فرانسوی دلهره‌آور در جنگل‌های کانادا

در کانادا 2 زبان انگلیسی و فرانسوی رواج دارد و به همین دلیل، کاوایه لوکیشن‌های این کشور را به عنوان محل اصلی فیلمبرداری کار جدید خود انتخاب کرده است. خود فیلم هم به 2 زبان انگلیسی و فرانسوی تولید می‌شود. این فیلمساز می‌گوید قصه کار دلهره‌آور جدید او سرشار از تعلیق است و قصد دارد سنت فیلمسازی سنتی و کلاسیک دهه 50 میلادی سینمای فرانسه (و کار فیلمسازانی همچون هنری ژرژ کلوزو و ژرژ فرانجو)‌ را دوباره احیا کند. کاوایه که از دوستداران پروپاقرص اثر کلاسیک کلوزو به نام «شیطان‌صفتان» است، می‌گوید فیلمش حال و هوایی شبیه این فیلم خواهد داشت. فیلمنامه فیلم را کاوایه براساس طرحی از خودش می‌نویسد و این در حالی است که او چند طرح مختلف برای پروژه‌های متفاوت سینمایی دارد. ولی در اولین قدم، وی این درام تعلیقی دلهره‌آور را کارگردانی خواهد کرد. کاوایه خط اصلی قصه فیلم را افشا نکرده، ولی منابع نزدیک به سازنده می‌گویند این قصه درباره چند جوان است که راهی سفر به یک جنگل مرموز می‌شوند و در این محل است که با یک سری حوادث عجیب و غریب روبه‌رو می‌شوند. به زودی این افراد نسبت به هویت واقعی یکدیگر شک می‌کنند و این مساله باعث خلق نقش اصلی قصه می‌شود.

کاوایه کار هنری را با فیلمبرداری برای آگهی‌های تبلیغاتی شروع کرد و در سال 2000 با کارگردانی یک فیلم کوتاه به صورت رسمی وارد فعالیت‌های فیلمسازی شد. او پس از ساخت 2 فیلم کوتاه دیگر تا سال 2006، در سال 2008 اولین فیلم بلند سینمایی خود «همه چیز برای او» را کارگردانی کرد. با این فیلم او یکباره به صورت یک فیلمساز موفق در‌آمد و منتقدان و تماشاگران سینما به یک اندازه از این درام دلهره‌آور و تعلیقی استقبال کردند. منتقدان فیلم او را با کارهای روانکاوانه آلفرد هیچکاک مقایسه کردند و استقبال تماشاگران، آن را تبدیل به یکی از پرفروش‌ترین محصولات سال سینمای فرانسه کرد. قصه فیلم درباره مردی بود که ناگهان متوجه می‌شود همسرش به اتهام قتل دستگیر شده و تمام تلاش خود را می‌کند تا وی را از مجازات نجات دهد. وینسنت لیندون و دایان کروگر نقش‌های اصلی این فیلم را بازی کردند. فیلم با هزینه‌ای 7 میلیون دلاری بیش از 30 میلیون دلار در فرانسه فروش کرد و نمایش موفقیت‌آمیزی هم در آمریکای شمالی و دیگر کشورهای اروپایی داشت. منتقدان فرانسوی در نقدهای خود روی این فیلم خبر از ظهور یک فیلمساز خلاق و توانا دادند. موفقیت فیلم باعث شد تا صنعت سینمای آمریکا تصمیم به تولید نسخه دوباره‌سازی شده و انگلیسی زبان آن بگیرد. این نسخه با نام «سه روز بعدی» و به کارگردانی پل هگیس (کارگردان فیلم اسکاری «تصادف»)‌ ساخته شد. راسل کرو نقش اصلی این فیلم را ـ که نوروز امسال از سیمای جمهوری اسلامی پخش شد ـ بازی کرد.

کاوایه پس از نگارش فیلمنامه «سه‌ روز بعدی» برای هگیس، دومین فیلم سینمایی خود «پوینت بلنک» را ساخت. این فیلم هم مثل ساخته قبلی فیلمساز حال و هوایی دلهره‌آور دارد و گیلیس للوش در آن در نقش مردی به نام ساموئل پیره ظاهر می‌شود که پرستاری است که به اشتباه جان آدم دیگری را نجات می‌دهد. کسی که او باعث نجات جانش می‌شود دزدی است که همسر باردار وی را به گروگان می‌گیرد تا بتواند به کمک آن از بیمارستان فرار کند. پس از فرار دزد از بیمارستان، پرستار در خیابان‌های پاریس به دنبال او می‌افتد تا همسرش را نجات دهد. صحنه‌های تعقیب و گریز فیلم با سکانس‌های اکشن کلاسیک فیلم «ارتباط فرانسوی» مقایسه شده است و گفته می‌شود قرار است نسخه انگلیسی‌زبان آن هم ساخته شود. این فیلم با هزینه تولید 16 میلیون دلاری نتوانست موفقیت مالی «همه چیز برای او» را تکرار کند.

با این حال، منتقدان و تماشاگران پیگیر سینما چشم‌انتظار تولید سومین کار بلند سینمایی کاوایه هستند و براساس اخبار منتشره، بر این باورند که این فیلم یکی از کارهای پرسروصدای سال‌ آینده سینمای فرانسه خواهد بود. بازیگران فیلم را گروهی از هنرمندان فرانسوی، آمریکایی و کانادایی تشکیل خواهند داد و با آن که فیلم محصول مشترک کانادا با سینمای فرانسه نخواهد بود، ولی بسیاری از عوامل تولید آن هنرمندان و تکنیسین‌های کانادایی هستند. کل سرمایه این اثر دلهره‌آور و تعلیقی را 2 شرکت فیلمسازی فرانسوی تامین می‌کنند. کاوایه درباره سومین ساخته بلند سینمایی خود چنین می‌گوید: «با آن که فیلم جدید بدون نام من در دنباله 2 کار قبلی‌ام ساخته می‌شود و از همان حال و هوا پیروی می‌کند، ولی از نظر ساخت و تکنیک تفاوت‌هایی با آن خواهد داشت. قصد دارم در این فیلم دست به یکسری کارهای جدیدتر بزنم و وارد مرحله و دنیایی بشوم که قبل از این مشابه آن را تجربه نکرده‌ام. برای مثال، این بار تعداد کاراکترهای قصه افزون‌تر خواهد شد و وجه انسانی ماجرا پررنگ‌تر خواهد بود. در دل یک شرایط سخت و پیش‌بینی‌نشده اقلیمی و جغرافیایی به بررسی روابط انسانی و مشکلات ایجاد چنین رابطه‌ای می‌پردازم. از این نظر قصه فیلم خیلی به حال و هوای قصه فیلم‌های کلاسیک نزدیک می‌شود. برای مثال می‌توانم از «مارنی» و «پرندگان» آلفرد هیچکاک اسم ببرم که در دل قصه دلهره‌آور و تعلیقی خود، سعی داشت مناسبات پیچیده انسانی را نیز مورد بحث و بررسی قرار دهد.»