رقابت و کاربرد فناوری‌های تازه انویدیا و AMD در تولید کارت‌های گرافیک

قابلیت و کارآمدی بیشتر در اجرای بازی‌ها

در صورتی که گرافیک قدرتمند تعبیه شده در پردازنده سندی بریج(Sandy Bridge) ـ پردازنده‌های جدید اینتل ـ نیز نتواند احتیاجات پردازش گرافیک رایانه شما را رفع کند، می‌توانید از میان انبوه کارت‌های گرافیک موجود در بازار، با توجه به نیاز خود، یکی را انتخاب و تهیه کنید. یکی از موارد مهمی که در انتخاب پردازشگرهای گرافیک (GPU) مستقل جدید باید در نظر گرفته شود، پشتیبانی آنها از DirectX11 است. شرکت‌های AMD و انویدیا(NVIDIA) هر دو ارائه‌کننده سخت‌افزارهای گرافیکی به بازار هستندکه با تولید کارت‌های پیشرفته و بهینه‌سازی شده، دست به نوسازی خطوط تولید کارت‌های گرافیک خود زده‌اند. با هم از نزدیک به این کارت‌های گرافیک نگاهی می‌اندازیم تا ببینیم چگونه می‌توانیم بهترین بهره را از آنها ببریم.

کد خبر: ۴۰۱۷۵۲

جزیره‌های شمالی AMD

AMD اواخر سال 2010 رسما کارت‌های گرافیک سری 6000 رادئون (Radeon HD 6000) خود را راهی بازار کرد. سری اول این نوع گرافیک‌ها با رادئون HD6850 و HD6870 شروع شد که به ترتیب بازار گرافیک‌های سطح متوسط و سطح بالا در فناوری را مورد هدف قرار داده بود. این روند با آمدن HD6950 و HD6970 در دسامبر همان سال ادامه پیدا کرد. AMD در این دو کارت ـ با اسم رمز جزیره‌های شمالی (Northern Islands) ـ فرآیند تولید 40 نانومتری کارت‌های قبلی را ادامه داد و دست به بهینه‌سازی اساسی زد تا تضمین کند عملکرد آنها بهتر از کارت‌های دیگر است. برای مثال برای کارایی بهتر، براساس هسته (core) از نظر مهندسی سطوح و هسته‌ها، بازنگری‌هایی صورت گرفت. نکته برجسته در مورد آنها این که به جای داشتن یک تراشه، هر یک از تراشه‌هایشان متشکل از 2 پردازشگر با امکانات توزیع یافته، شتاب داده شده بوده و مجهز به حافظه نهان (cache) اختصاصی است. هسته‌های برخوردار از 2 پردازشگر توزیع یافته بهتر مورد استفاده قرار می‌گیرند. گذشته از آن، برای رفع نقطه ضعف نسل پیشین این کارت‌ها یعنی سری رادئونHD5000، این جزایر شمالی با واحدهای بهینه سازی موزائیک کاری(Tessellation units) تجهیز شده‌اند.

انویدیا و فناوری فرمی (Fermi)

شرکت انویدیا نیز معرفی نسل فعلی کارت‌های گرافیک خود را مارس 2010 با ارائه گرافیک‌های سری GeForce GTX4850 و GTX470 آغاز کرد. این سخت‌افزارهای گرافیکی که براساس فرمی طراحی و تولید شده بودند، به سرعت برق کار می‌کرد، اما مصرف برق آنها نیز خارج از اندازه بود. خوشبختانه با ارائه کارت‌های GTX460 با هسته‌های ارتقا یافته ـ که گرمای کمتری تولید کرده و عطش مصرف انرژی‌شان نیز به اندازه نسل پیشین نبود ـ اوضاع تغییر کرد.

نوامبر 2010 انویدیا با بازبینی و رفع نقطه ضعف کارت‌های خود، سری GTX 580 را به بازار معرفی کرد. ارتقا و بهینه‌سازی انویدیا روی این کارت بقدری گسترده بود که قابلیت داشتن تعداد 512 هسته پردازشی کامل ـ که پیش از این معماری، فرمی نوید برخورداری از آن را داده بود ـ در آنها به طور کامل تحقق یافت. البته در خصوص تعداد ترانزیستورهای آن به منظور کاهش مصرف انرژی، بهینه‌سازی‌های بیشتری صورت گرفت. از آن پس، انویدیا ارتقای کارت‌های خود را با تولید سری 480 هسته‌ای GTX570، که اساسا نگارش ارتقا یافته نوع قدیمی‌تر جی فورس GTX480 است، ادامه داد تا به زمان ما رسید. در حال حاضر بازیخورها بی‌صبرانه منتظرند تا انویدیا با کارت گرافیک جدید جی فورس GTX560 خود نمونه قدیمی‌تر را روزآمد کند. احتمالا جی فورس GTX560 با بهینه‌سازی‌هایی در زمینه تعداد ترانزیستور، قابلیت عملکرد و کارآمدی بهتر را در کارت‌های جدیدتر خود بسط خواهد داد.