افت رتبه دانشگاه‌ها به دلیلی پیش‌پا افتاده!

طی چند سال گذشته شاهد انواع رتبه‌بندی‌ها و تقسیم‌بندی‌های متفاوت دانشگاه‌ها بوده‌ایم که همین موضوع باعث سرگردانی می‌شد. در واقع با توجه به ارائه این رتبه‌های متفاوت، به صورت دقیق مشخص نمی‌شد که باید کدام قسمت اصلاح شود تا این‌که سال 87، شورای فرهنگی انقلاب برای رتبه‌بندی دانشگاه‌های ایران به معیارهایی که دانشگاه‌های جهان اسلام را رتبه‌بندی می‌کنند ـ یعنی براساس پایگاه استنادی علوم جهان اسلام (ISC) ـ تکیه کرد. اما با وجود تمام این تمهیدات به نظر می‌رسد آنچه تاکنون باعث شده تا آموزش عالی توسعه پیدا نکند، نبود روش‌هایی جامع و عینی برای ارزیابی و رتبه‌بندی است. براساس اعلام دکتر مهراد در سمینار «علم‌سنجی و شاخص‌های رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان اسلام» ، این مستندسازی‌ها هستند که درصد کسب رتبه‌های برتر دانشگاه‌های سراسر کشور در مجامع جهانی را افزایش می‌دهند. اما متاسفانه می‌بینیم که با وجود ضرورت توجه به چنین موضوع مهم و در عین حال ساده‌ای، وجود نشانی‌ها و املاهای مختلف از یک دانشگاه یا مرکز تحقیقاتی، موجب کاهش امتیاز و بروز مشکلات در زمینه مطابقت‌های اسمی شده است، به طوری که از نام 800 مرکز دانشگاهی در کشور بیش از 8 هزار املای مختلف به دست آمده است و در واقع این تفاوت نام‌‌ها باعث می‌شود تا دانشگاه‌ها در رتبه‌بندی‌های بین‌المللی به جایگاه اصلی خود دست پیدا نکنند.

بهاره صفوی / گروه دانش