حاجی زاده یک سر و گردن بالاتر از همه

و اثرات خود را به طور واضح و شفاف بر جای گذاشت.
روزی که مسابقه انتخابی به شکلی قانونمند و با نظم و ترتیبی خاص برگزار شد تمام اهالی کشتی از مسوول گرفته تا مربی ، کشتی گیر، خبرنگار و علاقه مندان و کشتی دوستان همه از تماشای مبارزه مدعیان پیراهن تیم ملی به وجد آمدند و اظهار رضایت می کردند.
در آستانه بازیهای المپیک 2004 آتن یکی از آرزوهای جامعه کشتی برآورده شد و آن برگزاری مسابقه انتخابی بود؛ هرچند این روش اصولی در 3 وزن 66، 96و 120 کیلو اعمال نشد.
18 کشتی گیر دعوت شده با برگزاری 21 مسابقه که هر کدام آن حساس بود و تعیین کننده نه تنها باعث اتلاف وقت و کسالت حاضران در سالن نشد، بلکه تا حدی تماشاگران حاضر در سالن شهدای هفتم تیر را به وجد آورد که پس از تماشای آخرین مسابقه میان مهدی حاجی زاده و هادی حبیبی باز هم طالب دیدن مسابقه کشتی بودند و تمایل و رغبتی به ترک سالن نداشتند.
به رغم آن که کمیته فنی به دفعات اعلام کرده زمان برگزاری انتخابی تیم ملی تغییر نخواهد کرد، اما 3 تن از مدعیان اصلی وزنهای 55، 60 و 84 کیلو یعنی محمد اصلانی ، محمد طلایی و فریدون قنبری از حضور در میدان رقابت باز ماندند.
در این میان ، اصلانی به دلیل مشکلات وزن کم کردن و دو نفر آخری با مجوز مصدومیت از حضور در میدان سر باز زدند.
گرچه حضور این 3 مدعی می توانست بازار رقابت های 3وزن یاد شده را گرمتر کند، اما داوطلبان شرکت در کنکور المپیک آنچنان با روحیه و با انگیزه روی تشک رقابت کردند که هیچ کس جای خالی غایبان را احساس نکرد.
این در حالی بود که وزن 74 کیلو با حضور تمام مدعیان ریز و درشت ، انتخابی کامل و تمام عیار بود. بدون تردید در جمع 18 داوطلب شرکت در کنکور تیم ملی ، غلامرضا محمدی از ویژگی های متمایزی نسبت به دیگران برخوردار بود.
سابقه ای حدود 10 سال عضویت در تیم ملی با کارنامه ای پربار همچون کسب 4 مدال نقره و برنز از مسابقه های جهانی و حضوری دوباره در 33 سالگی حکایت از تمایز این مدعی کهنه کار با دیگر مدعیان داشت.
محمدی که با مسائل حاشیه ای و حرف و حدیث بسیار توانست جواز حضور خود را از کمیته فنی برای شرکت در رقابت های انتخابی بگیرد، در اولین آزمایش خود پس از 2 سال دوری در مصاف بابک نورزاد بسیار حساب شده و با انگیزه نمایش داد، ضمن آن که بابک نورزاد در مصاف با پیشکسوت نامدار خود در قالب یک کشتی گیر دفاعی ظاهر شد و خصوصیات همیشگی خود که همانا جسارت و جنگندگی است را به همراه نداشت.
غلامرضا محمدی در این مسابقه به لطف تجربه خود از نایب قهرمان سال 2001 جهان با نتیجه صفر - 3 یک مغلوب ساخت تا با استراحتی مناسب و به فاصله حدود 7 ساعت پس از آن دومین کشتی خود را مقابل حسین رنگرز برگزار کند.
در این مسابقه ، رنگرز برخلاف نورزاد بسیار محمدی را آزرد و تهدید کرد و چیزی نمانده بود که در وقت اضافه به عنوان فرد برتر و حادثه ساز بزرگ 55 کیلو معرفی شود؛ اما وقتی داوران برای اجرای بارانداز او یک امتیاز ثبت کردند، محمدی این فرصت را یافت تا برتری خود را به حریف جوانش با حساب 5 بر 2 دیکته کند و به عنوان نفر اول این وزن شناخته شود.
