اسرائیل تاوان جنایاتش را می‌دهد

اسرائیل چندین مرتبه به جنوب لبنان یورش برده و هزاران تن از فرزندان این سرزمین را به شهادت رسانده و در حمله خود به نوار غزه، از بمب‌های فسفری برای کشتن 1400 تن از مردم فلسطین استفاده کرده است که بیشتر آنان را زنان و کودکان تشکیل می‌دادند. اسرائیل همان رژیمی است که مانع رسیدن ناوگان آزادی به نوار غزه شد و 9 تن از فعالان حقوق بشر ترک را ترور کرد و اخیرا نیز دست به کشتن 6 تن از نظامیان مصری زد و سرزمین مطهر سینا را با خون آنان رنگین کرد. کسانی که روبه‌روی سفارت اسرائیل تظاهرات و دیوارهای این سفارت را منهدم کردند، شهروندان عادی مصری بودند که وابستگی به هیچ یک از گروه‌ها و احزاب اسلام‌گرا یا لائیک یا اخوان‌المسلمین و دیگر گروه‌ها و احزاب نداشتند آنها این سفارتخانه را به تصرف خود درآوردند و پرچم اسرائیل را به آتش کشیدند. جوان مصری که رهبری یورش به سفارت اسرائیل را بر عهده داشت، در گفت‌وگو با روزنامه مصری «الجمهوریه» تصریح کرد: «هنگامی که وارد سفارت شدم، احساس ترس بسیاری بر من غلبه کرد، اما به یاد خون شهیدان مصری که افتادم ترسم ریخت.» وی اشاره کرد: «مردم وقتی او را مشاهده می‌کردند و همین طور دوستان و همکارانش، با کف و سوت او را تشویق کردند و قهرمان می‌خواندند».

شورای نظامی حاکم بر مصر به دلیل سوءمدیریت بحران در شهادت نظامیان مصری در سینا و عدم اتخاذ موضعی قاطعانه در این خصوص، مقصر است. این شورا می‌بایست یکی از این دو گزینه یا هر دوی آن را انتخاب می‌کرد:

1 ـ اقدام به طرد سفیر اسرائیل از قاهره و کاهش روابط دیپلماتیک با تل‌آویو تا حد ممکن، همچون کاری که رجب طیب اردوغان نخست‌وزیر ترکیه در واکنش به کشته شدن هموطنان خود در کشتی «مرمره» انجام داد.

2 ـ اصرار بر عذرخواهی رسمی رژیم صهیونیستی که هیچ‌گونه شبهه و ابهامی در آن نباشد و تعهد رسمی این رژیم مبنی بر عدم تکرار این جنایت و جبران خسارت‌های وارد آمده به بازماندگان قربانیان.

متاسفانه شورای نظامی هیچ یک از این 2 شیوه را در پیش نگرفت تا خشم مردم را کنترل کند و همین مساله موجب شد شهروندان مصری خشم و نفرت خود را روانه سفارت اسرائیل به شیوه‌ای کنند که همگان دیدند و روابط دیپلماتیک با اسرائیل از 70 دیپلمات موجود در مصر به سطح معاون کنسولگری کاهش یافت. جوانانی که به سفارت اسرائیل یورش بردند، ضعف و ناتوانی رژیم صهیونیستی را در برابر خشم ملت‌ها مشاهده کردند و بر همگان آشکار ساختند. اسرائیلی که سران و روسای سرزمین‌های عربی را به ترس از خود وادار می‌کرد و تانک‌ها و موشک‌های مدرنی در اختیار داشت، نتوانست از سفارت خود محافظت کرده و حتی یک گلوله به سمت تظاهرکنندگان خشمگین مصری شلیک کند، چراکه می‌دانست شهادت حتی یک جوان مصری به شورش مردمی گسترده‌تری علیه رژیم صهیونیستی خواهد انجامید و حتی ممکن است کار به جنگ و یورش نظامی بکشد.

نتانیاهوی متکبر و خودخواه که در خودپسندی شهره خاص و عام است و مخالفت او را در عذرخواهی از ترکیه همه دیدند و حتی سخنان رئیس‌جمهور آمریکا (باراک اوباما)‌ را با نهایت غرور رد کرد و در واقع به او اهانت کرد، در نهایت خواری مجبور شد در تماس تلفنی با اوباما از او برای نجات دیپلمات‌های اسرائیل درخواست کمک و حمایت کند، چراکه حسین طنطاوی رئیس شورای نظامی مصر، درخواست عاجزانه او را رد کرد و از تماس تلفنی با وی سر باز زد.

آرزو داشتیم آقای طنطاوی توجه اوباما را که خواهان دخالت سریع برای نجات دیپلمات‌های اسرائیلی است، به این نکته جلب می‌کرد که چرا برای نجات کودکان نوار غزه از بمباران و موشکباران رژیم صهیونیستی که همچون باران سرشان فرود می‌آمد و هواپیماهای اف 15 و اف 16 متولی آن بودند، اقدامی نکرد؟

متاسفانه طنطاوی دستور شلیک به تظاهرات کنندگان مصری را صادر کرد که به کشته شدن 4 تن و مجروح شدن بیش از هزاران تن انجامید؛ آن هم در برابر دیدگان دیپلمات‌های اسرائیلی و برای حفظ سلامت آنان.

از بازی‌های مضحک روزگار این است که نیروهای امنیتی مصر برای نجات جان دیپلمات‌های اسرائیلی، از لباس‌های عربی استفاده کرده و چهره‌شان را با چفیه فلسطینی پوشانده بودند و با سرعت این دیپلمات‌ها را به فرودگاه قاهره منتقل کردند تا با هواپیمای نظامی اسرائیل به تل‌آویو سفر کنند. این بدترین شیوه استفاده از چفیه فلسطینی و توهین به آن بود.

آنچه آتش خشم ما را شعله‌ور می‌سازد و شدیدا عصبانی می‌کند این است که نتانیاهو اعلام می‌دارد اشغال سفارت اسرائیل از سوی تظاهرات کنندگان بدون سلاح مصری، نقض آشکار حقوق بشر و قوانین بین‌المللی است! او طوری وانمود می‌کند که گویا نخست‌وزیر کشوری همچون سوئیس یا فنلاند صحبت می‌کند، نه نخست‌وزیر رژیمی که بیشترین قانون‌شکنی و نقض قوانین بین‌المللی و حقوق بشر را در کارنامه خود دارد.

دیوارهای سیمانی اطراف سفارت اسرائیل یا در مرز میان این رژیم و مناطقی همچون کرانه باختری، مصر و لبنان، رژیم صهیونیستی و دیپلمات‌ها و شهروندانش را از خشم ملت‌ها در امان نگه نمی‌دارد. اسرائیل در منطقه جنایت کرده و اکنون باید نتایج جنایتش را به چشم خود مشاهده کند.

القدس العربی / مترجم: محمدجواد گودینی