ذوب‌آهن قهرمان جام حذفی می‌شود

همه چیز خوب پیش می‌رود و تیم در نتیجه‌گیری موفق عمل کرده تا همه چیز بر وفق مراد باشد. این قانون همیشگی فوتبال است. تیم ما با این که در 3 جبهه متفاوت می‌جنگد، تا اینجای کار، نتایج خوبی گرفته است و این برمی‌گردد به کار دسته جمعی، انسجام تیمی و توان بالایی که در ذوب‌آهن وجود دارد.

صددرصد همین طور است. بسیاری از تیم‌ها وقتی در ترکیب اصلی‌شان دست برده می‌شود و یکی دو بازیکن ثابتشان بیرون می‌نشینند، تیمشان دچار نوسان شده و این کمبود در کار تیمی‌شان تاثیر می‌گذارد؛ اما در ذوب‌آهن چنین نیست. ذوب‌آهن به خاطر تیم بودنش حتی اگر به دلایلی برخی بازیکنان ثابتش را در اختیار نداشته باشد، به دلیل انسجام و نظم تیمی کارش نوسان نخواهد داشت. ضمن این که ذوب‌آهن یکی از آرام‌ترین و بی‌حاشیه‌ترین تیم‌های لیگ برتر است و یکی از دلایلی که باعث شد من به این تیم بیایم، همین آرامش اطراف تیم بود.

اگر یادتان باشد، پیش از شروع لیگ قهرمانان آسیا، یک نظرسنجی در برنامه 90 اجرا شد و تعداد زیادی از شرکت‌کنندگان به ذوب‌آهن رای ندادند و اصلا تصور نمی‌کردند ذوب‌آهن در آسیا کاری از پیش ببرد. فکر می‌کنم جز خود ما که داخل تیم بودیم و از شرایط درونی آن خبر داشتیم، هیچ‌کس به ما اعتقاد و ایمان نداشت. خود من برخلاف تصور دیگران که عقیده داشتند ذوب‌آهن در گروه مرگ نمی‌تواند نتیجه بگیرد، معتقد بودم تیم ما نتیجه می‌گیرد، چون کارش براساس کار تیمی است نه فردی.

بله، درست است که ما در گروه دشواری قرار داشتیم؛ ولی قرعه خوبی هم از لحاظ ترتیب بازی‌ها به ما خورد و شرایط به نفع ما شد؛ چون بازی اول را با ضعیف‌ترین تیم گروه آن هم در خانه داشتیم و این در ادامه راه به ما کمک زیادی کرد.

با این که 12 سال است حرفه‌ای فوتبال بازی می‌کنم و در سخت‌ترین بازی‌های باشگاهی مقابل تیم‌های قدرتمندی مثل پرسپولیس، استقلال و سپاهان قرار گرفته‌ام؛ اما تاکنون جو بازی با الاتحاد را ندیده بودم. معتقدم این تیم قوی‌ترین تیمی است که تا به حال جلوی آن بازی کرده‌ایم. ما در 10دقیقه ابتدایی مسابقه ‌فقط بازی را تماشا می‌کردیم. باور کنید در همان 10 دقیقه اول باید 6، 7 تا گل می‌خوردیم که با درخشش دروازه‌بانمان این طور نشد. واقعا خواست خدا بود که کم‌کم به جریان عادی بازی برگردیم. خیلی هم شانس آوردیم که آنها نتوانستند از موقعیت‌های گلشان استفاده کنند.

خیلی خوب بود. من چنین تصوری نداشتم که فقط تیم خودشان را تشویق کنند. وقتی بازی تمام شد، به احترام ذوب‌آهن از جا بلند شدند و چند دقیقه ما را تشویق کردند. ضمن این که زمین بازی هم خیلی مساعد و باکیفیت بود.

تیم بنیادکار جزو بهترین تیم‌های آسیاست. ما پیش از شروع این بازی دچار نوعی استرس شده بودیم که ناشی از اسم و آوازه بنیادکار بود. شانس هم آوردیم که بازی رفت را میزبان بودیم و این خیلی به نفع ما تمام شد.

