لامپ‌های هالوژن به روایت تاریخ

این در حالی است که علاوه بر این اندازه کوچک لامپ‌های هالوژن در مقایسه با دیگر انواع لامپ‌ها موجب شده است تا از این لامپ‌ها در بسیاری از سیستم‌های روشنایی جدید استفاده شود. شرکت جنرال الکتریک سال 1959 میلادی برای نخستین‌بار لامپ‌های رشته‌ای جدیدی را تحت عنوان لامپ‌های هالوژن تولید و به بازار عرضه کرد که در آنها از ید استفاده می‌شد و بتدریج از عنصر برم نیز به عنوان یک عنصر مناسب برای تولید این لامپ‌ها استفاده شد و به این ترتیب امروزه علاوه بر ید از برم نیز در ترکیب گازهای درون این لامپ‌ها استفاده می‌شود.

در اوایل دهه 1970 میلادی محققان مرکز مهندسی جنرال الکتریک به روش‌های جدیدی برای تولید لامپ تنگستن هالوژنی دست یافتند. در این روش حباب‌های خاصی برای لامپ‌های هالوژن در نظر گرفته شده بود. اگر چه در ابتدا از این لامپ‌ها تنها برای تامین روشنایی استادیوم‌های بزرگ ورزشی و لامپ‌های خودروها استفاده می‌شد، اما امروزه با توجه به پیشرفت‌های به دست آمده در زمینه فناوری و دستیابی به روش‌های پیشرفته مبتنی بر فناوری برای تولید لامپ‌های هالوژن، هزینه تولید و در نتیجه قیمت نهایی این نوع لامپ‌ها در مقایسه با گذشته به میزان قابل توجهی کاهش یافته و در نتیجه امکان استفاده از این نوع لامپ‌ها در زمینه‌های مختلفی فراهم شده است. از آنجایی که در این لامپ‌ها برای تامین روشنایی باید دمای حباب به بیش از 200 درجه سانتی‌گراد افزایش یابد معمولا اندازه لامپ‌های هالوژن از لامپ‌های معمولی رشته‌ای بسیار کوچک‌تر است. این در حالی است که همین موضوع سبب می‌شود امکان ایجاد خطرات ناشی از آتش‌سوزی در این لامپ‌ها بیشتر باشد و به همین دلیل در لامپ‌های هالوژن با توان بیش از یک یا 2 کیلووات استفاده از پوشش مناسب یا محافظ ضروری خواهد بود. امروزه لامپ‌های جدیدی تحت عنوان لامپ‌های LED به بازار عرضه شده است که مصرف برق در آنها کمتر است و از این رو توصیه شده است تا در آینده‌ای نزدیک همه لامپ‌های هالوژن با LED جایگزین شوند. اگرچه لامپ‌های هالوژن بسیار پرمصرف بوده و بازده انرژی در آنها در مقایسه با لامپ‌های LED کمتر است، اما باید این نکته را مورد توجه قرار داد که بررسی‌های انجام شده حاکی از آن است که استفاده از لامپ‌های LED برای مدت زمان‌های طولانی به چشم‌ها و بینایی افراد آسیب رسانده و حتی می‌تواند منجر به نابینایی شود.