ورزش ایران نباید از تجارب مدیران گذشته محروم شود

البته که فکر کرده‌ام، اگر زمانی به این موضوع فکر نکنیم اشتباه بزرگی را مرتکب شده‌ایم. درواقع یکی از مهم‌ترین اصول مدیریتی این است که مدیر بتواند سیستمی را پایه‌گذاری کند که هر کس در جای خود، کار خود را به خوبی انجام دهد. سیستمی که قائم به فرد نباشد و اگر روزی خودش در مجموعه نباشد، کارها به گونه‌ای برنامه‌ریزی شده باشد که مجموعه به صورت هدفمند به کارش ادامه دهد، این یک اصل مدیریتی است. اگر روزی بنا بر مقتضیات زمان از سمتم کنار بروم، مطمئنم که سیر صعودی تکواندو متوقف نخواهد شد و همچنان با قدرت پیش خواهد رفت.

این‌که حضور حسن ذوالقدر در راس کادرفنی تیم ملی به انحصاری برای او تلقی می‌شد یک نوع سوء برداشت و سوء‌تفاهم و در نزد برخی نوعی توهم بود. چراکه این قبیل افراد نه‌تنها در بحث مربیگری که در بحث قهرمانی هم فدراسیون را زیر سوال می‌بردند که تا چه زمانی می‌خواهید از هادی ساعی استفاده کنید!؟ اگر روزی هادی ساعی نباشد چه خواهید کرد!؟ اوج این بحث را در المپیک 2008 پکن دیدیم و در حالی که برخی فکر می‌کردند ساعی تمام شده است او تک‌مدال طلای ورزش ایران در آن بازی‌ها را کسب کرد. در رابطه با مربیگری تیم ملی هم تاکید می‌کنم که ما هیچ‌گاه از پشتوانه‌سازی برای سرمربیگری تیم ملی غافل نبودیم و آمار مسابقات برون‌مرزی به خوبی گویای این نکته است که ما در کنار حسن ذوالقدر به عنوان سرمربی تیم، مربیان جوان و متعددی را به رقابت‌های برون‌مرزی اعزام کردیم تا بر تجارب بین‌المللی خود بیفزایند. نفراتی که هنوز هم فعال بوده و در خدمت تکواندو ایران هستند، شاخص‌ترین آنها هم همین رضا مهماندوست سرمربی کنونی تیم ملی است.

بله. دقیقا همین‌طور است. درواقع ما در تکواندو چنان رقابتی بین ورزشکاران و مربیان داریم که هیچ کسی در حاشیه امنیت نیست و این خود یکی از رموز موفقیت ماست. اعضای همین تیمی که در گوانگجو نتایج درخشانی کسب کردند در حاشیه امنیت نیستند و در اکثر قریب به اتفاق اوزان، رقیبان نزدیک آنان بیخ گوش‌شان نفس می‌کشند. در هفته‌های گذشته لیگ برتر رضا نادریان و حسین تاجیک 2 ملی‌پوش اعزامی به گوانگجو شکست خوردند. این افتخار بزرگی برای تکواندو ایران است که این همه جوان با انگیزه داریم که حتی در لیگ هم انگیزه رقابت‌شان بالاست. اگر تا دیروز 50 درصد ترکیب تیم ملی را نفراتی تشکیل می‌دادند که از رده‌های پایه افتخارآفرینی را آغاز کرده بودند، ترکیب اعزامی به بازی‌های آسیایی گوانگجو یعنی کل اعضای تیم را نفراتی تشکیل می‌دادند که از رده سنی نوجوانان به قهرمانی آسیا و قهرمانی جهان رسیده و سیر موفقیت‌هایشان را استمرار بخشیده‌اند. بنابراین می‌خواهم بگویم که در تکواندو نباید نگران نباشید. زمانی که هادی ساعی در اوج افتخار از دنیای قهرمانی خداحافظی کرد نفراتی را داشتیم که با اختلاف یک یا 2 امتیاز مغلوب او شده‌ بودند، امروز نیز 2، 3 نفر رقیب نزدیک به یوسف کرمی را داریم.

دقیقا. فدراسیون با یک برنامه‌ریزی دقیق فرصت برابری را برای همه شایستگان ایجاد کرده که هر کس در هر شهر یا در دورافتاده‌ترین روستای کشور این بخت را داشته باشد که به اثبات توانمندی خود پرداخته و به تیم ملی راه یابد. ما در این رابطه علاوه بر رقابت‌های قهرمانی کشور که با شرکت برترین‌های هر استان برگزار می‌شود، یک دوره رقابت‌های آزاد کشوری را برگزار می‌کنیم تا فرصتی برای همه تکواندوکارانی که به هر دلیل پشت خط مانده‌اند برای بروز توانایی‌هایشان به وجود آید. بنابراین حفظ انگیزه در میان تکواندوکاران، هنر فدراسیون بوده که به نوعی شاه‌کلید موفقیت تکواندو ایران است. آخر وقتی انگیزه کنار توانایی فنی قرار می‌گیرد توفیقات بزرگ به دست می‌آید.

