حرف‌های داغ یک کارگردان تازه‌کار

به این ترتیب برای تماشاگر ایرانی دیدن فیلمی از یک کارگردان ناشناخته و تازه‌کار امر غریبی نیست. در این میان تعدادی از کارگردانان با استعداد مثل حمید نعمت‌الله، بهنام بهزادی، شهرام مکری و... با فیلم‌های خوبی نظیر «بوتیک»، «تنها دو بار زندگی می‌کنیم»، «اشکان، انگشتر متبرک و چند داستان دیگر» و... با همان کار اول خود نشان دادند که آینده درخشانی دارند و سینمای ایران می‌تواند روی آنها به عنوان نسل آینده سینما حساب ویژه‌ای باز کند. اهمیت این فیلم‌ها نه به‌واسطه حضور بازیگران ستاره، نه به دلیل همکاری با فیلمبرداران و عوامل خیلی اسم و رسم‌دار و نه چیزهای دیگر است. به بیان ساده، کیفیت خوب این فیلم‌ها باعث اقبال مردم و منتقدان از آنها شده است، اما اخیرا فیلمی از یک فیلمساز جوان به نام حامد کلاهداری روی پرده سینماها نمایش داده شده که از چند زاویه می‌توان به آن پرداخت. «شکلات داغ» فیلم قوی‌ای نیست و بی‌تفاوتی مردم، منتقدان و حتی داوران جشنواره و جشن خانه سینما به آن، مؤید این واقعیت است، اما از زمان اکران این فیلم، کلاهداری در گفت‌وگوهای مطبوعاتی‌اش دائما در حال اظهارنظرهای عجیب و گاه غیرواقعی است. مثلا در یک گفت‌وگویش از فیلمنامه دقیق و پر از جزییات فیلمش صحبت کرده که بازیگران پس از خواندن آن مشتاق به بازی در فیلم شده‌اند. در حالی که همگان می‌دانیم معیار یک بازیگر حرفه‌ای برای بازی در فیلم اول یک کارگردان، غیر از فیلمنامه خوب و دقیق (که نیست) چیزهای دیگری هم هست. از سوی دیگر در برنامه تلویزیونی «هفت» این کارگردان در برابر منتقد برنامه، بازی یکی از بازیگرانش را عالی‌تر از عالی توصیف می‌کند و از این بابت به خود می‌بالد. سپس در جایی دیگر اعلام می‌دارد که داوران جشنواره فجر و جشن خانه سینما در حق فیلم او جفا کرده‌اند (لابد انتظار داشته که سیمرغ بلورین بهترین فیلم به «شکلات داغ» اعطا شود). اینچنین سخنانی در بلندمدت می‌تواند آینده حرفه‌ای این فیلمساز جوان را به خطر بیندازد و مطمئنا مخاطبان «شکلات داغ» با علم به این که کار اول کارگردانش است، ممکن است از خیلی از نقطه‌ضعف‌های فیلم عبور کنند. شاید اگر کلاهداری این گونه برخوردی نداشت، باعث ایجاد رابطه بی‌واسطه‌تر مخاطب با فیلمش می‌شد، اما با حرف‌هایی که زده و می‌زند، تماشاگر را چنان از این فیلم متوقع می‌سازد که ممکن است پس از تماشای فیلم سرخورده شود.