آستانه صبر‌ خود را بالا ببریم

مردم کشته می‌شوند، چون ما حاضر نیستیم در هر 2 کیلومتر، 10 ثانیه دیرتر به مقصدمان برسیم!

در حقیقت هر چه سرعت بیشتر می‌شود، ظاهرا ما بی‌قرارتر می‌شویم. این موضوع به صورت معضل درآمده، چون در زندگی ما بعضی تاخیرها مانند صف، ترافیک سنگین و سیستم اتوماتیک پیام‌ها به طرز اجتناب‌ناپذیری وجود دارد. مهم‌تر این که صبر نداشتن‌روز به روز بیشتر برایمان مشکل‌ساز می‌شود، زیرا هر چه چالش‌های زندگی مانند بیماری‌ها، ناتوانی‌ها، تضاد در روابط، بحران‌های کاری و... پیچیده‌تر می‌شوند، ما به صبر و تحمل بیشتری نیاز پیدا می‌کنیم. نه فقط برای کنارآمدن با این پیچیدگی‌ها که برای رشد کردن در محبت و عقل به صبر نیاز داریم.

بدون صبر حقیقتا قادر نخواهیم بود از درس‌هایی که زندگی سر راهمان قرار می‌دهد، چیزی یاد بگیریم. بدون صبر به بلوغ فکری نخواهیم رسید. در مرحله نوزاد کج خلق و تحریک‌پذیری باقی خواهیم ماند که طاقت ندارد ارضا و لذت را بیش از چند لحظه به تاخیر بیندازد. اگر بخواهیم وسیع‌تر و عمیق‌تر زندگی کنیم، نه فقط سریع‌تر که باید صبوری یاد بگیریم. صبوری با خودمان، صبوری با دیگران و صبوری با شرایط کوچک و بزرگ زندگی.»

***

آنچه خواندید بخشی از فصل اول کتاب «قدرت صبر» بود. فصلی که نویسنده، این عنوان جالب را برایش انتخاب کرده است «چطور این فضیلت از مد افتاده می‌تواند زندگی شما را بهتر کند».

شاید همین عنوان، علت اولیه خریدن و خواندن و انتخاب این کتاب برای معرفی در این صفحه شد.

تقارن این معرفی با این روزها که ما ملموس‌تر قدرت صبر و ارزش این‌گونه رفتار را درک می‌کنیم، فرصت بهتری فراهم می‌آورد که این روحیه را هر چه بیشتر در خود بپروریم و در پناه صبوری به زندگی‌ای شیرین‌تر دست یابیم.

«دنیا سریع‌تر به پیش می‌رود و همه ما سعی می‌کنیم با سرعت آن همگام شویم. هرگز پیش از این، صبر تا این حد مورد نیاز نبوده است و هرگز پیش از این تا این‌حد در مضیقه صبر نبوده‌ایم. ولی ما می‌توانیم شرایط را تغییر دهیم. با نگرشی صحیح و با کمی صبر، می‌توانیم مهار قدرت صبر را در زندگی به دست گیریم. اگر من، زن میانسالی با مشغله‌هایی بیش از حد و اندازه توانسته‌ام، پس شما هم می‌توانید. شرط موفقیت، ترکیبی از انگیزه (خواستن)، آگاهی (توجه به چشم‌اندازهای درونی‌مان) و پرورش (تمرین کردن) است. ما می‌توانیم، زیرا صبر کیفیتی انسانی و قابل تقویت است. ما آنچه را لازم است در اختیار داریم. ما همین حالا هم صبور هستیم، وگرنه نمی‌توانستیم به مدرسه برویم، دوست داشتیم یاد بگیریم و کار پیدا کنیم.

مساله این است که معمولا نسبت به چیزی که کمکمان می‌کند صبور باشیم.

مهم‌تر از همه این است که بدانیم صبر، عملی است که باید انجامش دهیم، نه چیزی که داشته یا نداشته باشیم. صبر مثل عضله است. همه ما عضله داریم، اما بعضی قوی‌تر هستند، چون عضلاتشان را ورزش داده‌اند. صبر هم همین طور است. ممکن است بعضی از ما همین حالا هم از دیگران صبورتر باشیم، اما همه ما می‌توانیم صبر را در خود پرورش دهیم. این کتاب درباره همین است.»

***

«قدرت صبر» به اهمیت صبر توجه می‌کند. این که صبر چه کاری می‌تواند برای ماانجام دهد، چرا امروز تا این حد تعیین‌کننده است و چطور می‌شود صبورتر بود. این کتاب برآمده از خواست خودم برای زیستن زندگی‌ای شاد و پرمعناست و برآمده از اشتیاقم برای کمک به دیگران در زیستن چنین زندگی‌ای است.

این برای من جستجویی در همه عمر بوده است.

در واقع هر چه بیشتر صبر را مطالعه و تجربه کردم، بیشتر فهمیدم که صبر عاملی تعیین‌کننده در رضایت داشتن از زندگی است. صبر به ما خویشتنداری می‌بخشد و به ما ظرفیت می‌دهد که توقف و در لحظه حاضر زندگی کنیم. از آن موضع می‌توانیم عاقلانه‌تر انتخاب کنیم. صبر کمکمان می‌کند محبت بیشتری نسبت به دیگران داشته باشیم. با شرایط زندگی‌مان راحت‌تر برخورد کنیم و بهتر بتوانیم به آنچه می‌خواهیم برسیم. پاداش همیشگی صبر، دستیابی به بلوغ و تعقل است؛ دستیابی به روابط سالم‌تر، شغل باکیفیت‌تر و آرامش فکری. صبر، چنین کار جادویی را با ترکیب این3 کیفیت اصلی ذهن و قلب انجام می‌دهد و به ما امکان می‌دهد بهترین بشویم و بهترین‌ها را انجام دهیم. این 3 کیفیت عبارتند از: پایداری، آرامش و پذیرش.

***

صبوری، آرامش روح هم می‌دهد. با صبر، تجربیات درونی ما بیشتر مانند یک دریاچه آرام است تا یک رودخانه خروشان. به جای آن که با هر شرایط ناخوشایندی که زندگی سر راهمان قرار می‌دهد، با خشم، دلشوره و ترس مواجه شویم، صبر به ما امکان می‌دهد به آن شرایط از جهتی نگاه کنیم که ضامن حفظ خونسردیمان هم باشد.

با چنین خویشتنداری‌، به جای آن که کسی باشیم که همه اطرافیانش را ناراحت می‌کند، به کسی تبدیل خواهیم شد که وقتی اوضاع به هم می‌ریزد، همه برای تسلی و بیرون آمدن از نگرانی به او مراجعه می‌کنند.

***

چاپ دومش را نشر جیحون روانه بازار کرده و شاید خواندن این کتاب که خانم ام.جی.ریان آن را نوشته و زهره زاهدی ترجمه‌اش کرده است، کمکی در این مسیر باشد.

کورش اسعدی بیگی