آشنا: به خاطر مادرم نفتی شدم

بله من این صحبت را بعد از بازی‌مان با استقلال مطرح کردم، چون واقعا آن زمان نیاز بود که چنین چیزی بگویم و به بچه‌های کم سن و سال و بی‌تجربه تیمم بیدار باش بزنم. در ارنج اصلی تیم ما به جز من و طهماسبی کسی تجربه چندانی در لیگ برتر ندارد، طوری که ما در بازی با استقلال دقیقا از همان نقاطی که قبلا آقای فرکی روی تابلو ترسیم کرده و متذکر شده بود ضربه خوردیم، چون بچه‌هایمان بی‌تجربه‌تر از آن بودند که بتوانند توصیه‌های فرکی را اجرا کنند. آنها محو جو بازی و تماشاگرانش شده بودند. اصولا جاهایی که لازم می‌شود تیم ما از تجربه استفاده کند بچه‌هایمان کم می‌آورند.

تمام برنامه‌های ما برای ماندن ترسیم شده است چون شما به خوبی می‌دانید تیم ما امسال نه فرصت بدنسازی داشت نه زمانی برای جذب بازیکن و نه بازی‌های تدارکاتی. با این حال مدیریت این باشگاه براساس منطق، حمایت جانانه‌ای از بازیکنان و کادر فنی خود می‌کند و تمام تمرکزش را روی لیگ برتر گذاشته است. مطمئنا اگر نفت با همه مشکلاتی که از ابتدا در مسیر حضورش در لیگ برتر وجود داشت، ابقا شود سال آینده جزو تیم‌های مطرح و قدرتمند خواهد بود. در دیدار با تیم آماده راه‌آهن مشاهده کردید هر بازیکن ما به اندازه 2 بازیکن دوید و تلاش کرد تا 3 امتیاز را به دست آوردیم. اگر همین‌گونه ادامه دهیم باید امیدوار بمانیم.

آخرین بار سال 84 برانکو مرا دعوت کرد و در دیدار تدارکاتی با یک تیم داخلی میدان داد. البته دوست نداشتم برای دیدار با نیجریه دعوت شوم چون همیشه شخص رحمتی و رقابت با او را خیلی دوست داشته‌ام و مایل نیستم در غیابش دعوت شوم. آن سال هم که به فجر سپاسی پیوستم آنقدر با او رقابت کردم که این دروازه‌بان شایسته ناچار شد از آنجا به سپاهان برود. مایلم روزی به تیم ملی بروم که رحمتی را روی نیمکت بنشانم. با این حال همیشه از خدا خواسته‌ام هر وقت خیر و صلاح خودش وجود داشت دعوت شوم. نمی‌دانم چه معیارهایی برای دعوتم وجود دارد ولی هر وقت بخواهند برای پوشیدن پیراهن شماره یک به اردو خواهم رفت و اگر هم نخواستند برای موفقیت تیم کشورم دعا می‌کنم.

مجید عباسقلی 
گروه ورزش