یوزپلنگ ایران و گذشته حسرت بار

از سال 1382 که کانون شکار ایران یوزپلنگ را در ردیف جانوران تحت حمایت خود معرفی کرد، اکنون نزدیک به 60 سال می‌گذرد. یوزپلنگ آسیایی در این مدت فراز و نشیب‌های زیادی را پشت سر گذاشته است و شاید مروری بر گذشته حسرت‌بار این‌گونه جانوری بتواند ما ایرانیان را نسبت به نابودی سایر گونه‌های جانوری کشورمان که با کاهش شدید جمعیت مواجه هستند، هشیار کند. تا پیش از جنگ جهانی دوم، جمعیت یوزپلنگ در حدود 400 قلاده تخمین زده می‌شد، ولی با ورود جیپ به کشور و هجوم شکارچیان به مناطق دشتی جمعیت این‌گونه بشدت کاهش یافت. اما با حمایت کانون شکار در سال 1338 و اعمال قوانین و مقررات حفاظتی بار دیگر جمعیت یوز تا حدودی افزایش یافت. به طوری که در اواسط دهه 1350، جمعیت یوزپلنگ در ایران 300 ـ 200 قلاده تخمین‌زده می‌شد. در حالی که عده‌ای دیگر بر این باور بودند که این جمعیت بیش از آن چیزی که هست اعلام شده و تعداد آنها را حدود 100 قلاده تخمین می‌زدند که از این تعداد 30 قلاده را متعلق به منطقه خوش‌ییلاق شاهرود می‌دانستند. در این منطقه استثنایی، یوزپلنگ به سهولت قابل مشاهده بود (برای مثال در 2 مورد در سال 1349 و 1352، 13 و 9 یوز تنها در عرض چند ساعت گشت در داخل منطقه مشاهده شده بود).