کاراته، اسیر حاشیه‌های پردردسر

فدراسیون بخش زیادی از انرژی خود را صرف این مسائل کرده است؛ مسائلی که بی‌شک خود فدراسیون هم در ایجاد آنها نقش داشته و نمی‌توان این موضوع را انکار کرد. با این حال چیزی که به نظر نگران‌کننده می‌آید، فضایی است که بر کاراته حکمفرما شده و بی‌شباهت با روزهای پرتنش جودو در دو، سه سال گذشته نیست که حاصل آن ناکامی‌های متوالی برای این رشته بوده است.

این شرایط در حالی برای کاراته ایران به وجود آمده که این رشته همواره در بازی‌های آسیایی عصای دست کاروان ایران برای صعود به رده‌های بالاتر بوده و در سطح جهان نیز تیم ایران در زمره مدعیان به حساب می‌آید.تلاش‌های زیادی که برای المپیکی شدن این رشته صورت می‌گیرد نشان از آن دارد که در دنیا روی کاراته حساب ویژه‌ای باز‌شده و همه کشورها بخصوص اروپایی‌ها روی این رشته سرمایه‌گذاری ویژه‌ای انجام می‌دهند.

با این حال در کشورمان فضای نگران‌کننده‌ای را بر‌کاراته شاهد هستیم. مشکلاتی که در یکی دو سال گذشته شاهد بودیم مثل زخم کهنه‌ای است که سر باز کرده‌اند و هر‌روز هم عمیق‌تر شده و این رشته را به حاشیه کشانده‌اند.

تغییرات پیاپی در بدنه فدراسیون که حتی این اواخر باعث ورود وزارت ورزش و بازگرداندن نایب‌رئیس این فدراسیون شده بود، در کنار مشکلاتی که در تیم‌های ملی شاهد هستیم بیانگر اوضاع نه‌چندان خوب کاراته است. در کنار آن از تیم‌های ملی هم خبرهای خوبی به گوش نمی‌رسد. شاید مسوولان کنونی فدراسیون و بخصوص شخص عباس احمد پناهی اوضاع را مساعد بدانند، اما از بیرون گود وضعیت چندان مناسب به نظر نمی‌رسد. کار به جایی رسیده که بعد از برکناری سرمربی تیم امید همه اعضای این تیم هم که نسل بعدی تیم ملی را تشکیل می‌دهند قید حضور در اردوهای ملی را زدند.

در تیم ملی بانوان هم با کنار گذاشته شدن سرمربی این تیم و محرومیت 6 ماهه‌ای که برای مریم مشیری در نظر گرفته شده، حاشیه‌سازی‌هایی را شاهد بوده‌ایم. اینها بخشی از مشکلات روزها و هفته‌های گذشته کاراته بوده که آخرین آن هم نخواهد بود. البته از انصاف به دور است که بخواهیم در تمام موارد فدراسیون را مقصر اصلی حاشیه‌سازی‌ها بدانیم، اما به هر حال یک پای اصلی تمام ماجراها فدراسیون است و انتظار می‌رود با درایت مسوولان آن بحث‌های حاشیه‌ای و مشکلات از این رشته دور شوند، چراکه ادامه این روند به‌تیم ملی نیز آسیبی جدی وارد خواهد کرد.

اتفاقاتی که در کاراته شاهد هستیم با انتقادات زیادی مواجه شده و هر گروه هم توپ را به زمین دیگری می‌اندازد تا خود را از اتهامات دور کند. منتقدان فدراسیون از نوع مدیریت عباس احمد پناهی انتقاد کرده‌اند، اما رئیس فدارسیون هم می‌گوید زمانی که این افراد سمت داشتند همه چیز گل و بلبل بوده، اما اکنون که منافعشان قطع شده است انتقاد می‌کنند. وی تاکید می‌کند در مدت زمان 20 ماه گذشته به اندازه 20 سال زحمت کشیده است، ولی این زحمات را برخی‌‌ به عمد نمی‌خواهند مورد توجه قرار دهند.‌ گرفتن مجوز پوشش اسلامی در مسابقات قهرمانی آسیا و عضویت در هیات رئیسه اتحادیه کاراته آسیا ازجمله نکاتی است که رئیس فدراسیون آنها را مورد توجه قرار داده و مهم می‌داند. این در حالی است که نایب‌رئیس پیشین بانوان فدراسیون معتقد است نکاتی که عباس احمد پناهی بر آنها تاکید می‌ورزد چندان بزرگ و پراهمیت نیستند.

افسانه باقری می‌گوید: باید واقعیت‌ها را بپذیریم. در زمان مدیریت پناهی سالن‌های افراسیابی و خوراکیان از این رشته گرفته شد و هیچ گام مثبتی هم به رغم تبلیغات فراوان در ساخت خانه کاراته تهران برداشته نشد.در مسابقات آسیایی و جهانی مردان هم که کارنامه مثبتی بر جای نگذاشته‌ایم. درخصوص مجوز پوشش بانوان هم باید یادآور شوم که این کار ازسال 75 که تیم نوجوانان در مجارستان قهرمان شده بود استارت زده شد و زمانی که پناهی هیچ مسوولیتی نداشت خیلی‌ها برای آن تلاش کردند. ضمن این که گرفتن مجوز در مسابقات آسیایی چندان سخت نیست و اگر ادعایی داریم باید در رقابت‌های جهانی این کار را انجام بدهیم. ما همچنین کرسی غرب آسیا را از دست دادیم تا عضویت تشریفاتی در هیات رئیسه آسیا را به دست بیاوریم، در حالی که ما از قبل نایب‌رئیسی آسیا را هم داشتیم!