در 60 کیلو با حضور 5 مدعی با تجربه و جوان انتظار می رفت حوادث امروز متعددی اتفاق بیفتد، ولی نزول و نمایش ضعیف مراد محمدی و خروج او از گردونه رقابت ها میدان را برای 2 مدعی اصلی دیگر یعنی مسعود مصطفی جوکار و بهنام طیبی باز کرد.
مراد محمدی خیلی زود و با 2 شکست 3-1مقابل جوکار و 7-1 برابر جوان آینده داری به نام مهدی حسین رضایی نشان داد که در حد و اندازه های پوشیدن پیراهن تیم ملی نیست.
میان مدعیان این وزن گرچه مهدی حسین رضایی و چنگیزی فر رتبه های سوم و چهارم را کسب کردند، اما این دو نشان دادند که در آینده در صورت بدنسازی مناسب و حفظ وزن خود، از آنها به عنوان چهره های کارساز وزن 60 کیلو خواهیم شنید.
مسعود مصطفی جوکار در شرایطی مرد اول 60 کیلو شد که پس از عبور از مراد محمدی در دوره های بعدی به ترتیب 5-4 چنگیزی فر، 6-3 حسین رضایی و 6-4 بهنام طیبی را با شکست مواجه کرد.
جوکار هرچند با کسب رتبه اول مسابقه های انتخابی توانست رای کمیته فنی را برای حضور در المپیک آتن کسب کند، اما او کنار خصوصیات جنگندگی ، زیرگیری و میل خواستن که در او به وفور دیده می شود، از یک نقیصه بزرگ رنج می برد.
همان گونه که در مسابقه های انتخابی از او شاهد بودیم ، جوکار مقابل همه حریفان خود راحت امتیاز داد و همواره پس از دادن چند امتیاز به فکر جبران مافات و رهایی از شکست افتاد.
این ایراد ویژگی ها و ضریب اطمینان ملی پوش اعزامی به میدان بزرگی چون المپیک را زیر سوال می برد.
در 74 کیلو که تمام مدعیان حاضر بودند، شاهد رقابتی نزدیک و دلپذیر و با کیفیت از سوی 7 مدعی پیراهن تیم ملی بودیم.
در این میان مهدی حاجی زاده با نمایشی خیره کننده یک سر و گردن از دیگر مدعیان بالاتر نشان می داد. حاجی زاده آنچنان آماده و با انگیزه در کنکور تیم ملی ظاهر شد که خاطرات حضور شایسته و قهرمانی او را در مسابقه های جهانی سال 2002 بار دیگر زنده کرد.
حاجی زاده همه حریفان خود را با اقتدار شکست داد تا جای کوچکترین شبهه و تردیدی را برای حضور در المپیک باقی نگذارد.
حاجی زاده پس از آن که در دور اول علیرضا بهائبسته را صفر - 4 شکست داد، همشهری جوان خود باقر عالی را هم صفر - 3 پشت سر گذاشت ، آن گاه در مصاف با باتجربه ای به نام مهدی برائتی صاحب برتری 4-2 شد.
سپس در دیدار سرنوشت به مصاف رقیب اصلی خود یعنی هادی حبیبی رفت. گرچه حبیبی به دلیل آن که 20 دقیقه پیش با بهائبسته روبه رو شده بود و هنوز خستگی پیروزی صفر - 4مقابل حریف خراسانی را از تن بیرون نکرده بود، اما در همان لحظات اولیه وقتی مقابل زیرگیری خود با عکس العمل عالی حاجی زاده روبه رو شد، شاهد روحیه ترس و عقب نشینی از سوی حبیبی بودیم و همین موضوع باعث شد میدان برای یکه تازی حاجی زاده برای اجرای فنون بارانداز، زیرگیری واشکل گربه فراهم شود و در نهایت این حاجی زاده بود که با پیروزی قاطع صفر - 7پیراهن تیم ملی را از حبیبی گرفت.