انسان‌ها دارای یک حد نهایی کارایی هستند

آیا باز هم رکوردها شکسته می‌شوند؟

رکوردهای مربوط به مسابقات دوومیدانی و شنا تقریبا در هر دوره از مسابقات جهانی و المپیک شکسته می‌شوند و این رکوردشکنی دوره‌های بعد هم تکرار می‌شود؛ اما آیا قدرت و توانایی فیزیکی بشر می‌تواند به طور نامحدود و نامعلوم بهتر شود؟

کد خبر: ۳۷۸۴۸۲

آیا دوندگان هر روز شتابشان را برای پشت سر گذاشتن موانع و رسیدن به خط پایان می‌توانند سریع‌تر کنند؟ و آیا شناگران قادرند با پازدن‌های سریع‌تر نامشان را در کتاب رکوردهای این رشته ثبت کنند و به صفحات آن بیفزایند؟

اخیرا در مقاله‌ای منتشر شده در مجله‌ای بین‌المللی علم مدیریت کاربردی محققان کشور کره جنوبی داده‌های مربوط به 100 سال گذشته وقایع ورزشی را تجزیه و تحلیل کرده و محاسبه کرده‌اند که طی 10 سال آینده می‌توان به حد نهایی بالای توانایی‌های ممتاز بشر رسید.

یو سانگ و سئونگ جی بایک از مدرسه KDI سئول به منظور برون‌یابی (پیش‌بینی کردن از روی قرائن و آمار)‌ 61 رویداد ورزشی در رشته شنا و دوومیدانی از مدل رگرسیون غیرخطی استفاده کردند و به این نتیجه رسیده‌اند که زمان رسیدن به حد نهایی یا همان محدودیت قدرت بین 5‌/‌7 تا 5‌/‌10 سال دیگر خواهد بود. بنابراین هنوز می‌توانیم رکوردشکنی ورزشکاران در المپیک 2012 لندن و المپیک 2016 ریودوژانیرو را شاهد باشیم، اما پس از آن... . کسی به درستی نمی‌داند. البته مایکل فیلپس، شناگر مشهور آمریکایی که در یک دوره مسابقات جهانی 7 مدال طلا را از آن خود ساخت معتقد است برای هیچ چیز نمی‌توان محدودیتی قائل شد و هر چقدر بیشتر آرمانی فکر کنید به دور دست‌ها بیشتر خواهید رسید. فیلپس تاکنون 40 رکورد جهانی از خود به جا گذاشته است. اوسین بولت، قهرمان جامائیکایی دوی 100 متر سرعت تقریبا در اکثر اوقات توانسته صدم ثانیه‌ها را جابه‌جا کند و رکورد بهتری از خود به جای بگذارد.

محققان بیشماری پیش از این معتقد بوده‌اند که انسان‌ها دارای یک حد نهایی کارایی هستند. 40 سال پیش، ‌فرضیه‌هایی در مورد محدودیت سرعت دویدن نشان می‌داد که نهایتا یک فرد می‌تواند 100 متر را در 9.60 ثانیه طی کند، اما رکورد اویس بولت یعنی 9.58 ثانیه این فرضیه را باطل کرد.

محدودیت توانایی ورزشی در میان مردم موضوع جالبی است، چرا که با هر رکوردشکنی ورزشکاران، ورزش‌دوستان به هیجان آمده و شوری در میانشان ایجاد می‌شود. از طرفی جابه‌جایی رکوردهای جهانی به مردم القاء می‌کند که آنها نیز از چه توانایی‌هایی برخوردارند که می‌توانند آنها را در زندگی روزمره به انجام برسانند. عده‌ای از محققان ارزیابی محدودیت‌های ورزشی با استفاده از رگرسیون خطی را مورد انتقاد قرار می‌دهند، اما تحقیق انجام شده که 29 مسابقه دوومیدانی و 32 مسابقه شنا در حد المپیک و بین سال‌های 1900 تا 2009 را مورد ارزیابی قرار داد، جامع‌ترین بررسی‌ای است که تاکنون در این زمینه انجام شده است و نشان می‌دهد پیشرفت ورزشکاران در زمینه جابه‌جایی رکوردها روز به روز کمتر شده و در نهایت در زمان پیشنهاد شده یعنی 7 تا 10 سال دیگر متوقف خواهد شد.