رقابت نهادهای فرهنگی برای تربیت داستان‌نویس

همچنین در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بویژه در دولت نهم و با حضور محسن پرویز به عنوان معاون فرهنگی این وزارتخانه که خود یک داستان‌نویس حرفه‌ای است، شاهد احیای توجه به ادبیات داستانی و شعر حداقل از نظر اعتبار و ردیف بودجه و برپایی جوایز مختلف به موازات هم بوده‌ایم.

با وجود این محمدرضا سرشار نویسنده و دبیر جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی ایران که خود یکی از مدرسان کارگاه‌های بنیاد ادبیات داستانی در استان بوشهر بوده معتقد است اگرچه پس از پیروزی انقلاب اسلامی کارهایی به صورت مقطعی انجام شده است، اما به طور کلی نسبت به آموزش و پرورش نیرو در رشته‌های هنری دچار غفلت بوده‌ایم و امروز داریم نتیجه آن غفلت‌ها را می‌بینیم.

او با اشاره به فعالیت‌های بنیاد ادبیات داستانی به «جام‌جم‌» می‌گوید: از سال گذشته بنیاد ادبیات داستانی به عنوان یک متولی در این حوزه آغاز به کار کرد و مهم‌ترین تفکر هم این بود که استعدادها تنها در تهران متمرکز نیستند و در همه جای کشور پراکنده‌اند.

احمد شاکری دیگر نویسنده‌ای است که بر اهمیت تربیت استعدادهای شهرستانی تاکید می‌کند و می‌گوید: در شهرستان‌ها نوعی توجه و تاثیر از جریان‌های ادبی پایتخت و یا دیگر شهرهای بزرگ مثل اصفهان و شیراز وجود دارد که گاه آگاهانه و گاه غیرعالمانه است و نوعی ستایشگری محض در آن دیده می‌شود که نه‌تنها به پیشرفت نویسنده نوقلم کمکی نمی‌کند بلکه گاه ممکن است پیامدهای منفی هم داشته باشد.

او که تجربه حضور در کارگاه‌های داستان‌نویسی در استان آذربایجان شرقی و کرمانشاه را دارد، در گفتگو با «جام‌جم» معتقد است: یکی از کارهایی که ما در این زمینه باید انجام دهیم این است که این تاثیرپذیری را از حالت غیرعالمانه به عالمانه تغییر دهیم تا نویسنده جوان شهرستانی بتواند استعداد و خلاقیت خود را در کنار تاثیرپذیری آگاهانه و عالمانه اجرا کند و به نوعی متعادل شود.

همه این‌ها در حالی است که سالاری از همت مضاعف بنیاد ادبیات داستانی در حمایت و برپایی کارگاه‌های مختلف در شهرها و استان‌های کشور در سال جاری خبر می‌دهد.