یادداشت علی کریمی برای ناصر حجازی

او سال‌های سال در کنج خانه‌اش و بی‌توجه به هیاهوی پوشالی اطراف خویش، سخت‌ترین تبعیض‌ها، ظلم‌ها و بی‌اعتنایی‌ها را دیده اما به هیچ قیمتی حاضر نشده است تا به فروش گذاشته شود.

این اسطوره به واقع کمیاب ما، کرنش را بلد نیست. ناصر حجازی چهره‌ای مقاوم در مقابل زورگویان است. او بدون هیچ ملاحظه‌کاری معایب را می‌گوید و دلسوزی راستین است که هرگز تن به خوش خدمتی نداده است و حرف‌هایش همواره در راستای مصلحت فوتبال و ضد مصلحت شخصی خویش بوده است.

هر چند این روزها که حال و روز خوشی ندارد، صاحب منصبان پست و مقام‌های گوناگونی به او تعارف می‌کنند اما ای کاش آن روزگارانی که حجازی به خاطر بی‌اعتنایی‌ها مجبور به زندگی سخت و طاقت‌فرسا در بنگلادش شده بود، او را به بازی می‌گرفتند. هر چند که حجازی اهل بازی نبوده و نیست که اگر این طور بود، هیچ گاه حجازی نبود. او همیشه خواسته خودش باشد. درود به مرام و عزت او که می‌توانیم همواره به چنین اسطوره‌ای افتخار کنیم و مرام و معرفت ایشان را برای دیگران الگوسازی کنیم.مردی که هیچ گاه دنبال باد نرفته است و همواره در تلاطم و جهت خلاف جریان آب شنا می‌کند. در خاتمه، فوتبال تمام می‌شود، همان‌طور که سال‌هاست فوتبال را برای حجازی تمام کرده‌اند اما آنچه از ایشان باقی مانده است همانا شخصیت منحصر به فرد، مرام پهلوان منشانه و یکرنگی‌های همیشگی‌اش است. خدایا او را برای ما حفظ کن».