تعیین سقف قیمت بازیکنان و سلامت قراردادها

بنابراین قانون اخیر وضع شده از سوی سازمان لیگ، در فوتبال ما که طبق تجارب پیشین اجرای قوانین و مقررات در آن کار ساد‌ه‌ای نیست هیچ‌گونه ضمانت اجرایی ندارد.

در فضای رقابتی بازار نقل و انتقالات فوتبال که مدیران به دید یک مسابقه به آن نگاه کرده و باید در آن پیروز شوند، احتمال این که مجبور شوند به دور از صداقت تصمیم بگیرند بالاست. در چنین شرایطی مدیری موفق برشمرده می‌شود که بتواند بازیکنان مطرح و ستاره بیشتری را به خدمت بگیرد و همین کار را برای اجرای قانون سقف قراردادها سخت می‌کند.

در این صورت نوعی نابرابری بین باشگاه‌ها ایجاد می‌شود. یکی از مدیرانی که نمی‌خواهد نامی از او برده شود از دست‌های پشت پرده در بازار نقل و انتقالات می‌گوید و البته درباره رقم‌هایی صحبت می‌کند که بخشی از آن به صورت پنهانی به حساب بازیکن و واسطه انتقالش واریز می‌شود. وی می‌گوید: سازمان لیگ با تعیین سقف قرارداد می‌خواهد به نوعی جلوی افزایش کاذب قیمت‌ها را بگیرد، اما چند باشگاه بیشتر این قانون را رعایت نمی‌کنند؛ یا آنها که بضاعت مالی کمی دارند یا باشگاه‌هایی که با توجه به وضع قانون از بودجه‌شان در بخش فوتبال کاسته شده باشد.

با این وضعیت تیم‌هایی که قانون را به ناچار رعایت می‌کنند سرشان کلاه می‌رود، چون هر چه بازیکن خوب است سراغ تیمی می‌رود که فرم قراردادش در هیات فوتبال رقمی را نشان می‌دهد که مشکل با سقف قرارداد ندارد، اما در واقعیت حتی تا دو برابر آن را دریافت می‌کند. برای این که مشکلی هم از این بابت ایجاد نشود باقی مبلغ را به حساب واسطه واریز می‌کنند و به بازیکن می‌گویند که خودش با آن شخص کنار بیاید که در این میان باز هم منفعت افراد سودجو و دلالان و واسطه‌ها تامین می‌شود و تیم‌ها در شرایط نابرابر پای به مسابقات می‌گذارند.

با این حساب و با وجود تعیین سقف قرارداد برای بازیکنان فوتبال راه تخلف همچنان پیش روی مسوولان و مدیران باشگاه‌ها باز است و لازم است که سازمان لیگ و در راس آن عزیز محمدی به دنبال راهکاری اساسی‌تر برای مبارزه با افزایش کاذب مبلغ قرارداد بازیکنان باشند. چون تعیین سقف قرارداد بدون نظارت و با شرایط موجود سبب می‌شود که همه به سلامت قراردادها شک کنند و این بی‌اعتمادی آفت جدیدی برای فوتبال خواهد شد.

سارا احمدیان / جام‌جم