گودرزی: جواب چارگوش را روی تشک می‌دهم

همه چیز مرتب است و شکر خدا پس از گذشت 6 ماه از تمریناتمان، اکنون آماده حضور در استانبول هستم.

من با حضور در دیدارهای مختلف باتجربه‌تر شده‌ام و فکر می‌کنم در مسیر صعودی به تکامل بیشتری رسیده‌ام و همه توقع دارند که با گذشت یک‌سال بتوانم با جبران مافات مسابقات جهانی مسکو، رنگ مدال نقره‌ام را در مسابقات جهانی استانبول تغییر دهم و مدال طلا را برای کشورم به ارمغان آورم.‌ این سومین دوره‌ای است که من به مسابقات جهانی می‌روم و امیدوارم این بار هم روی سکو بروم و با کسب مدال قدم کوچکی برای ایران بردارم.

صددرصد، همه کشتی‌گیران مطرح دنیا در اوزان مختلف با اهداف دوگانه در رقابت‌های جهانی استانبول حاضر خواهند شد و همه‌شان مثل من در وهله نخست به تصاحب مدال و در وهله بعدی به کسب سهمیه المپیک لندن می‌اندیشند.

دنیس چارگوش یکی از پدیده‌های کشتی روس‌ها در چند سال اخیر است که در وزن 74 کیلوگرم از کلاسی بالا و متفاوت با سایرین برخوردار است. من هم در میان تمامی رقبایم روی او حساب ویژه‌ای گشوده‌ام و می‌دانم که به هرحال رویارویی با او در هر مرحله‌ای می‌تواند تعیین‌کننده‌ترین دیدارم محسوب شود.جواب چارگوش را روی تشک می‌دهم و اکنون هم تمامی کشتی‌های او را آنالیز کرده‌ام و می‌دانم که تا چه حد آماده است. طبیعی است مبارزه زودهنگام میان من و چارگوش به عنوان 2مدعی این وزن به ضرر هر دو تمام خواهد شد و اگر این اتفاق در مراحل پایانی مسابقات بیفتد به سود هر دو خواهد بود که در زمره بخت‌داران مدال طلای این وزن به شمار می‌رویم.

بله، اما رقبای سرسختی را رودرروی خود نمی‌دید. تازه با 2 کیلو اضافه وزن هم روی تشک حاضر شده بود.جدا از آن چارگوش در انتخابی تیم ملی هم کشتی نگرفته و معاف شده بود.

اختلاف واقعی ما این نتایج نیست در ضمن من پیش از این تجارب زیادی نداشتم اما اکنون می‌دانم که چگونه باید مقابل چارگوش بایستم. اولین مبارزه‌ام با او در مسابقات جهانی دانمارک 2 بر صفر به سود او تمام شد. در جام جهانی تهران هم 2 بر صفر مغلوب او شدم و نتیجه پیکار آخر ما در مسابقات جهانی مسکو 3 بر یک به سود او تمام شد، اما این دفعه داستان فرق می‌کند.

درست است، اصلا در فینال خودم هم از شیوه مبارزه‌ام راضی نبودم و فکر می‌کنم اگر با حساب و کتاب‌تر مقابل او ظاهر می‌شدم، نتیجه غیر از چیزی می‌شد که روی تابلو رقم خورد.

همه تلاشم این است که با شکست از تشک خارج نشوم و با ارزیابی نقاط قوت و ضعف او دلم می‌خواهد که با شکست‌دادنش، انتقام شکست‌های قبلی را همراه با کسب مدال طلا و گرفتن سهمیه المپیک لندن کامل کنم.

حریف گرجی‌ام قهرمان جوانان جهان است. روی حریفان مجار و قزاق هم باید حساب ویژه‌ای باز کرد.

در سایر اوزان هم نفرات باانگیزه‌ای در اردو حضور دارند.تیم ایران با میانگین سنی 22سال شرایطی بهتر از مسابقات جهانی مسکو دارد و اگر با بدشانسی مواجه نشود، یکی از بخت‌های قهرمانی در استانبول خواهد بود. به شخصه معتقدم هیچ تیمی حتی روسیه هم نمی‌تواند امیدوار به گرفتن هر 7 سهمیه برای المپیک باشد. دلیلش اتفاقاتی است که در هر یک از اوزان می‌تواند کشتی‌گیران مدعی قهرمانی را از کسب مقام و عنوان باز دارد. کشتی ورزشی بی‌رکورد است و حوادثش خبر نمی‌دهد.

من 6 ماه است که حقوق نگرفته‌ام مثل سایر اردونشینان. جایزه جهانی سال گذشته‌ام را هم دریافت نکرده‌ام.یک کارگر اگر یک ماه کار کند و پول نگیرد دیگر کار نمی‌کند اما ما بخاطر دینی که به کشتی داریم با جان و دل تمرین می‌کنیم. فقط تمرین‌کردن مهم نیست و در این بین باید به مسائل روحی و مالی هم توجه کرد. از دکتر عباسی تقاضا دارم به داد ورزش اول کشور برسد.ما اکنون تنها نام ورزش اول کشور را یدک می‌کشیم.اکنون در جهان قدرتی که ورزش دارد حتی سیاست هم ندارد و با قهرمانی‌ها و درخشش ورزشکاران هر کشور می‌توان آن کشور را موفق قلمداد کرد.

تمام اعضای کادر فنی و مسوولان فدراسیون دغدغه رفع این مشکل را دارند. در مدت 6 ماه که اینجا هستیم هیچ‌کس سری به ما نزده است. گاهی اوقات به خودم می‌گویم کاش کشتی‌گیر نمی‌شدم. دنبال هر شغل دیگری می‌رفتم وضعیت بهتری داشتم. در حالی که باید برای قهرمانان دنیا ارزش دیگری قائل شوند اما این‌گونه نیست و ما غرق در مشکلات ریز و درشت هستیم.

بله درد ما یکی دو تا نیست، باشگاه نفت هنوز بخشی از پول قراردادم را نداده است.‌

آقای محمدی و کاوه کل اعضای تیم را به مبلغ 10درصد جریمه کردند اما با وجود کسر این مبلغ، من چیزی حدود 14 تا 15میلیون تومان طلبکارم که امیدوارم در آینده نزدیک این بدهی به من پرداخت شود.

کودوخوف و گاتسا‌لوف، اما من عاشق کشتی‌های آرسن فادزائف بودم.

این مساله به کادر فنی تیم ملی برمی‌گردد. محمدی و کاوه هم خوب از پس کار برآمدند. اما در فرنگی ماجرا فرق می‌کند و با مسائل پیش‌آمده از مربیان هم کاری ساخته نبود و نمی‌توان گفت که مربیان مقصرند.

محسن جعفری‌/‌ جام‌جم