تنهایی غریب «بابا پنجعلی» در «پایتخت»

ایراد اصلی که گروهی بویژه برخی مقامات استان مازندران یا تشکل‌های فرهنگی و دانشجویی این استان به این مجموعه وارد کرده‌اند، لهجه شمالی بازیگران این مجموعه بویژه لهجه محسن تنابنده و علیرضا خمسه است.

این در حالی است که عموم بینندگان این مجموعه تاکنون در جایی نگفته‌اند که لهجه بازیگران فیلم باعث خنده آنان شده، بلکه برعکس لهجه شیرین مازندرانی چنان بر صمیمیت فضای فیلم افزوده است که استفاده از هیچ لهجه دیگر از اقوام مختلف ایرانی نمی‌توانست صمیمیت، یکدلی و سادگی این مجموعه را تا به این حد برساند.

در این چند روز کسانی که مجموعه پایتخت را از تلویزیون دیده‌اند، مجذوب سادگی و بی‌تکلفی شخصیت‌های اصلی، اطمینان و توکل بر خدا داشتن آنان ـ که اتفاقا یکی از ویژگی‌های اصلی مردم استان مازندران است ـ شده‌اند.

مجموعه پایتخت، اگرچه به مناسبت ایام نوروز رگه‌هایی از طنز هم در آن دیده می‌شود، در واقع طنزی خالی و خشک نیست، قصه‌ای است گذرا که اغلب کسانی که از شهرستان به این پایتخت دود و ماشین هجرت کرده‌اند، با این قصه آشنا هستند، بویژه این‌ که غلبه فرهنگ «اصالت کار و سرمایه و پول» در این درندشت تهران، در جای جای آن دیده می‌شود و کیست که نداند که اگر در عالم واقع هم کسی با مشکلی که برای خانواده« معمولی» پیش آمده برخورد کند، با سرنوشتی بعضا بدتر از آنچه به تصویر کشیده شده، روبه‌روست.

اگرچه در این زمینه تحقیق مستندی وجود ندارد، اما می‌توان گفت در میان درصد بالایی از مردمی که هم‌اکنون در تهران ساکن هستند، آن حس غریب «بابا پنجعلی» ـ با بازی درخشان علیرضا خمسه ـ برای بازگشت به دیار خود وجود دارد و اینان اتفاقا درصد کثیری از جمعیت کلانشهرها و از جمله تهران را تشکیل می‌دهند. کار سیروس مقدم و بازیگرانش اگرچه دارای نواقص و نقاط ضعفی هم است، اما بدون شک جای تقدیر و تشکر هم دارد؛ چرا که پرداختن به این حوزه به خاطر خیل منتقدانی که در رسانه، نفوذ و قدرت دارند، به قول معروف دل شیر می‌خواهد.