زلاندنو مستعمره انگلستان شد

جام جم آنلاین:164 سال پیش در روز 6 فوریه سال 1840 میلادی رهبران اقوام مائوری زلاندنو حاکمیت انگلستان را بر جزایر خود پذیرفته و پیمان ویتانگی را امضا کردند که براساس آن تمام ساکنان جزایر زلاندنو از جمله بومیان مائوری تابعیت انگلیسی یافتند و قدرت اجرایی در دست فرمانداری بود که از سوی ملکه ویکتوریا منصوب می شد.

کد خبر: ۳۶۳۶۴

history1

دو جزیره اصلی زلاندنو که به اندازه خاک انگلستان وسعت داشتند «آاوته آرو» توسط مائوری های ساکنان اولیه آنها که اصلیت پولینزیایی را داشتند ، نامیده می شوند.این نام به مفهوم «زمین ابر طولانی سفید» بود.
این جزایر سرسبز و زیبا در سال 1642 میلادی توسط آبل تاسمان دریانورد مشهور هلندی کشف شد.

history4

اکنون دریایی که در سواحل غربی این مجمع الجزایر واقع شده به نام وی نامیده می شود.
سپس در سال 1769 میلادی ، جیمز کوک دریانورد انگلیسی به نوبه خود این جزایر را مورد اکتشاف قرارداد و تنگه ای که جزیره جنوبی را از جزیره شمالی جدا می کند ، تنگه کوک نامیده می شود.
نخستین اروپایی هایی که در این جزایر ساکن شدند ، شکارچیان نهنگ و زندانیان فراری انگلیسی و ایرلندی بودند که به استرالیا تبعید شده بودند.

history5

در زمان لویی فیلیپ پادشاه فرانسه ، فرانسوی ها تصمیم گرفتند این جزایر را به چنگ آوردند ، اما انگلیسی ها بر آنها پیشدستی کرده و این جزایر را تصرف کردند.فرانسوی ها به نوبه خود کالدونیای جدید را تصرف کردند.
استعمارگران انگلیسی پس از پیمان ویتانگی تعهد کردند حقوق مائوری ها بر زمین های اجدادیشان را محترم شمارند ، اما این ها فقط وعده های توخالی بودند و منجر به جنگ های خونباری میان مائوری ها و استعمارگران انگلیسی می شود.

history6

به این ترتیب ، در روز 6 فوریه سال 1860 میلادی براساس پیمان ویتانگی رهبران اقوام مائوری حاکمیت انگلستان را بر جزایر خود پذیرفتند.
اما استعمارگران انگلیسی به تعهدات خود عمل نکرده و این مساله موجب بروز جنگ خونباری با اقوام مائوری شد.
اما ، بومیان مائوری در مقابل توپ ها و سلاح های آتشین انگلیسی ها بی دفاع بوده و قتل عام شدند.
زلاندنو مانند اغلب مستعمرات انگلیس که اکثریت جمعیت آنها را سفیدپوستان تشکیل می دانند به زودی از موقعیت یک دومینیون انگلیسی مستقل برخوردار گردید.