کیومرث درم بخش ، مستندساز:«قلبم بم» ، تمدن 3هزارساله ای که فرو ریخت

فیلم مستند «قلبم بم» ساخته کیومرث درم بخش دیشب از شبکه اول سیما پخش شد.

کد خبر: ۳۴۳۰۶

درم بخش که از مستندسازان فعال ایران است ، درباره این اثر مستند به خبرنگار «جام جم» گفت : «قلبم بم» را می توان جدیدترین فیلمی دانست که درباره ارگ بم ساخته شده است. این فیلم را من امسال در خلال جشنواره فیلمهای جهانگردی که در بم برگزار شد، ساختم . وی افزود: ساختار این فیلم 16دقیقه ای کاملا متفاوت است . ما با دوربین در این منطقه می دویدیم تا جایی که به بالاترین نقطه این تمدن 3هزار ساله می رسیدیم . تمدنی که پیش از دوره ساسانیان آغاز شده است ، 7محله داشته و حدود 2هزار نفر در آن زندگی می کرده اند. ارگ بم ، اولین بنای خشتی جهان است که از یک سیستم آبرسانی بسیار پیشرفته برخوردار بوده است. درم بخش با ذکر این نکته که راوی فیلم یک جوان اهل بم است که راهنمای تور ارگ بم نیز هست ، گفت : امیدوارم او زنده مانده باشد. درم بخش در پاسخ به سوالی مبنی بر این که مستندسازان درباره اتفاق ارگ بم چه باید کنند، گفت : مستندسازان در تمام جهان به دنبال عدالتخواهی هستند و یکی از مسائلی که مستندسازان را به عدالتخواهی می کشاند ، میراث فرهنگی است ؛ میراثی که روز به روز تحلیل و به تاراج می رود. وی در ادامه افزود: مستندساز دوست دارد ارزشهای والای انسانی و افتخارات کشورش را ثبت کند و چه افتخاری بالاتر از این که مستندساز ایرانی بگوید ، ما اولین بنیانگذاران شهرسازی و معماری در جهان بوده ایم. در معماری 3هزار سال پیش این کشور تکنیک های نوررسانی ، آبرسانی ، چرخش و گردش هوا و گرمارسانی از طریق شوفاژ به کار گرفته می شده است . درم بخش در ادامه با اشاره به این نکته که مستندساز موظف است میراث فرهنگی کشور را که شناسنامه یک ملت است ، به تصویر بکشد ، گفت : اما چرا بنایی مانند «ارگ بم» در فهرست آثار ملی جهان ثبت نشده است؛ اگر چنین اتفاقی می افتاد ، یونسکو هزینه ترمیم و بازسازی تمدن بزرگ خشتی دنیا را تقبل می کرد. وی افزود: ما حدود یک میلیون اثر باستانی منحصر به فرد در ایران داریم که هیچکدام ثبت جهانی نشده اند. درم بخش در خاتمه با ابراز گلایه از این که چرا در کنار آثار باستانی پایگاه لرزه نگاری ثبت نمی شود ، گفت : از 2روز قبل مردم در بم صداهایی از درون زمین می شنیده اند. اگر دستگاه های لرزه نگار در این شهر وجود داشت ، می شد حداقل به مردم اعلام خطر کرد تا شهر را ترک کنند.