پشت پا به وجود می‌آورد. برای پیشگیری از ایجاد تاول، می‌توان بند را از قسمت پشت پا عبور نداد، از بندهای پهن استفاده کرد و همیشه یک جفت بند کفش اضافه به همراه داشت.

بستن بند کفش‌های پیاده‌روی: روشی که بندهای کفش‌تان را می‌بندید می‌تواند نقاط فشار در کفش و احساس شما نسبت به کفش‌هایتان را تغییر دهد.

اگر در نقاطی از پاهایتان فشاری احساس می‌کنید که باعث ایجاد درد می‌شود، بهتر است بند کفش را از سوراخ‌های نزدیک این نقاط رد نکنید.

اگر روی پنجه پا احساس فشار می‌کنید، یک طرف بند را از پشت و جلو عبور دهید و طرف دیگر بند را به صورت قطری از پایین به بالا بیاورید. برای پوتین‌های نظامی ‌اغلب از این روش استفاده می‌شود.

برای از بین بردن فشار وارده بر پاشنه پا هم بند را از آخرین سوراخ یا چند سوراخ بالایی عبور ندهید.

زمانی که از چکمه‌های زمستانه خود استفاده نمی‌کنید کفی نمدی آن را خارج کرده و آنها را خشک کنید. بهترین نوع کفی‌های نمدی، آنهایی هستند که از پشم بافته شده‌ای که در آب جوشانیده شده و سپس پهن شده و به شکل نمد درآمده، ساخته شده است. این چکمه‌ها برودت‌های خیلی زیاد را هم تحمل می‌کند.

هنگام طبیعت‌گردی جوراب‌های نخی یا پشمی ‌بپوشید. این نوع جوراب‌ها عرق را به خود جذب می‌کند. یادتان باشد همیشه جوراب‌های با کیفیت بخرید. ‌در غیر این صورت باعث وخامت وضعیت یک زخم بی‌اهمیت خواهید شد. از نگهداری جوراب‌ها داخل چکمه در طول شب خودداری کنید. زیرا با این کار مانع خشک‌شدن جوراب‌ها و چکمه می‌شوید. همواره یک جفت جوراب اضافی با خود داشته باشید و هر چند ساعت یک‌بار جوراب‌های‌تان را عوض کنید. جوراب‌های مرطوب‌تان را به کوله‌پشتی خود بسته و به این وسیله آنها را خشک کنید.

برای کنترل تناسب جوراب، پاها را به طور موازی قرار دهید و روی 2 پای خود بایستید. در این حالت جوراب نه باید گشاد باشد و نه کشیده شده باشد. جوراب‌هایی که دارای یک لایه محافظ در کف هستند، محافظت بیشتری ایجاد کرده و کاربرد بیشتری دارند.

به اندازه یک سانتی‌متر جا برای آب رفتن یک جوراب جدید در نظر بگیرید. جوراب‌هایی که بیش‌از اندازه بزرگ باشد، داخل کفش جمع می‌شوند و پاها را می‌سایند و باعث ایجاد تاول و خراشیدگی می‌شوند. همچنین اگر جوراب‌ها بیش از اندازه کوچک باشند، خیلی زود نخ‌نما شده و همچنین باعث کاهش جریان خون در پا می‌شوند. وقتی می‌خواهید در یک برنامه پیاده‌روی 2 جفت جوراب بپوشید، جوراب‌های رویی را حداقل نیم‌سایز بزرگ‌تر از معمول انتخاب کنید.

هر روز جوراب‌هایتان را عوض کنید. آنها را در آب ولرم بشویید تا بافت آنها حفظ شود، آب داغ باعث آب رفتن آنها می‌شود.

موقعی که جوراب‌تان نمدار می‌شود، می‌توانید با قرار دادن آن داخل تی‌شرت و در مجاورت بدنتان خشکش کنید. قبل از پوشیدن جوراب‌ها مطمئن شوید آنها کاملا خشک شده‌اند. اگر امکان شستن جوراب‌ها وجود ندارد آنها را عوض کنید؛ جوراب‌های کثیف باید خشک شده و با دست ماساژ داده شوند تا کثیفی و خشکی آنها برطرف شود.

بسیاری از اهالی نقاط سردسیر ایران، بویژه چوپان‌ها و آنهایی که باید به ارتفاعات بروند از مچ‌پیچ استفاده می‌کنند. همچنین مچ‌پیچ‌ها توسط ارتش‌های بسیاری هم استفاده می‌شود. نیروهای بریتانیایی ، کانادایی و آمریکایی در طول جنگ جهانی اول و تا حدودی در جنگ جهانی دوم، از مچ‌پیچ‌ها استفاده می‌کردند. در آفریقا لژیون خارجی فرانسه هنوز هم از این مچ‌پیچ‌ها استفاده می‌کنند. مچ‌پیچ‌ها از نوارهای پشمی‌یا نخی درست می‌شوند که دور ساق پا پیچیده می‌شوند و تا بالای چکمه‌ها و در برخی موارد پایین زانو را می‌پوشانند. مچ‌پیچ‌های پشمی‌ در زمستان و انواع نخی آن در تابستان و در مناطق بیابانی استفاده می‌شود. کوهنوردان قدیمی‌ هم هنوز از مچ‌پیچ ها و جوراب‌های ساق بلند با کارکردی مشابه، استفاده می‌کنند. پیشنهاد ما هم این است که اگر در هوای خیلی سرد به کوه می‌روید حتما از این وسیله استفاده کنید.

حامد پیمان‌خواه