این ادعاها در حالی مطرح می‌شود که رئیس فدراسیون کاراته می‌گوید جامعه کاراته شامل روسای هیات‌ها، مربیان، داوران و ورزشکاران از شرایط راضی هستند، ولی 4 نفر هستند که با از دست دادن سمت خود قصد جوسازی دارند.

یک بازگشت به گذشته شاید یادآور نکاتی باشد که بسیاری از اهالی کاراته آنها را از یاد نمی‌برند و بدون در نظر‌گرفتن انتقادهای گروه مورد خطاب رئیس فدراسیون، نگران ادامه فضای حاکم بر کاراته هستند.

جدایی آرین‌خو، مدیر فنی و علیرضا سلیمانی سرمربی سابق تیم ملی که اتفاقا هر دو از افراد با شخصیت کاراته به‌حساب می‌آیند در همان اوایل حضور پناهی در فدراسیون نخستین جرقه‌ها به حساب می‌آمد که به دلیل نپذیرفتن برنامه‌های رئیس جدید کاراته قید همکاری با تیم ملی را زدند.

پناهی که مدام از انتخاب یک مدیر فنی جدید برای تیم ملی سخن به میان می‌آورد خود این پست را در دست گرفت و با گذشت زمان اتفاقی هم رخ نداد. تفکیک تیم ملی به دو تیم به دلیل نزدیکی فاصله زمانی مسابقات قهرمانی جهان در صربستان و بازی‌های آسیایی گوانگجو هم از جمله کارهایی بود که در زمان خود چالش‌های فراوانی ایجاد کرد. در این که تصمیم یاد شده خوب بوده یا بد سخنی نیست، اما به هرحال تیم ملی دوپاره شد که اولی با هدایت سلطانی در مسابقات صربستان شرکت کرد و فقط یک مدال نقره توسط زیگساری کسب کرد و دومی هم با سرمربیگری مسعود رهنما دو مدال طلا توسط پورشیب و ویشگاهی در بازی‌های آسیایی به دست آورد.

رهنما که عملکرد نسبتا خوبی بر جای گذاشته بود بعد از بازی‌های آسیایی کنار گذاشته شد تا برخلاف رشته‌ای مثل جودو که با وجود نتایج ضعیف تا زمان انتخاب سرمربی جدید و ایتالیایی خود حاج یوسف زاده را حفظ کرده بود در کاراته شاهد تغییری دیگر در راس هدایت تیم ملی باشیم.

بهرامی سرمربی مورد نظر رئیس فدراسیون بود که کارنامه‌ای قوی نداشت و با این که نسبت به انتخاب وی انتقادهای فراوانی به گوش می‌رسید، ولی پناهی از موضع خود عقب‌نشینی نکرد.‌ این مربی با تیم ملی در مسابقات چین فقط دو مدال طلا کسب کرد که البته کسب عنوان قهرمانی در مجموع امتیازی باعث شد تا فدراسیون به این انتخاب خود ببالد، اما منتقدان وقتی این دو مدال طلا را در یک طرف ترازو قرار می‌دادند در کفه دیگر ترازو 6 مدال طلایی که در دوره سلیمانی کسب شده بود بشدت سنگینی می‌کرد و این قضیه هم باعث شده بود تا خیلی‌ها مدعی شوند کاراته نسبت به ادوار قبل عقبگرد داشته است.

بدهی 70 میلیون تومانی که بعد از مسابقات چین به وجود آمد و بارها خبر حکم جلب رئیس فدراسیون را در سایت‌های خبری و روزنامه‌های ورزشی به دنبال داشت هم ازجمله حواشی ماه‌های گذشته بود که در زمان خود جنجال‌برانگیز بودند. این بار هم برکناری نایب‌رئیس فدراسیون، رئیس کمیته داوران، سرمربی تیم امید، محروم کردن سرمربی تیم بانوان ایران و کناره‌گیری دسته‌جمعی اعضای تیم امید کشورمان در فاصله چند هفته تا مسابقات جهانی مالزی دردسرها و حواشی زیادی آفریده است.

اینها بخشی از حاشیه‌هایی است که کاراته ایران در ماه‌های اخیر تجربه کرده که بحث‌های فراوانی را در محافل مختلف به دنبال داشته‌اند. البته با تشکیل وزارت ورزش و جوانان به نظر می‌رسد از حجم مشکلات حاشیه‌ای اینچنینی در فدراسیون‌های مختلف کاسته شود و در این بین امیدواریم کاراته هم رویه‌ای را در پیش بگیرد که دست‌کم روزهای آرامی را سپری کند و انسجام از اهالی این رشته دور نشود.