سیل داده‌ها در مسیر بیت‌تورنت

اولین بار این پروتکل توسط یک برنامه‌نویس سال 2001 نوشته شده، ولی مشکل اینجاست که نمی‌توانیم به طور دقیق تعداد کاربران بیت‌تورنت را بشماریم. تنها تخمین‌زده شده سال 2011، تعداد این کاربران را حدود 100 میلیون نفر اعلام کرده است.

پروتکل بیت‌تورنت برای کم کردن تاثیر شبکه یا سرور در جا به جایی فایل‌های بزرگ است. در اینجا به جای استفاده از یک فرستنده برای دانلود فایل، بیت‌تورنت این امکان را به کاربران می‌دهد از دسته‌ای از فرستنده‌ها به طور همزمان داده‌ها را دریافت کنند. این پروتکل جایگزینی برای سیستم‌های قدیمی تک منبعی محسوب می‌شود که در آن از تکنیک چند فرستنده‌ای برای ارسال اطلاعات استفاده می‌شود. یکی از مهم‌ترین نکات مثبت این پروتکل امکان استفاده از آن در شبکه‌های با پهنای باند کم است. بهترین نمونه شبکه‌های موبایل‌هاست، علاوه بر اینها شما می‌توانید در آن واحد به چند گیرنده متفاوت فایل ارسال کنید.

اگر قصد اشتراک‌گذاری فایلی را در تورنت دارید، پیش از ارسال باید فایل مورد نظر را به قسمت‌های کوچک‌تر تقسیم کنید. هر رایانه‌ای که قسمتی از این فایل را دریافت می‌کند، بعد از آن خودش می‌تواند به عنوان منبع ارسال برای رایانه‌های دیگر عمل می‌کند. پس با بیت‌تورنت عمل اشتراک‌گذاری فایل میان کسانی انجام می‌گیرد که آن فایل را درخواست می‌کنند، بنابراین ابتدا ممکن است تنها یک کپی از فایل به شخصی ارسال شود، ولی بعد از آن بی‌نهایت دریافت آن فایل را درخواست کنند.

وقتی یک گیرنده به طور کامل فایل را دانلود می‌کند، بعد از آن می‌تواند به عنوان یک منبع (seed) در نظر گرفته شود. برای توضیح بیشتر، توزیع داده‌ها در تورنت را می‌توان به سیل تشبیه کرد که این سیل (فایل) می‌تواند به تعداد زیادی رایانه فرستاده شود. هر قدر رایانه‌های بیشتری به این حلقه وصل شوند، دریافت فایل‌های درخواستی توسط دیگر گیرنده‌ها با سرعت بیشتری اتفاق خواهد افتاد.

کاربران در اینترنت می‌چرخند تا تورنت مورد نظرشان را پیدا و بعد آن را دانلود ‌کنند، اما برای باز کردن آن به نرم‌افزار بیت‌تورنت نیاز دارند. در مرحله‌ بعد، گیرنده به وسیله ردیاب موجود در فایل تورنت (که در بردارنده اسامی فرستندگان قسمت‌های فایل موردنظر است)، کار جمع آوری کل داده‌ها در شبکه را انجام می‌دهد. برای این منظور گیرنده به تک‌تک فرستنده‌ها وصل می‌شود تا قسمت‌های مختلف فایل مورد نظرش را دریافت کند. یکی دیگر از راهکارها بالا بردن سرعت انتقال، دانلود قسمت‌ها به شکل رندوم است که در این زمینه تنها 2رایانه‌ای که قسمت‌های متفاوتی از اطلاعات را داشته باشند، می‌توانند با این روش داده‌ها را تبادل کنند.

البته باید در نظر داشت که کارایی این مدل از انتقال اطلاعات کاملا بستگی به خود کاربر دارد، زیرا این کاربر است که تصمیم می‌گیرد اطلاعات را به چه کسی بفرستد. ممکن است او ترجیح بدهد اطلاعات را تنها به رایانه‌ای ارسال کند که در عوض از آن شخص داده می‌گیرد که در حقیقت تبادلی منصفانه محسوب می‌شود. ولی این را هم باید در نظر بگیریم که ممکن است گروهی از رایانه‌های موجود در گروه تورنت ما جزو اعضای جدید باشند و پیروی از قانون ذکر شده مانع از این شود که به این رایانه‌ها اطلاعات ارسال شود. بیت‌تورنت برای این که مانع ایجاد چنین شرایطی شود، از روشی به نام کم کردن انسداد (unchoking) استفاده می‌کند. در این روش، کاربر قسمتی از پهنای باند در دسترسش را برای ارسال قسمت‌های فایل به رایانه‌های دیگر اختصاص می‌دهد ـ که لزوما به عنوان کاربران خوب شناخته نشده‌اند ـ هدف از این کار یافتن رایانه‌های دیگری برای دریافت داده‌هاست که با این کار عضوهای جدید هم می‌توانند به گروه تورنت شما متصل شوند.