حفظ یک قهرمان در اوج و در سالیان متمادی هم هنری است که با همین رویکرد صورت گرفته است. در بسیاری از رشته‌های ورزشی شاهد بوده‌ایم که یک ورزشکار با یک قهرمانی از نظرها محو شده است، اما در تکواندو به دنبال قهرمانی آسیا و جام جهانی، اعضای تیم ملی با قدرت در گوانگجو نیز صاحب افتخار می‌شوند، چون همه نفرات ما در اوج انگیزه قرار دارند و این کار کوچکی نیست.

طبیعی است که هیچ چیز مطلقی وجود ندارد. قبول دارم که در اوزان اول تا سوم قدری ضعیف هستیم، اما این ضعف زمانی نمایان می‌شود که مقایسه‌ای بین سبک‌وزن‌ها با سنگین‌وزن‌ها داشته باشیم وگرنه نتایجی که در همین سه وزن اول در رقابت‌های جهانی کسب کردیم به هیچ عنوان ضعیف نیست. به هر حال در این اوزان نسبت به اوزان بالاتر قدرت کمتری داریم و به همین دلیل هم بود که برای بازی‌های گوانگجو با توجه به این‌که در وزن اول حریفان قدری داشتیم در این وزن نماینده‌ای اعزام نکردیم و تمرکز خود را روی 6 وزنی قرار دادیم که شانس کسب مدال خوشرنگ‌تری داشتیم. در مجموع اعتقاد ندارم که در سبک وزن وضع بدی داریم، بلکه قدرت ما نسبت به سایر اوزان در سبک وزن کمتر است.

ما اهداف بلندمدت و کوتاه‌مدت تعریف شده‌ای داریم چه در عرصه قهرمانی و چه در عرصه توسعه و فراگیر کردن تکواندو. در بخش قهرمانی با توجه به این‌که حضور تکواندو در 2 المپیک پیش‌رو قطعی شده، کسب مدال در بخش بانوان را به عنوان یکی از هدف‌ها مورد توجه قرار داده و می‌خواهیم برای اولین بار در المپیک صاحب مدال طلا در این بخش شویم. همچنین گرچه در رقابت‌های جام جهانی که به صورت تیم به تیم برگزار می‌شود با پشت سر گذاشتن همه حریفان و از جمله کره جنوبی، 2 بار قهرمان شده‌ایم، اما اعتقاد داریم شایستگی تکواندوی ایران کسب عنوان قهرمانی رقابت‌های جهانی است که به صورت انفرادی برگزار می‌شود. بنابراین یکی دیگر از اهداف ما قهرمانی جهان است.

البته حمل بر خودستایی نباشد، اتفاقی که در فدراسیون جهانی افتاد و من به عنوان نماینده جمهوری اسلامی توانستم آن را به تصویب برسانم به مراتب بالاتر از مبحث هوگوهای الکترونیکی بود. متاسفانه این موضوع کمتر مورد توجه قرار گرفته، اما تکواندو ایران به واسطه حضور 11 ساله بر سکوی جهانی، امروز از چنان جایگاهی برخوردار است که در تصمیمات فدراسیون جهانی تاثیرگذار است و اگر اقدامی در این رابطه صورت می‌گیرد به هیچ عنوان آن را متعلق به خودم نمی‌دانم. موضوع از این قرار است که وقتی فدراسیون جهانی قصد داشت درباره موضوع استفاده از هوگوهای الکترونیکی در رقابت‌های جهانی 2009 دانمارک تصمیم‌گیری کند من به عنوان تنها نماینده قاره آسیا بر استفاده از این هوگوها تاکید کردم. این در حالی بود که سایر اعضا معتقد بودند چون این بحث هنوز جا نیفتاده و امتحان خود را پس نداده است، پس نباید در رقابت‌های جهانی از آن استفاده شود. این در حالی بود که ما در لیگ خودمان از هوگوهای الکترونیکی استفاده کرده و بخوبی در جریان کم و کیف این هوگوها و مزیت‌های استفاده از آن بودیم. بنا بر این گزارش خود را به صورت مبسوط ارائه کردیم. همچنین با این استدلال که فدراسیون جهانی با شرکت تولیدکننده این هوگوها قرارداد بسته و کشورهای زیادی آنها را خریداری کرده‌اند، راه دیگری جز تصویب این موضوع پیش روی فدراسیون جهانی قرار ندادم. اضافه بر آن و با توجه به آن که هنوز اعمال نفوذ داوران در ضربات سر وجود دارد، استفاده از تصاویر ویدئویی و بازبینی فیلم مسابقات نیز با نظر و پیگیری ما مورد تصویب قرار گرفت که این اتفاق به نظر من به مراتب مهم‌تر از بحث هوگوهای الکترونیکی بود، چرا که تا حد زیادی جلوی ناداوری‌ها گرفته شد.

