تاثیراحساس‌حقارت درخیالبافی‌کودکان

از طرفی کودکانی هستند که دائماً در معرض مقایسه‌ها می‌باشند و از این‌که نمی‌توانند با دیگران رقابت کرده یا بر مشکلات فایق آیند احساس حقارت می‌کنند و نگرانی‌های ناشی از آن احساس، چنان کودک را احاطه می‌کند که تمام زندگی او را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد، در این حالت او به عالم خیال پناه می‌برد تا در آن عالم خود را قدرتمند احساس کند.

ممکن است این احساس حقارت ناشی از سرزنش و طرد افراطی والدین فرزندان، به خاطر جنست باشد و کودک احساس کند که مورد اعتنا‌ نیست و بر خلاف جنس مخالفش برای او حسابی باز نمی‌کنند، در این حالت او ناگزیر به خیالبافی کشانده می‌شود تا آرامشی بیابد.

کودکان خیالباف گاهی چنان در خیال فرو می‌روند که با خود می‌گویند، می‌خندند، حرف می‌زنند و در این راه نیروی زیادی را مصرف می‌کنند، در عالم خیال به دیگران پرخاش کرده و یا در ذهن خود کسی را تنبیه می‌کنند و در حال انتقام گرفتن از او خود را در می‌یابند؛ آنها در حالت عادی کسلند ولی در عالم رویا و خیالبافی شادند و خرسند؛ خیالبافی برای آنها پناهگاهی است که در سایه آن خود را شادان می‌سازند.

بزرگسالان نیز به کمک خواندن یک رمان، دیدن یک فیلم و موارد دیگر در دنیای تخیلات فرو می‌روند؛ رویا و خیالبافی همیشه برای فرار از واقعیات و پرواز به دنیای برون مرزی است که در آن آدمی ‌به همه چیز دست می‌یابد.در کلاس درس 2 روش برای برتری بر دیگران وجود دارد: اول زرنگ ترین شاگرد کلاس بودن و دوم تنبل‌ترین شاگرد کلاس بودن و بچه‌های درونگرا روش دوم را ترجیح می‌دهند.

کودک درونگرا برای کسب برتری به دنیای خواب و خیال پرواز می‌کند. او نمی‌تواند با دیگران مبارزه کند، یا حتی خوب بازی کند ولی در دنیای تخیلی خود، قهرمان مسابقات شده و همیشه پیروز می‌شود؛ پس ترجیح می‌دهد بیشتر وقت خود را در بافتن رویا و خیالبافی سپری کند.

اگر کودکی پیوسته در دنیای تخیلات خود سیر کرده و نخواهد به دنیای واقعی برگردد باید رویای او را از بین برد؛ زیرا این نوع تخیلات برای رشد و پرورش او مضر است.

برای از بین بردن تخیلات بیهوده که زمان طولانی کودک را به خود مشغول می‌کند نباید هرگز به خشونت و ناگهانی اقدام کرد. از آنجایی که هر کودکی نیاز دارد در زمینه‌ای خود را برتر از دیگران تصور کند، بهترین راه این است که با کودک گفتگو کنیم تا کم کم توجهش از خیال اندیشی خارج شده و به مسائل دیگر معطوف شود.

الهام طباطبایی