سوژه‌های تکراری خبرگزاری‌ها!

هر کدام بعد از این‌که پیگیری سوژه‌های خود را به پایان می‌رسانند، می‌روند دنبال سوژه‌ای که تا همین یکی دو روز پیش خبرگزاری دیگری آن را بررسی کرده است! خدای نکرده قصد نداریم بگوییم از روی دست هم تقلب می‌کنند، اما بهتر نیست که در پی یافتن موضوعات تازه‌ای باشند و فعالیت‌هایشان را به شیوه‌ای دیگر ادامه دهند؟

بسیار پیش می‌آید که شاعر و نویسنده‌ای با یک رسانه مصاحبه می‌کند و بعد از انتشار متن گفت‌وگو، ماجرا آغاز می‌شود! کار می‌رسد به اعتراض، وبلاگ‌نویسی و...

این اتفاق هفته گذشته هم رخ داد؛ یک شاعر آیینی از شیوه جرح و تعدیل مصاحبه‌اش شکوه داشت و خلاصه که باز هم این قصه تکرار شد. وی از برداشت‌های غیرمسوولانه‌ برخی رسانه‌ها انتقاد کرد و گفت که مصاحبه‌اش سانسور و تحریف شده است. این شاعر آیینی تأکید کرد: دوستانی که زحمت جرح و تعدیل و تلخیص گفت‌وگو را می‌کشند سعی دارند مواضع همه را با عقاید خودشان همسو کنند!

دوره پائولو کوئیلو گذشت و نوبت رسید به موراکامی ‌ژاپنی! اغلب سایت‌های خبری و خبرگزاری‌ها را که نگاه کنیم، خبری از‌ هاروکی موراکامی‌ می‌بینیم. از پیش‌فروش سه‌گانه موراکامی‌در آمریکا گرفته تا انتشار داستان‌های تولد، ابرقورباغه، پای عسلی در ایران و... چنان‌که گویی حالا نوبت این نویسنده ژاپنی شده تا هر روز مجموعه داستانی از وی در کشور ما منتشر شود. چندی پیش گفت‌و‌گویی با محمدعلی علومی، ‌نویسنده و منتقد کشورمان داشتیم و حرف رسید به فروش آثار مارکز و ایشان از مبالغاتی که درباره فروش «صد سال تنهایی» شده بود حرف زدند... گویی که هر نویسنده‌ای در کشور ما دوره‌ای دارد و همه مترجمان و مخاطبان فقط به سمت همه آثار او حرکت می‌کنند.

البته موراکامی‌ از نویسندگان خوبی است که آثارش در همه کشورهای جهان مخاطبان بسیاری دارد، اما مساله شیفتگی ما ایرانیان است که هر از چند گاهی نگاهمان محو نقطه‌ای می‌شود و آنقدر از نویسنده یا شاعری استقبال می‌کنیم که شاید در کشور خودش هم آنقدر مورد توجه نباشد.

فکر کنم اگر موراکامی ‌از تعداد شیفتگانش در ایران خبردار شود، همین روزها سری به ایران می‌زند تا از تب داغ موراکامی‌خوانی بی‌بهره نماند!