نوبلی برای نجات از بحران

کریستوفر سیمز نیز استاد علوم اقتصادی و بانکداری دانشگاه پرینستون آمریکاست؛ دانشگاهی که سهم زیادی از جوایز نوبل اقتصاد را به خود اختصاص داده است. اگرچه این دو تحقیقات خود را به صورت مستقل و جداگانه انجام داده‌اند،‌ سرانجام پژوهش‌های آنها به نتیجه مشابهی منتهی شده است. آکادمی علوم سلطنتی سوئد می‌گوید علت اهدای جایزه امسال به این دو اقتصاددان، تلاش‌ها و تحقیقات 3 دهه قبل آنها برای کمک به مهار بحران اقتصادی جهان بوده؛ اما در مدل‌های این دو اقتصاددان، هیچ راه حل فوری برای پاسخ به معضلات کنونی اقتصاد جهانی دیده نمی‌شود.

آنها در مدل‌های خود نشان داده‌اند که ابزارهای اقتصادی مانند کاهش مالیات‌ها یا افزایش نرخ بهره، چگونه متغیرهای کلان اقتصاد مانند تولید ناخالص داخلی و تورم را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

براساس گزارش رویترز، خود سیمز در این باره می‌گوید: «اگر من راه‌حلی فوری برای معضلات کنونی داشتم، مطمئنا تاکنون آنها را در سراسر جهان منتشر کرده بودم؛ اما با کمال تاسف باید بگویم که راهکارهای من نیاز به طمانینه فراوان و حرکت آهسته و پیوسته دارد.»

اگرچه سابقه اهدای جوایز نوبل به سال 1895 برمی‌گردد،‌ نخستین جایزه نوبل در رشته اقتصاد در سال 1968 اهدا شد. تاکنون اقتصاددانان بزرگی همچون میلتون فریدمن، واسیلی لئونتیف،‌ آمار تیاسن، پل ساموئلسون و فردریش فون هایک موفق به دریافت این جایزه شده‌اند.

حمید اسدی / دبیر گروه اقتصاد