اسب ترکمن صاحب شناسنامه می‌شود

به گزارش مهر، در حال حاضر 70 راس اسب ورزشی با نژاد اصیل ترکمن در گلستان شناسایی شد که نژادشان در آزمایش های DNA ثابت شده است.

گوش های بلند و متحرک، سینه فراخ و متناسب، کپل کم شیب با عرض خوب، مفاصل قوی، سم های محکم با زاویه مناسب و تحمل حرکات سنگین ورزشی از جمله ویژگی های اسب اصیل ترکمن است که اکنون در گوشه کنار گلستان دیده می شود.

کهر، نیله، کرنگ، سمند و قره کهر از رنگ های اصلی این نژاد بوده و نژادهای شناخته شده از اسب ترکمن در سه گروه یموت، آخال، چناران (مخلوط از تلاقی اسب ترکمن و عرب) دسته بندی شده اند.در دهه های اخیر براثر تلقیح و کشش اسب های مادیان ترکمن با اسب های وارداتی، نسلی بوجود آمد که «دو خون» نامیده می شود و اکنون بیشتر اسب هایی موجود در منطقه از این نوع و نژاد هستند.
 
روند روبه رشد واردات اسب های تروبرد و پرسرعت از کشورهایی نظیر انگلیس که از سال های دهه 40 تاکنون ادامه یافته است، موجب شد که نسل اسب های اصیل ترکمن در گلستان کم شود.
 
همچنین قیمت ارزان اسب های وارداتی و تروبرد نسبت به اسب های اصیل ترکمن نیز عامل بود که موجب استقبال اسبداران و پرورش دهندگان نسبت به این نژادها شد.

شناسایی 500 راس اسب ورزشی در گلستان 

رئیس مجموعه سوارکاری گنبد کاووس نیز گفت: در کورس بهاره اسبدوانی این شهرستان حدود 500 راس اسب ورزشی در استان شناسایی و مشخص شد.
 
حکیم ایگدری اظهار داشت: از مجموعه این اسب های شناسایی شده حدود 70 راس اسب ورزشی با نژاد اصیل ترکمن هستند که در منطقه وجود دارند.
 
وی عنوان کرد: همچنین حدود 60 راس اسب ورزشی تروبرد داخلی و 25 راس اسب ورزشی با نژاد تروبرد وارداتی بوده است.سایر اسب های شناسایی شده در منطقه از نژاد دوخون هستند که براثر تلقیح و کشش اسب های مادیان ترکمن با اسبهای وارداتی، نسلی بوجود آمد.

رئیس مجموعه اسبدوانی گنبد کاووس یادآورشد: در گذشته اسب اصیل ترکمن در مسابقات ورزشی و کورس جایگاهی نداشت و اکنون اعتبار ویژه ای دارند.

تلاش برای احیای نسل اسب ترکمن 

بر اساس اعلام مسئولان جهاد کشاورزی گلستان در این استان حدود 10 هزار راس اسب وجود دارد که دو هزار و 300 سر آن نژاد خالص ترکمنی و مابقی به صورت دو خون و تروبرد وارداتی و داخلی است.
 
به تاکید کارشناسان، در زمان‎های گذشته تعداد بیشماری از نژادهای برتر ترکمن در منطقه زیست می‌کردند اما متاسفانه در حال حاضر به علت عدم آگاهی و در اثر اختلال‎های غلط برای اهداف گوناگون در 50 سال گذشته بسیاری از نژادهای اصیل و برتر رو به زوال رفته‎اند.
 
حفظ، احیای و تکثیر نژادهای اصیل ترکمن و ورود به بازارهای جهانی، رعایت اصول صحیح پرورش، تغذیه و اصلاح نژاد، آموزش تولیدکنندگان مربیان و سوارکاری با اصول صحیح پرورش و مسابقات پرش و درساژ، برگزاری مسابقات مداوم و منسجم کورس، پرش و درساژ ویژه اسب ترکمن، ایجاد باشگاه‎های آموزشی و پرورشی اسب برای بهره‎برداران، فرهنگ‎سازی استفاده از اسب به عنوان یک ورزش از جمله پیشنهادات برای احیای مجدد اسب ترکمن است.