تیم امید ، قربانی بی‌برنامگی فدراسیون فوتبال

موضوع از این قرار است که با وجود تاکید هیات رئیسه فدراسیون مبنی بر بازگرداندن غلامحسین پیروانی، علی کفاشیان در مقام رئیس فدراسیون همان شرایط گذشته را پیش‌روی این سرمربی شیرازی قرار داد تا او که فکر می‌کرد با فعل و انفعالات صورت گرفته و توصیه علی سعیدلو ، رئیس سازمان تربیت بدنی، زیر پایش فرش قرمز پهن خواهند کرد و قدری قرارداد را مطابق نظر وی خواهند نوشت، قید بازگشت را بزند.

از دید کفاشیان قرارداد با پیروانی مرحله‌ای خواهد بود و این‌گونه نیست که با وی تا پایان المپیک 2014 لندن قرارداد بسته شود که البته موضع درستی نیز هست. اما این موضوع باب میل پیروانی نیست و او تاکید دارد که بایستی با وی قرارداد بلندمدت ببندند.

کفاشیان در این رابطه به ایسنا چنین توضیح داده است: هیات رئیسه فدراسیون فوتبال می‌گوید پیروانی باید به تیم امید بازگردد. ما هم این مساله را می‌پذیریم، اما فدراسیون برای خودش شرایطی دارد که پیروانی تا به حال این شرایط را قبول نکرده است. باید مذاکرات انجام شود تا وضعیت مشخص شود.

البته این تمام ماجرا نیست، چرا که رئیس فدراسیون بلافاصله این مساله را بر زبان می‌آورد که: «کمیته ملی المپیک هم موافق بازگشت پیروانی نیست.» بی‌شک این تناقض‌گویی‌ها در رابطه با غلامحسین پیروانی و شرایط بازگشت او، نکته‌ای نیست که از نظرها پنهان بماند، بویژه آن که جای سوال است که چطور هیات رئیسه فدراسیون با علم به شرایط پیروانی، تصمیم به بازگشت وی به تیم امید می‌گیرد اما در مقام اجرا از سوی رئیس فدراسیون همان شرایط قبلی بی‌هیچ کم و کاستی برای این مربی سازنده تکرار می‌شود؟

بی‌شک وقتی مسوولان فدراسیون فوتبال نمی‌توانند راجع به عقد قرارداد با سرمربی تیم امید به تفاهم و نظری واحد برسند ـ که البته در فدراسیون فعلی این مساله سابقه‌ای دیرین دارد ـ باید به کمیته ملی المپیک حق داد که پای خود را از ماجرا کنار کشیده و عنوان کند که تمام مسوولیت تیم امید متوجه فدراسیون فوتبال است.

موضوع قبول داشتن و نداشتن پیروانی نیز مطرح نیست، چرا که دبیرکل کمیته ملی المپیک از همان ابتدا بر این نظر بوده و هست که بایستی کادری قوی در راس تیم امید قرار بگیرد.

بهرام افشارزاده در این رابطه می‌گوید: ما به تیم امید و تصمیمی که فدراسیون فوتبال درباره تیم می‌گیرد کاری نداریم و عواقب کسب هر نتیجه‌ای در بازی‌های آسیایی برعهده فدراسیون فوتبال خواهد بود. به گفته دبیرکل کمیته ملی المپیک، تاکنون 20 جلسه با مسوولان فدراسیون برگزار شده و چون نتیجه‌ای دربرنداشته دیگر نیازی به ورود این کمیته به مساله تیم امید نیست و مسوولان کمیته المپیک به این تیم کاری ندارند.

البته افشارزاده در شرایطی این حرف را می‌زند که به طور طبیعی کمیته ملی المپیک به لحاظ وظیفه ذاتی، از برنامه‌های تیــم امید حمایت و پشتیبـانی لازم را به عمل خواهد آورد.

وی در این مورد توضیح می‌دهد: وقتی فدراسیون فوتبال مرجع تصمیم‌گیری درباره تیم امید است دلیلی ندارد که ما بخواهیم به موضوع ورود کنیم. تنها اگر از ما کمکی بخواهند به آنها کمک خواهیم کرد. همان‌طور که سال قبل برای 60، 70 جلسه تمرین 200 میلیون به سرمربی تیم دادیم و همچنین پول کادر فنی و سفر به اکراین را تامین کردیم باز هم به تیم امید کمک می‌کنیم، اما این دلیل نمی‌شود که بخواهیم به مساله انتخاب سرمربی تیم امید ورود کنیم.

به هر حال امروز زمان لج و لجبازی در رابطه با تیم فوتبال امید نیست و فدراسیون فوتبال بایستی هر چه زودتر تکلیف کادر فنی این تیم را روشن کند. بی‌برنامگی و فرصت‌سوزی در رابطه با تیم امید یقینا فرجامی بد خواهد داشت و باز هم باید در حسرت المپیکی شدن فوتبال بسوزیم.

حجت‌الله اکبرآبادی
دبیر گروه ورزش