از طرح‌های کامل تا کاستی‌های اجرا

حسین صفری ، مدیر اجرایی بیست و چهارمین نمایشگاه کتاب، با تمام مشغله‌هایی که داشت، از اشکالات و پیشرفت‌های گروهش در این دوره برایمان گفت. بزرگ‌ترین آرزوی او درباره نمایشگاه کتاب این است که روزی محلی ثابت برای آن در نظر گرفته شود تا نیروی انسانی، فکری و مالی آن تنها صرف ارتقای فنی و فرهنگی‌اش شود.

مهم‌ترین اشکالاتی که نمایشگاه کتاب سال گذشته داشت، چه بود و تا چه اندازه ستاد اجرایی توانست آن را رفع کند؟

سال گذشته نخستین باری بود که نمایشگاه در فضای باز اجرا می‌شد و ما ‌باید مسائل مختلفی را رصد می‌کردیم. از جمله محیط‌هایی که مصلی در اختیار ما گذاشته بود. ما این فضا را مهندسی کردیم و مساحی زمین را انجام دادیم تا توانستیم سازه‌های مختلف و سالن‌ها را ایجاد کنیم. امسال از این نظر جلو بودیم. یکی از اتفاق‌های خوب این بود که با توجه به این که 70هزار متر مربع نمایشگاه در فضای باز اجرا می‌شد، از طریق طراحی ویژه هدایت مردم را در سالن‌ها راحت‌تر کردیم. در روز سوم که حدود 900هزار نفر از نمایشگاه بازدید کردند، با وجود بسته‌بودن محیط دسترسی مردم به بخش‌های مختلف،عبورشان در مسیرها تسهیل شد.

اتفاق دیگر توزیع کارت یارانه‌ای دانشجویی در 300 شعبه از بانک صادرات بود و امسال توانستیم با اطلاع‌رسانی بموقع صف‌های طولانی را که پارسال برای دریافت بن‌ها تشکیل شده بود در همان 300 شعبه پخش کنیم. بحث دیگر خدماتی بود که در اختیار بازدیدکنندگان قرار دادیم. مثلا تعداد خودروهای حمل و نقل داخلی را از درهای ورودی تا محوطه نمایشگاه 20 درصد افزایش دادیم. ما حتی امکاناتی برای عزیزان معلول در نظر گرفتیم. با شناسایی قسمت‌های نامناسب رمپ‌هایی را در محوطه‌های باز ایجاد کردیم و گاهی همسطح‌سازی زمین را فراهم کردیم تا کسانی که با ویلچر حرکت می‌کنند، با مشکلات کمتری مواجه شوند. البته تمام این اقدام‌ها با بسیج 70 نهاد شهری و دولتی حاصل شد.

ما امسال دورتا دور این چادرها را با حضور مهندسان ناظر به وسیله آجر و سیمان پوشش داده‌ایم و قسمت ورودی را نیز با آسفالت به گونه‌ای طراحی کرده‌ایم که آب به جوی‌های کناری و مسیر اصلی آب وارد شود. از طرفی سقف چادرها را جوری طراحی کرده‌ایم که باران وارد فضای سبز شود.

امسال عوامل امدادی (اورژانس و آتش‌نشانی) را در 2 جبهه شمال و جنوب نمایشگاه مستقر کردیم و این، حضور آنها را چشمگیر کرده بود تا بتوانیم در موقع لزوم از خدماتشان استفاده کنیم. درباره نمازخانه‌ها باید بگویم لازم است کنار هر نمازخانه حتما وضوخانه هم باشد. با این حال ما علاوه بر دو نمازخانه اصلی، در 3 جای دیگر نیز محلی برای نماز بازدیدکنندگان درنظر گرفتیم.

این نکته مهمی است که نمایشگاه کتاب تهران، به لحاظ وسعت دومین نمایشگاه در دنیاست و اولین نمایشگاه به لحاظ مخاطب است، ولی با توجه به تمام این مسائل ما به گونه‌ای کارها را هماهنگ کردیم که به ساخت و سازهای مصلی آسیبی وارد نشود و آنها همچنان به کار خود ادامه دهند.

این اتفاق بسیار ضعیف رخ داد. بخش عمده این مسأله کوتاهی ناشران بود که شماره حساب‌هایشان را دیر اعلام کردند. دستگاه کارتخوان یک سند مالی است که باید برای اتصال آن شماره حساب داده و کدگذاری شود. پس مدتی زمان می‌برد تا هر کارتخوان در حقیقت به صندوق ناشر تبدیل شود. ناشرانی که شماره حساب را با تاخیر دادند عملا کارتخوانشان کار نمی‌کند. اگرچه ما هنگام ثبت‌نام شماره حساب‌ها را نیز از ناشران خواسته بودیم، اما بعضی کم‌توجهی کرده بودند. اما در هر صورت اکنون مردم می‌توانند در تمام غرفه‌ها و نیز فضای باز از دستگاه کارتخوان استفاده کنند. من می‌خواهم همین جا بگویم که ستاد اجرایی برای نمایشگاه کتاب زحمات زیادی می‌کشد. مثلا برای همین مورد، هر دستگاه کارتخوان باید خط تلفن هم داشته باشد. علاوه بر این 3000 خط تلفن، هر ناشری که درخواست خط تلفن داشته باشد، می‌توانیم یک خط تلفن هم به او بدهیم.

بلافاصله پس از این نمایشگاه جلسات شورای سیاستگذاری نمایشگاه اجرا می‌شود. طی سال گذشته مهم‌ترین مساله ما در این جلسات محل برگزاری نمایشگاه بود که امیدوارم امسال به نتیجه خوبی برسیم.