ما زمانی آرزوی داشتن کرسی تاثیرگذار در فدراسیون جهانی را داشتیم که خوشبختانه با نمایش قدرت فنی خود توانستیم آن را برای کشورمان به دست بیاوریم، اما امروز داستان فرق کرده و ما با توجه به جایگاه خود اهداف بزرگ‌تری را در این زمینه مد نظر داریم. یعنی باید از کرسی تاثیرگذار به کرسی تصمیم‌گیر در فدراسیون جهانی دست یابیم. به سخنی دیگر، پله‌ای بالاتر از عضویت در هیات اجرایی و رسیدن به دبیرکلی یا نایب رئیسی فدراسیون جهانی. چیزی که جمهوری اسلامی ایران استحقاق آن را دارد و طبیعتا در آن شرایط بستر بیشتری برای توسعه فعالیت‌های بین‌المللی ما به وجود می‌آید.

خب این طبیعی است و ما از این انتظارات فزاینده خوشحالیم. یکی از اهداف بلندمدت ما تقویت بنیه علمی تکواندو کشور است، ما امروز مرکز جامع علمی کاربردی تکواندو را با 180 دانشجو داریم و قصد داریم یک مرکز دیگر در تهران و 3 مرکز هم در شهرستان‌ها راه‌اندازی کنیم تا در 5 سال آینده هیچ مربی بدون مدارج تحصیلی تکواندو و حداقل فوق دیپلم این رشته نداشته باشیم. یکی از اهداف ما گسترش تکواندو و فراگیر کـردن آن در تــمــام رده‌های سنی بدون در نظر گرفتن جنسیت است. بانوان ما بدون محدودیت و با رعایت حجاب اسلامی می‌توانند در رقابت‌های مختلف شرکت کنند و این فرصت بزرگی برای تکواندو ما به حساب می‌آید که باید از آن نهایت استفاده را ببریم. در دیگر رشته‌های رزمی چنین وضعیتی وجود ندارد و مجوز حضور بانوان محجبه در رقابت‌های مختلف به صورت مقطعی صادر می‌شود.

متاسفانه هنوز این بستر در تهران و شهرستان‌ها فراهم نیست. یکی از برنامه‌های ما در تهران در نظر گرفتن مرکزی اختصاصی برای تکواندو بانوان است تا به صورت تمام وقت بانوان تکواندوکار بتوانند در آن فعالیت کنند. این نیز به خاطر ظرفیت بالای تکواندو در بین بانوان است. ما این ظرفیت را داریم که در تکواندو بانوان نیز صاحب مدال طلای جهانی شویم.

می‌خواهم از یک منظر دیگر درباره نتایج گوانگجو صحبت کنم. بر خلاف نظر برخی که معتقدند نتایج گوانگجو یک شگفتی بود معتقدم اصلا شگفتی اتفاق نیفتاد. کسانی این حرف را می‌زنند که به همت و توانمندی جوانان ایران اعتقادی ندارند. به نظر من گوانگجو نتیجه فرصت دادن به جوانان باانگیزه، خوش همت و خوش‌غیرت ایران بود. این نتایج در شرایطی رقم خورد که بررسی‌های کارشناسی بر این دلالت می‌کرد که در بعضی رشته‌ها ورزشکاران ما به گوانگجو اعزام نشوند. بنابراین اصلا مهم نیست که چه کسی نقش اصلی را در این نتایج ایفا کرد. چرا که جوانان ما بارها و بارها نشان داده‌اند که هر وقت به آنها فرصت عرض‌اندام داده می‌شود، شایستگی خود را نشان می‌دهند.

چرا مشاور؟ به نظر من می‌توان به بهترین شکل از مدیران سابق و تجربیات آنها استفاده کرد و نظر آنها را درباره برنامه‌های پیش روی جویا شد. این سفارش دین ما هست که همه اقوال را بشنوید و از بین آنها بهترین را انتخاب کنید.

خوشبختانه علی‌رغم این‌که در ماه‌های پایانی سال 88 مشکل جدی کمبود بودجه داشتیم و در این رابطه حتی مجبور به تعطیلی اردوی تیم ملی شدیم، امسال برای اولین بار چنین مشکلی نداشتیم. به هر حال برای کسب موفقیت در بازی‌های آسیایی و المپیک نباید مشکل بودجه وجود داشته باشد و این یک امر بدیهی است.