تجاری‌سازی ، چالش بزرگ فوتبال ایران

شاید در شرایط حاضر ناظران و کارشناسان اعزامی از سوی کنفدراسیون فوتبال آسیا در بازدیدهای خود از امکانات و شرایط حرفه‌ای باشگاه‌های ما، نسبت به بعضی از کمبودها چشمان خود را نیمه باز گذاشته و از کنار موضوع به نوعی عبور کنند، اما یقینا آنان هر سال بر روی رعایت ضوابط تعیین شده از سوی AFC پافشاری بیشتری خواهند کرد و باشگاه‌های مدعی و مطرح ما راهی ندارند جز آن‌که بر اساس استانداردهای تعیین شده، فعالیت‌های خویش را سرو سامان دهند.

واقعیت این است که امروز منهای سپاهان و ذوب‌آهن، دیگر باشگاه‌های ما نه تنها از استانداردها عقب هستند، بلکه به لحاظ تشکیلات اداری و باشگاهی نیز ضعف‌های زیادی دارند، چه رسد به آنکه خواسته باشند در مسیر استقلال مالی و تجاری‌سازی مورد نظر AFC حرکت موثری را سازمان داده باشند حتی باشگاه متمولی چون استیل‌آذین که طی چند سال اخیر به تنهایی در فوتبال ما هزینه کرده، صدای ه مالک آن درآمده است.

هر چند امیدواریم سرنوشت تیمی چون استقلال اهواز برای استیل‌آذین به عنوان تنها باشگاه خصوصی حاضر در لیگ برتر تکرار نشود. واقعیت این است که فوتبال باشگاهی ایران باید پوست انداخته و شرایط تازه‌ای را برای خود تعریف کند تا برمبنای آن به ثبات و قوام برسد. بی‌شک با ادامه وضعیت موجود، نمی‌توان بسادگی از معبر ضوابط کنفدراسیون فوتبال آسیا گذشت.

البته همه اینها در شرایطی است که هنوز کوچک‌ترین اقدامی از سوی باشگاه‌های ما برای خصوصی‌سازی انجام نشده و آنان همچنان به بودجه‌های دولتی وابسته‌اند. در این بین تعدادی از باشگاه‌ها همچون استقلال و پرسپولیس نیز از وجود هیات مدیره بی‌بهره‌اند تا آنجا که رئیس سازمان لیگ بتازگی اعلام کرده است این دو باشگاه باید هرچه زودتر اسامی اعضای هیات مدیره خود را به کنفدراسیون فوتبال آسیا ارسال کنند.

به هر حال تجاری سازی باشگاه‌ها، چالش بزرگ فوتبال ایران در کوتاه مدت به حساب می‌آید و نمی‌توان چنین پنداشت که می‌توان به انحای مختلف از کنار آن گذشت. اگر باشگاه‌ها از فرصت موجود به درستی در مسیر تجاری‌سازی استفاده کنند، می‌توانند صاحب هویت تعریف شده‌ای شوند که سودشان در آن نهفته است.