تربیت معلم ، استخوانی در گلوی نظام آموزش

ماه‌هاست از وعده به دانشجویان تربیت معلم برای استخدام می‌گذرد، دانشجویانی که زیرنظر این وزارتخانه و با هزینه آن تربیت می‌شوند ولی نمی‌توانند برای استخدام امیدوار باشند.

روند جذب بیش از 3 هزار دانشجوی تربیت معلم، از سال 88 یعنی از زمان وزارت علیرضا علی‌احمدی به بهانه اجرای طرح تحول در ساختار نیروی انسانی وزارتخانه متوقف شد و این دانشجویان که کاری جز تدریس نمی‌دانند بلاتکلیف مانده‌اند.

این در حالی است که وزارت آموزش و پرورش در بسیاری از نقاط کشور با کمبود معلم روبه‌روست و برای حل این نقصان به برگزاری آزمون استخدامی در تیرماه امسال روی آورد تا طی آن آشفته بازار نیروهای حق‌التدریسی را سامان دهد.

پیش از این آموزش و پرورش گفته بود از ابتدا قرار بر استخدام تربیت معلمی‌ها نبوده اما از 4 ماه قبل حمیدرضا حاجی بابایی وعده داد، به شرط گذراندن سربازی این دانشجویان حق ورود به مدارس را خواهند داشت.

از سویی معاون وی، سال 90 را نقطه پایان بلاتکلیفی تربیت معلمی‌ها خواند و خبر داد دانشجویان پسر که سربازی را بگذرانند استخدام می‌شوند، اما وی به این ابهام پاسخ نداد که چرا دختران دانشجو با وجود معافیت دائمی از سربازی در استخدام از قلم افتاده‌اند؟

از وزارت آموزش و پرورش خبر می‌رسد که برای حل مشکل دانشجویان تربیت معلم که این روزها به استخوانی در گلوی آموزش و پرورش تبدیل شده‌اند و وزارتخانه برای مواجهه با مشکل آنان نه راه پس دارد نه پیش، از رئیس‌جمهور درخواست کمک شده است، رئیس‌جمهور نیز برای حل مشکل بیش از 5 هزار دانشجوی تربیت معلم، معاون نیروی انسانی خود را مسوول پیگیری کرده، اما هنوز هیچ مجوزی صادر نشده است.

این‌که چرا با وجود صرف هزینه سالانه هنوز وزارت آموزش وپرورش به نیروهای تربیت شده در مراکز زیر نظر خود اعتماد ندارد و ترجیح را به استخدام نیروهای بیرونی می‌دهد، تامل برانگیز است.

این که چرا در هر استان 2 مرکز تربیت معلم راه‌اندازی شده ولی به توسعه دوره‌ها و رشته‌ها در آن بی‌توجهی می‌شود، آیا نتیجه‌ای غیر از سوءمدیریت در منابع مالی و انسانی است؟