تقابل خیر و شر در زیر هشت

 در کنار شرارت، خیر هم دیده می‌شود، چون خداوند سکان‌دار دنیاست و قرار نیست دنیا را شرارت اداره کند. مردم آثار مقدم را دوست دارند چون او در آثارش هم خوبی‌ها را می‌بیند و هم بد‌ها را.

در کنار نسرین ـ سریال نرگس ـ خواهرش نرگس هم بود که می‌خواست توازن را در زندگی رعایت کند. در سریال اغماء در کنار شیطان، دختر و همکار دکتر هم بودند. در سریال روز حسرت شخصیت‌های خوب در کنار شخصیت‌های بد معنای زندگی را درک می‌کردند.

در سریال رستگاران اما تعداد آدم‌های شرور بیشتر از آدم خوب‌ها شد. اما بازهم آدم خوبه قصه آنقدر قدرت داشت که یک تنه جلوی همه بدی‌ها بایستد. اما واقعیت این است که در سریال «زیر هشت»، صحنه زندگی در دست آدم‌های بد است. آنها زیاده‌خواه و کینه‌توز هستند و راهی به جز کشتن و انتقام‌گیری بلد نیستند.

دکوپاژ و ساختار آگاهانه‌ای که مقدم برای «زیر هشت» انتخاب کرده، این خشونت را بیشتر به نمایش می‌گذارد. یک قمه که با تعدادی برلیان در طاقچه حمامی قدیمی پنهان می‌شود، انگشتان دستی که زیر اره‌برقی نجاری بریده می‌شود، نوزادی از آغوش مادر روی پله‌های سنگی پرتاب می‌شود و جان می‌بازد، مردی که از فراق فرزند خود بی‌تاب شده و گلوی سرایدار را تا حد خفگی می‌فشارد، چماقی که بر سر مردی پایین می‌آید و خون تمام صورت او را می‌گیرد و.... همه اینها تصاویری است که در سریال «زیر هشت» به نمایش در آمده است.

حالا دیگر می‌توان این پرسش را با مقدم مطرح کرد که کجا هستند آن آدم‌های خوبی که باعث توازن قصه می‌شدند؟ عیوضی ـ آتیلا پسیانی ـ که قرار بود شخصیت مثبت قصه باشد آنقدر ناتوان و بیمار است که حتی نمی‌تواند خانواده خودش را به سرو سامان برساند چه برسد به «عطا» که فقط خونخواهی می‌تواند سیرابش کند.

زیر هشت داستان آدم‌هایی است که به انتهای خط رسیده‌اند. شاید برخی از آنها در انتهای سریال رستگار شوند. اما واقعیت این است که وقتی خشونت ذره ذره به کام مخاطب ریخته می‌شود باید به همان سان هم از ذهن او زدوده شود. مقدم این پالایش را به خوبی بلد است و قاعدتا باید منتظر پایان سریال و سرنوشتی باشیم که برای بازیگران آن رقم می‌خورد.

طاهره آشیانی
گروه رادیو و تلویزیون