نوروزی: شاید مدت‌ها در فولاد باقی بمانم

نه و خوشحالم که صبرم بالاخره نتیجه داد و این اتفاق افتاد تا به آرزویم برسم. فوتبال امروز حرفه‌ای شده و برای رسیدن به موفقیت باید تلاش کرد. دعوت شدن یا نشدن به تیم ملی علاوه بر این، به سلیقه و افکار مربی هم مربوط می‌شود و من این حق را به قطبی می‌دادم که طبق صلاحدید و سلیقه فنی خود عمل کند. الان هم ممکن است بازی من چندان مورد پسند او نباشد که در این صورت هم باز به عقایدش احترام می‌گذارم و برای موفقیت تیم ملی دعا خواهم کرد.

با جان و دل در خدمت تیم ملی هستم و به وظایفم عمل می‌کنم تا در جام ملت‌ها عضو تیم باشم؛ البته در پستی بازی می‌کنم که باید حتما گل بزنم و تمام تلاشم را می‌کنم تا در جام ملت‌های آسیا برای مردم شادی‌آفرین شوم.

تیمی که خوب بازی می‌کند ممکن است در کوتاه‌مدت به نتایج چندان دلچسبی نرسد، ولی مطمئنا با گذشت زمان، شرایطی که استحقاقش را دارد به دست می‌آورد. فولاد تیم خوبی است که در ادامه فصل ، صعود خوبی خواهد کرد.

جلالی، مربی خوش‌تدبیری است و من ضمن احترام به این ایده از آن استقبال می‌کنم.

بله، کتمان نمی‌کنم که پیشنهادهایی از تیم‌های مختلف تهرانی دارم، ولی الان وقت فکر کردن به آنها نیست و تمام حواسم را باید معطوف موفقیت و پیشرفت در فولاد و تیم ملی کنم. فرق من با رضایی این است که باوجود بختیاری تباربودن، بزرگ شده اهوازم و پدرم بازیکن سال‌های اوج فوتبال خوزستان در لیگ منتخب استانی ( لیگ قدس ) بوده است.

البته پدرم هم در نقش هافبک نفوذی و هم مهاجم بازی می‌کرد. او به من آموخت که پای چپم را کاملا تقویت کنم.

شما درست می‌گویید. از 10 گلی که امسال در لیگ زده‌ام فقط یکی با سر بوده است، چون تاکتیک آقای جلالی، بیشتر شامل استفاده از عمق زمین است و ما کمتر به سانتر از کناره‌ها و ایجاد چنین موقعیت‌هایی می‌پردازیم.

اولا این را بگویم که بازی در کنار بازیکنان بزرگی چون کریمی و مهدوی‌کیا را برای همیشه افتخاری برای خود می‌دانم. من یکی از 4 یا 5 بازیکنی بودم که از تیم دسته اولی استیل‌آذین به همراه نادر دست نشان به لیگ برتر آمدم ودر این مرحله هم در باشگاه حفظ شدم. شاید این اتفاق به خاطر 12 گلی بود که آن فصل در لیگ آزادگان زدم. اما سال گذشته، من 2 دوره کاملا متفاوت را گذراندم. ابتدا دوره مربیگری استیلی بود که اعتماد کاملی به بازی من داشت و به عنوان یکی از بازیکنان اصلی، 7 گل در لیگ و یک گل در جام حذفی زدم ، سپس نوبت مربیگری پیروانی شد که مجموعا در بازی‌های تحت هدایت او فقط حدود 15 دقیقه از من استفاده شد.

در پایان فصل گذشته، آجرلو (مدیرعامل وقت)‌ مرا فراخواند و پیشنهادش را برای همکاری بازگو کرد. آنقدر این پیشنهاد ناخوشایند بود که اگر می‌گفتند برو، برایم گواراتر بود. پس تصمیم گرفتم به هر تیمی شده بروم. البته از این‌که فولاد را انتخاب کردم خیلی راضی و خوشحالم. بدون تعارف، اینجا باشگاهی کاملا حرفه‌ای است که شاید مدت‌ها در آن باقی بمانم.