رادیو، رسانه‌ای برای همه

اما تاسیس شبکه‌هایی مثل رادیو جوان، رادیو ورزش یا حتی رادیو پیام نشان داده است که این رسانه صوتی همچنان کارکردهای خود را دارد و زنده است و هنوز هم می‌تواند با جادوی کلام و موسیقی، مخاطبان زیادی را به خود جذب کند؛ حتی آنهایی که سحر جادوی تصویر شده‌اند.

یکی از دلایل این‌که برخی به تمایل جوانان در شنیدن رادیو شک دارند این است که رادیو را رسانه فرهیختگان یا پیرمردها می‌دانند که شور و نشاط جوانی و هیجانات این دوره را سپری کرده و به یک جعبه قصه‌گو و آرامی نیاز دارند که با آنها سخن بگوید یا آنها در گوشه تنهایی به آن گوش سپارند و درد دل کنند.

در حالی که نسل جوان هم آگاهی و دانش بالایی نسبت به نسل گذشته دارد و هم رادیو صرفا یک برنامه قصه‌گو یا نصیحت‌گر نیست که دائم به برنامه‌هایی از این دست بپردازد.

اتفاقا برنامه‌های رادیویی بویژه بخش‌هایی مثل ورزش، موسیقی و سینما واجد هیجان و شور و حرارت بالایی از حیث برنامه‌سازی هستند.

حتی پخش یک گزارش ورزشی مثل فوتبال در رادیو گاهی هیجان‌انگیزتر از یک گزارش تلویزیونی است و به دلیل استفاده از قوه تخیل آدمی، تصویر جذاب‌تری از یک رقابت ورزشی را در ذهن مخاطب ترسیم می‌کند.

در کنار این جذابیت‌های تکنیکی از حیث محتوی و مضمون نیز رادیو دامنه گسترده‌تری دارد و طیف بیشتری از سوژه‌ها را در‌بر‌می‌گیرد، ضمن این‌که آزادی طرح و بیان این سوژه‌ها در رادیو بیشتر از تلویزیون است و محدودیت و معذوریت کمتری دارد. مثلا یک مسابقه ورزشی مربوط به زنان را در تلویزیون نمی‌توان تماشا کرد، اما گزارش رادیویی آن را می‌توان گوش داد. لذا رادیو با وجود محدودیت‌های ظاهریش مثل فقدان تصویر از ظرفیت‌های دیگری برخوردار است که می‌تواند با مخاطبان جوان خود ارتباط برقرار کند.

مثل وجوه خیال‌پردازی رادیو با تخیل‌ورزی دوران جوانی، نسبت روانشناختی عمیقی دارد و این امکان را برای مخاطب فراهم می‌کند تا دست به خیال‌پردازی زده و قوه خیال خود را پرورش دهد.

بخش دیگری از کارکرد رسانه‌ای رادیو را باید در نسبت آن با مقتضیات جامعه مدرن و ساختار زندگی در جهان امروز جستجو کرد به این معنی که رادیو رسانه‌ای است که نسبت به رسانه‌های دیگر از امکان دسترسی راحت‌تر و سریع‌تری برخوردار است و با انواع و اقسام ابزارهای ارتباطی می‌توان امواج‌ رادیویی را دریافت کرد مثل تلفن همراه یا رادیوی اتومبیل که این فرصت را فراهم می‌کند تا مخاطب در عین این‌که به کارهای دیگری مشغول است یا حتی در حال استفاده از یک وسیله نقلیه عمومی و جابه‌جایی درون‌شهری است از این رسانه به راحتی استفاده کند.

در همین راستا امکان ارتباط برقرار کردن با رادیو نیز برای مخاطبان راحت‌تر است و محدودیت‌های تلویزیون را ندارد.از آنجا که جوانان از امکانات جانبی این ابزار بیشتر استفاده کرده و با آن آشنا هستند، لذا توسعه رسانه‌های دیگر نه تنها رادیو را برای جوانان کهنه نمی‌کند که برعکس با بهره‌گیری از ظرفیت‌های رسانه‌ای آن، خود را بروز کرده و به حیات خود ادامه می‌دهد.

از جمله ویژگی‌های مهم رادیو زنده بودن اکثر برنامه‌های آن است که با سرزندگی دوران جوانی تطبیق روانی ـ عاطفی دارد و به استحکام روابط آنها کمک می‌کند.

رادیو به عنوان یک رسانه جمعی همواره مخاطبان خود را دارد و اگر سطح تولیدات و کیفیت برنامه‌هایش را بالا ببرد می‌توانند طیف مخاطبان جوان را نه تنها حفظ کرده بلکه افزایش دهند.

‌عملکرد برخی از شبکه‌های رادیویی در سال‌های اخیر هم ثابت کرده است که رادیو رسانه پیرمردها نیست.