خاطره‌ی یکی از فرماندهان دفاع مقدس

در این مطلب با اشاره به سفر هیاتى از مسئولین نظامى به سوریه و لبنان بعد از حمله اسرائیل به جنوب لبنان آمده است:...در بازگشت به تهران از فرودگاه تهران، مستقیما به خدمت حضرت امام رفتیم. به نظرم مى‏رسد که جلسه شورایعالى دفاع هم برقرار بود. حضرت آیت‏اللّه‏ خامنه‏ اى و آقاى هاشمى هم حضور داشتند.

اوایل مغرب بود و قرار بود که در اتاق حضرت امام جلسه شروع شود که دیدیم حضرت امام دارند براى نماز آماده مى‏شوند.

دیگران هم با شوق نماز را به جماعت ایشان به جاى آوردند. بعد از پایان نماز، حضرت امام روى همان سجاده به طرف جمع برگشته وگفتند همینجا بحث کنیم.

جمع ما در یک نیم دایره‏اى بر گرد حضرت امام حلقه زدیم و توسط برادر رضایى گزارش مفصّلى از سفر داده شد.

پس از پایان توضیحات ایشان، حضرت امام فرمودند که من وارد مسائل ریز اجرایى نمى‏شوم و یک توصیه‏اى دارم که خوب است روى آن فکر کنید.

مواظب باشید این داستان آنجا در مورد شما اجرا نشود. یعنى این‌طور نباشد که شما بین زمین و آسمان در لبنان رها شده و پشتیبانى و عقبه نداشته باشید.

کمک کردن درست، اما از راهش. راه شما زمینى است که باید از سه، چهار کشور عبور کنید.

شما که به لحاظ جغرافیایى به لبنان وصل نیستید و مشکل ارتباط زمینى دارید. اگر بخواهید بجنگید، کارآسانى نمى‏باشد زیرا در تداوم پشتیبانى گرفتار خواهید بود.این توصیه حضرت امام خط اصلى و سیاست کلى را براى ما مشخص کرد و باعث تجدید نظر و تامل در چگونگى کار گردید.

این هیات با کسب اجازه از حضرت امام (س) به آنجا رفته و بعدها هم با اجازه آن بزرگوار همکارى را ادامه دادند.

بنابراین ایشان حضور ما در لبنان را نفى نکرده، بلکه به طریقى محدوده آن را مشخص ساختند. در راستاى بحث همین جلسه، بعدها حضرت امام جمله معروف «راه قدس از کربلا مى‏گذرد» را فرمودند که بسیار خط‌دهنده و بیدار کننده بود و ما را از ورود به جبهه انحرافى باز داشته و متوجه جبهه اصلى نمود.