مصونیت از بیماری‌ها با تزریق واکسن

 این آنتی‌بادی‌ها به سطح ویروس چسبیده و مانع از ادامه فعالیت ویروس در سطح بدن خواهند شد، اما تا وقتی که بدن بتواند به اندازه کافی آنتی‌بادی تولید کند تا مانع از ادامه فعالیت ویروس‌ها در سطح بدن شود، ممکن است ویروس‌ها به اندازه‌ای تکثیر شده باشند که موجب بیماری فرد شوند، اما اگر بدن شما پیش از این یک بار تولید آنتی‌بادی‌های مناسب برای مقابله با یک نوع ویروس خاص را تجربه کرده باشد، تولید آنتی‌ علیه ویروسی که بدن شما را هدف حمله خود قرار داده است، مدت زمان کمتری به طول خواهد انجامید و بنابراین پیش از این که فرد به بیماری مبتلا شود از فعالیت آن جلوگیری به عمل خواهد آمد. به این ترتیب می‌توان گفت تزریق واکسن، تشخیص ویروس و واکنش به آن را در کوتاه‌ترین زمان ممکن امکان‌پذیر خواهد ساخت. معمولا از 2 نوع واکسن برای آموزش بدن نسبت به تشخیص ویروس‌ها در کوتاه‌ترین زمان ممکن و غیرفعال ساختن آن پیش از ایجاد بیماری در فردی که ویروس به داخل بدن او راه یافته است، استفاده می‌شود. واکسن‌هایی که از آنها به عنوان غیرفعال نام برده می‌شود، حاوی یک ویروس غیرزنده هستند و بنابراین نمی‌توانند موجب ایجاد عفونت در سلول‌های بدن شوند، اما بدن شما آن را به عنوان یک ویروس زنده تلقی کرده و برای غیرفعال ساختن آن آنتی‌بادی‌هایی را در سطح بدن تولید می‌کند. معمولا در تهیه واکسن فلج اطفال و همچنین‌ آنفلوآنزای فصلی از ویروس‌های غیرزنده استفاده می‌شود، اما در مقابل در گروه دیگری از واکسن‌هایی که برای ایجاد مصونیت در مقابل ویروس‌های دیگر به بدن تزریق می‌شوند از ویروس‌های ضعیف شده مولد ایجاد بیماری‌ استفاده می‌شود. این ویروس‌ها زنده هستند، اما از آنجا که برای مدت زمانی در محیط آزمایشگاهی رشد یافته و تکثیر شده‌اند قادر نخواهند بود در بدن فرد بخوبی تکثیر شده و بنابراین منجر به بیماری شدید نخواهند شد. در شرایطی که ویروس‌ها ضعیف شده باشند، تکثیر آنها به کندی انجام خواهد شد و بنابراین بدن شما می‌تواند پیش از این که شما به بیماری مبتلا شوید، آنتی‌بادی‌های مناسبی را علیه ویروس‌های راه‌یافته به بدن شما تولید و آنها را غیرفعال سازد. برای تهیه واکسن بیماری‌های سرخک و اوریون معمولا از ویروس ضعیف شده مولد بیماری استفاده می‌شود. معمولا وقتی اغلب افرادی که در یک جامعه زندگی می‌کنند از طریق واکسیناسیون یا از طریق ابتلا به یک عفونت ویروسی و بهبود در مقابل یک بیماری مصون می‌شود، می‌توان گفت که این جامعه یک جامعه مقاوم در برابر ابتلا به آن بیماری است و در چنین شرایطی احتمال ابتلا به‌ آن بیماری در آن جامعه به میزان قابل توجهی کاهش یافته و عامل مولد بیماری به ندرت می‌تواند فردی را پیدا کند که در مقابل آن مصونیت نداشته باشد و بنابراین در چنین جوامعی حتی افرادی که علیه یک بیماری خاص واکسینه نشده باشند یا تاکنون به آن بیماری مبتلا نشده باشند نیز به ندرت به آن بیماری مبتلا خواهند شد.