مختارنامه، شروعی توفانی

سریال تاریخی در چشم باد تجربه خوبی شد تا اهالی رسانه و منتقدان به این نتیجه برسند که نقد هر اثری زمان خاص خودش را می‌خواهد. وقفه‌ای که تعطیلات نوروز در پخش آن به وجود آورد و نیز تا حدودی ضعف‌های قسمت‌های مربوط به حوادث رخ‌داده در آمریکا، باعث شد تا همه آن را قصاص قبل از جنایت کنند. در صورتی که فیلم پس از چند قسمت کاملا رنگ عوض کرد و پایانی کاملا متفاوت داشت.

کد خبر: ۳۶۳۹۲۸

حالا می‌دانیم درخصوص سریال مختارنامه که حساسیت‌ها در آن به مراتب بیش از در چشم باد است باید خیلی محتاط‌تر، صبورتر و منطقی‌تر برخورد کنیم. نقد این سریال چه به لحاظ تکنیکی و چه به لحاظ دراماتیک خیلی زود است. هنوز بیش‌از چند قسمت از آن روی آنتن نرفته است و انتقاد یا تجلیل کامل از آن بی‌معناست، اما مدتی است که درخصوص منطق تاریخی سریال اظهارنظرهای فراوانی شکل گرفته است و نظرهای متفاوتی در این خصوص ارائه شده است. اظهار نظر حق طبیعی هر فردی است که به عنوان مخاطب پای سریال مختارنامه می‌نشیند، اما نکته اینجاست که سریال هنوز تا جایی پیش نرفته است که بتوان رویکرد نویسنده و کارگردان، مسوولان و کارشناسان تاریخی سریال را مورد نقد قرار داد. چرا که سریالی به این مفصلی قطعا در مراحل ابتدایی به هیچ وجه شخصیت‌هایش را به طور کامل رونمایی نمی‌کند و برنامه‌های فراوانی برای ارائه شخصیت‌های داستان تا آخر سریال وجود دارد. حتی شاید خیلی از آرا و نظرها درخصوص شخصیت مختار ثقفی درست باشد، اما نباید فراموش کنیم که هنوز سریال به قسمت‌هایی نرسیده که بتوانیم جبهه‌گیری و زاویه نگاه کارگردان را نسبت به این شخصیت‌ها ببینیم.

فارغ از این نکته، سریال تا اینجای کار از ریتم و ضرباهنگ فوق‌العاده خوبی برخوردار بوده است که نشان از مهارت میرباقری در ساخت این نوع سریال‌ها دارد. فیلمبرداری خوب و با کیفیت فیلم در کنار دکوپاژ وی تصاویر جذاب و کاملا حرفه‌ای را پدید آورده‌اند. ضمن این‌که شاید به جرات بتوان تیتراژ ابتدایی فیلم را جزو چند تیتراژ برتر کل تاریخ فیلمسازی و سریال‌سازی‌مان قرار داد. استفاده ضربات شمشیر برای ساخت موسیقی در کنار تصویری تکان‌دهنده از واقعه عاشورا و بارش باران بر صحرا و سپس نام مختاری که مزین به آتش که به نوعی نشان از انتقام و خشم و خونخواهیست شده است. تیتراژ خوب بیننده را از همان ابتدا جذب فیلم می‌کند. حتی بیننده‌ای که علاقه‌ای به آثار تاریخی ندارد.

فقط یک نکته در این چند قسمت ابتدایی وجود دارد که یادآوری‌اش باز هم به معنای نقد سریال نیست. بلکه اشاره به یکی از ضعف‌هایی است که قطعا در هر اثری وجود دارد.

مختارنامه در جنس دیالوگ‌ها کمی‌ ضعف دارد و از میرباقری انتظار می‌رفت کمی ‌با حوصله‌تر روی آنها کار کند. خود دیالوگ‌ها البته ایرادی ندارند و ایراد اصلی به جنس آن برمی‌گردد. دیالوگ‌ها برای زمان ماست و فقط لحن گذشته را به خود گرفته است. به هر حال میرباقری در سریال امام علی‌(ع) نشان داده است که اتفاقا در این زمینه تبحر خاصی دارد. عجیب است که در سریال مختارنامه که اتفاقا داستانش در همان سال‌ها اتفاق می‌افتد میرباقری از این جنس دیالوگ بهره گرفته است.

با این حال سریال، کاملا حرفه‌ای و در سطح خیلی بالایی ساخته شده است و تماشای آن توصیه می‌شود.