عبدالرحمان همه رامنقلب کرد

«عبدالرحمان» یکی از افراد حاضر در این فیلم که در سالن حضور داشت، در حال از دست دادن بینایی خود بود و سایر اعضای این خانواده نیز از نظر جسمی وضعیت خوبی نداشتند. نورانی‌پور جایزه نقدی خود را به «منیژه احمدی» مادر فداکار این خانواده تقدیم کرد. لوح تقدیر و هدیه‌ای نیز از سوی جشنواره به این خانواده اهدا شد. در ادامه وقتی عبدالرحمان شخصیت اصلی این فیلم روی صحنه دعوت شد، حرف‌های تکان‌دهنده‌اش همه را تحت تاثیر قرار داد. برای همه حاضران در سالن سخت بود که جلوی اشک‌های خود را بگیرند. بعد از آن بود که برندگان جشنواره یکی یکی، جوایز خود را به این خانواده اهدا کردند. در ادامه هم مدیرعامل باشگاه ابومسلم خراسان اعلام کرد تمام هزینه‌های درمان این خانواده جانباز را تقبل کرده است تا با این کمک‌های نقدی شرایطی فراهم شود تا به قول خودشان چشمان عبدالرحمان خوب شود و روزی گنبد طلایی امام رضا(ع) را ببیند. این همان خاطره تاثیرگذاری بود که تا سال‌ها ذهن من و سایر شرکت‌کنندگان جشنواره فیلم رویش را متاثر خواهد کرد. اما نکته مهم در این بود که فیلمی داستانی توانسته بود حیاتی دوباره به یک خانواده محروم ببخشد و زندگی آنها را متحول کند.

رضا استادی / گروه فرهنگ و هنر