آینده روشن برای ذخیره‌سازی انرژی

نکته‌ای که نمی‌توان بی‌تفاوت از کنار آن عبور کرد، این است که سوخت‌های فسیلی نظیر زغال سنگ، نفت و گاز را می‌توان به هر نقطه‌ای از جهان برد و در هر زمان که نیاز باشد انرژی درونی آنها را آزاد کرد. شاید به همین دلیل است که تجارت این منابع سود سرشاری برای کشورهای صاحب آنها دارد؛ اما چنین قابلیتی را نمی‌توان برای توربین‌های بادی یا ژنراتورهای خورشیدی متصور شد.

گذشته از این اگر بادی نوزد یا خورشید نتابد (به عنوان مثال در شب هنگام) خبری از ذخیره‌سازی انرژی به این روش‌های پاک نخواهد بود.

به همین دلیل هیچ گاه نمی‌توان به انرژی‌هایی که با استفاده از توربین‌های بادی یا سلول‌های خورشیدی تولید می‌شوند اتکای زیادی داشت.

حداقل در دوران فعلی که فناوری توربین‌های بادی یا سلول‌های خورشیدی تازه در ابتدای راه پیشرفت و توسعه قرار دارند، نمی‌توان به تولید انرژی به چنین روش‌های پاکی دل بست؛ البته در ماه‌های اخیر پیشرفت‌هایی در این زمینه دیده شده است.

به تازگی گروهی از محققان دست به ابتکار عمل جالب توجهی زده‌اند و فناوری تجربی ارائه کرده‌اند که می‌توان با استفاده از آن، انرژی خورشیدی و بادی را به نوعی ذخیره‌سازی کرد و آن را در زمان مورد نظر به کار گرفت؛ البته این فناوری به نوبه خود چندان جدید نیست، آنچه که جدید است این است که از آن در دنیای واقعی و در شبکه برق به کار گرفته شده است.

با این حال باید به یک نکته مهم توجه کرد؛ طراحی و ساخت سیستم‌هایی که برای ذخیره‌سازی انرژی به کار گرفته خواهند شد به آسانی طراحی و ساخت توربین‌های بادی و سلول‌های خورشیدی نخواهند بود؛ اما اگر روزی فرا برسد که چنین فناوری‌هایی آن هم با اطمینان خاطر کامل ارائه شوند، می‌توان امیدوار بود که از انرژی‌های بادی و خورشیدی نیز همچون چیزی که از زغال سنگ و نفت گرفته می‌شود استفاده کرد.