پیش از گل اول، بچه‌ها کم و بیش استرس داشتند و در 10دقیقه ابتدایی خوب بازی نکردیم؛ ولی بعد از گل اول، بچه‌ها پی بردند که می‌شود به این تیم گل زد و آنها را شکست داد.

در آن صحنه چون دفاع حریف خیلی به من نزدیک بود و دروازه‌بانشان نیز در تیر مقابل جای‌گیری کرده بود، می‌دانستم که اگر توپ را کنترل کنم، زمان را از دست خواهم داد و بازیکنان حریف فورا جای‌گیری خواهند کرد. اگر توپ را استوپ می‌کردم، کار برایم خیلی سخت می‌شد و به همین خاطر سرضرب به توپ ضربه زدم و بقیه‌اش را هم که خودتان می‌دانید.

غیر از لحظات آخر مسابقه که یک توپ به تیر دروازه ما خورد، خطر آنچنانی دیگری وجود نداشت که بگوییم موقعیت مسلم گل بود. ازبک‌ها بیشتر در میانه زمین حفظ توپ می‌کردند که این هم جزو نقشه ما بود.

فکر کنم خیلی جالب و هیجان‌انگیز باشد. باعث خوشحالی خواهد بود که مس کرمان با وجود نوسانات زیادش در فصل جاری از گروهش صعود کند. به طور طبیعی این موضوع به فوتبال ایران شخصیت می‌دهد که تیم رده سیزدهم ما قهرمان کشورهای عربی را شکست می‌دهد.

نه اصلا، چرا باید مغرور شویم؟‌هنوز تا کسب موفقیت راه درازی مانده است. ما هنوز خوان اول را طی کردیم و هنوز شش خوان دیگر مانده است.

ما اگر از گروهمان به عنوان تیم اول صعود کنیم، کارمان خیلی راحت‌تر است و می‌توانیم به مراحل بالاتر هم برسیم.

بسیار زیاد، حتی با وجود اختلاف امتیاز. چون سپاهان صدرنشین این هراس و نگرانی را دارد که مبادا دیگر تیم‌ها به این تیم برسند؛ اما ما این استرس را نداریم و راحت‌تر از سپاهان بازی می‌کنیم. این کارمان را راحت‌تر می‌کند.

آن بازی فوق‌العاده حساس بود و خیلی خوشحالم که در آن بازی ما برنده شدیم.

شک نکنید ذوب‌آهن قهرمان جام حذفی است.

بچه‌های ما به واسطه مسافرت‌های زیاد، مقداری در آن بازی خسته بودند. برگزاری 4 بازی آسیایی به اندازه 6 ماه تمرین به ما فشار آورد و همین کار ما را سخت کرد.

راستش زیاد اهل حاشیه نیستم و عاشق آرامشم. موفقیت در سایه آرامش حاصل می‌شود و کسب موفقیت در یک جو پرتنش بسیار دشوار است.

چند سال است این سوال از من مطرح می‌شود. من بارها تصمیم گرفته‌ام اوراق شناسایی‌ام را چک کنم تا ببینم تبعه کدام کشور هستم تا بلکه تکلیفم معلوم شود. این که چرا تاکنون مرا ندیده‌اند، برایم جای سوال است.

این هم دروغی بود که برای من ساخته شد و به هیچ وجه صحت نداشت. ما عادت داریم برای بزرگ کردن یک نفر، یک بنده خدای دیگر را تخریب کنیم.

فعلا که در خدمت این تیم هستم و از این حضور هم راضی‌ام. البته می‌خواهم به نکته‌ای اشاره کنم و اصرار دارم حتما آن را در روزنامه جام‌جم چاپ کنید.

امیدوارم به حساب تملق و چاپلوسی گذاشته نشود؛ ولی در این چند سالی که در فوتبال هستم، مدیری به روراستی اصغر دلیلی ندیده‌ام. خیلی خوب است که یک مدیرعامل اینقدر با بازیکنان رفیق باشد و در کنار تیم حضور داشته باشد. ما خیلی مواقع شرمنده وی می‌شویم.

وقتی من می‌گویم مدیرعامل باشگاه خودش را وقف تیم کرده است، شما تا آخر حساب کنید.