بازار بی‌رونق صنایع‌ دستی گیلان

به گزارش واحد مرکزی خبر، براساس اعلام سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری گیلان، دستان هنرمند گیلانیان در ساخت 60 نوع از300 نوع صنایع دستی شناخته شده در ایران، هنرآفرینی می‌کند، البته 70 درصد کل صنایع دستی کشور از همین60 نوع است. براساس اعلام این سازمان، گردش مالی بازارصنایع دستی گیلان، سالانه حدود 20میلیارد ریال است و تولید صنایع دستی این استان برای 10 هزار نفر به صورت مستقیم شغل ایجاد کرده است. ولی به اعتقاد کارشناسان بالا بودن هزینه‌های تولید، کمبود برخی مواد اولیه، تنوع نداشتن تولیدات، نابسامانی فرآیند عرضه و فروش، شناخت ناکافی مردم نسبت به صنایع دستی و ورود صنایع دستی خارجی بویژه صنایع دستی چینی بازار صنایع دستی این استان را با مشکل روبه‌رو ساخته است.

یک تولیدکننده صنایع دستی چوبی در رشت هزینه‌های زیاد تولید را از مهم‌ترین مشکلات دانست و گفت: گرانی مواد اولیه و دستمزد زیاد کارگر باعث می‌شود قیمت صنایع دستی افزایش یابد. علی علیزاده افزود: مشکل زمانی احساس می‌شود که تولیدات گران ما با محصولات مشابه خارجی ارزان قیمت، رقابت کنند. وی گفت: به طور مثال قیمت فروش یک قاشق چوبی سنتی که در گویش گیلکی به آن کتره (KATARE) گفته می‌شود با احتساب هزینه مواد اولیه و دستمزد کارگر، هزار تومان است در حالی که مشابه خارجی همین محصول با شکل و بسته‌بندی بهتر، 500 تومان قیمت دارد.

تولیدکننده دیگری ناآشنایی مردم با صنایع دستی را هم مزید بر علت دانست و گفت: بیشتر مردم صنایع دستی خارجی را با صنایع دستی داخلی اشتباه می‌گیرند و فکر می‌کنند آنچه در بازارهای گیلان عرضه می‌شود صنایع دستی این استان است.

معاون صنایع دستی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری گیلان با پذیرفتن مشکلات موجود در فرآیند تولید و بازرگانی صنایع دستی گیلان گفت: این مشکلات باعث کاهش تولید برخی از صنایع دستی گیلان در مقایسه با 10 سال گذشته شده که این موضوع بویژه در رشته‌های بامبوبافی، خراطی و دیگر صنایع چوبی بیشتر مشهود است.

محمد علی یوسفی با اشاره به مشکل کمبود مواد اولیه مرغوب و نبود تنوع تولیدات افزود: این مشکلات با ورود صنایع دستی خارجی که رقبایی قدرتمند برای صنایع دستی داخلی محسوب می‌شوند تشدید شده است. وی ادامه داد: رفع مشکل کمبود و گرانی برخی مواد اولیه ازحیطه اختیارات سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری خارج است، به طور مثال کمبود و گرانی نخ ابریشمی نشات گرفته از مشکلات ساختاری صنعت ابریشم است و تا زمانی که این مشکلات باقی باشد، مشکلات صنایع دستی تولید شده از مواد ابریشمی هم باقی خواهد بود. وی گسترش فرآیند آموزش صنایع دستی متنوع و تقویت حمایت‌ها از تولیدکنندگان صنایع دستی کم‌رونق را از راهکارهای حل این مشکل دانست و افزود: سازمان میراث فرهنگی گیلان در تلاش است با ایجاد کلاس‌های آموزشی و فراهم کردن زمینه پرداخت تسهیلات کم بهره بانکی، به تدریج مشکل نبود تنوع محصول را حل کند و در عین حال بر کیفیت صنایع دستی استان بیفزاید.

رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری گیلان هم گفت: بیشتر مردم نسبت به صنایع دستی اصیل گیلان شناختی ندارند و معمولا هنگام خرید به قیمت ارزان و تنوع محصول توجه می‌کنند، این در حالی است که اگر اطلاعات عمومی نسبت به صنایع دستی گیلان افزایش یابد، فروش این محصولات هم افزایش خواهد یافت.

وی با اشاره به ورود بی‌رویه محصولات صنایع دستی خارجی بویژه صنایع دستی چینی گفت: این محصولات که به صورت قاچاق وارد کشور و به وفور در همه مناطق گیلان یافت می‌شود صنایع دستی محسوب نمی‌شوند.

عزیزی ادامه داد: اگر برای جلوگیری از ورود محصولات به‌ظاهر صنایع دستی چینی فکری نشود آینده نه‌چندان مطلوبی در انتظار صنایع دستی گیلان است و بی‌شک این محصولات با سابقه و اصیل، درکوران هجوم محصولات خارجی تاب مقاومت نخواهند داشت. وی با اشاره به لزوم مقابله جدی با عرضه این محصولات گفت: حسب مصوبه هیات دولت در اصفهان در خصوص ممنوعیت عرضه و فروش صنایع دستی خارجی در شهرهای تاریخی، از این کار در شهرک تاریخی ماسوله جلوگیری می‌کنیم، اما در دیگر مناطق گیلان، به علت تعداد زیاد و پراکندگی مراکز فروش محصولات صنایع دستی، نمی‌توان کاری کرد.

عزیزی کمبود اعتبار را مهم‌ترین مشکل ساخت بازارچه‌های محصولات صنایع دستی دانست.

رئیس سازمان میراث فرهنگی گیلان با بیان این که تاکنون فقط 4 میلیارد ریال آن هم برای اجرای مطالعات این طرح اختصاص یافته است، گفت: این بازارچه‌ها قرار است در هر 16 شهرستان گیلان ساخته شود و وسعت هر کدام از آنها بیش از 2000 مترمربع خواهد بود. وی در ادامه از پایان مطالعات ساخت دهکده هنرهای صنایع دستی کشورهای حاشیه خزر در گیلان خبر داد.