با وجود تمام این نکات مثبت ذکر شده، تورنت هم مانند دیگر شبکه‌ها یک سری نکات منفی دارد که از جمله‌ آنها می‌توان این موارد را ذکر کرد. اولین مورد کاربرد این شبکه در تبادل داده‌های عمومی است، پس اگر مطلب درخواستی شما کمی تخصصی باشد و عام‌پسند نباشد، ممکن است نتوانید در گروه تورنت‌تان آن را پیدا کنید. نکته‌ قابل ذکر دیگر این است که اگر رایانه‌ای دیرتر از دیگر اعضا به شبکه متصل شود، این امکان وجود دارد که مطالب بسرعت در دسترسش قرار نگیرد و بیشتر از دیگران منتظر بماند. مورد دیگر این که براساس تجربیات به دست آمده، نزدیک به 38‌درصد فایل‌های تورنت بعد از مدت یک ماه غیرقابل دریافت خواهد بود و این بیشتر برای داده‌های تخصصی ممکن است اتفاق بیفتد.

از دیگر خطرات استفاده از این سیستم نبود امنیت برای استفاده کنندگان آن است. در حقیقت بیت‌تورنت به خاطر داشتن ردیاب در فایل‌هایش، این امکان را می‌دهد تا شما بتوانید IP آدرس تمام کاربران را در گروه پیدا کنید (این کاربران هم شامل اعضای موجود و هم اعضایی است که قبلا عضو تورنت بوده‌اند) که امنیت سیستم‌های کاربران را به خطر می‌اندازد، چرا که ممکن است از این طریق به سیستم‌هایشان حمله شود.

Torrent: فایلی است که با اشتراک‌گذاری دریافت یا ارسال می‌کنیم.

Peer: که معادل فارسی آن همتاست، در حقیقت رایانه ای است که در گروه بیت‌تورنت عضو است و شما با آن داده‌ها را تبادل می‌کنید.

Seed : منبعی است که فایل کامل اطلاعات مورد نیاز ما را دارد.

Swarm : به تعدادی از رایانه‌ها گفته می‌شود به هم متصلند. برخی فایل تورنت را ارسال و تعداد دیگری آن را دریافت می‌کنند. پس یک swarm (دسته) فرستندگان محسوب می‌شوند، دسته‌ دیگر گیرندگان به حساب می‌آیند.

Tracker: در حقیقت به سرور موجود در شبکه گفته می‌شود که فعالیت‌ اعضا در بیت‌تورنت را با هم هماهنگ می‌کند و در عمل مهم‌ترین عامل برای ارتباط با تورنت است. شما بدون آن نمی‌توانید به یک بیت‌تورنت متصل شوید.

Downloading: معادل فارسی آن همان دانلود (دریافت) است، امکان گرفتن داده‌ درخواستی شما را از اینترنت برایتان میسر می‌سازد و عموما این داده‌های دریافتی به شکل یک فایل هستند.

Uploading: زمانی که شما داده‌ مورد درخواست شخص دیگری را به شکل یک فایل روی اینترنت قرار می‌دهید تا گیرنده آن را دریافت کند.

تعداد زیادی از افراد و شرکت‌ها از بیت‌تورنت به عنوان شبکه‌ای برای انجام کارهای داخلی شرکت استفاده می‌کنند که این کار به میزان بسیار زیادی پهنای باند لازم برای کارهای درون شرکتی را کاهش می‌دهد. علاوه بر این، تورنت به آنها کمک می‌کند در خرید سخت‌افزارهای جانبی برای ذخیره‌سازی صرفه‌جویی کنند. ولی گذشته از تمام اینها بر اساس تحقیقات موجود تقریبا 18 درصد فایل‌های موجود در بیت‌تورنت دارای malware (نوعی ویروس) هستند که این خود خطر بسیار بزرگی برای داده‌ها به حساب می‌آید. پس اگر می‌خواهید با بیت‌تورنت کار کنید، ممکن است همان فایل دانلودی شما دارای ویروس باشد.

الهام اندرابی