ضرر فوتبال کاسبکارانه

این وضعیت، ثمره فوتبال نتیجه‌گرای ماست که همواره فشارهای ناخواسته‌ای به مربیان وارد می‌کند.

مدیران عامل باشگاه که خیلی از آنها فضای ورزش را نمی‌شناسند، برای آن که موقعیت خود را در سال آینده تضمین کنند، همواره به دنبال کسب پیروزی‌هایی آینده‌ساز برای خود هستند.

در چنین فضایی، مربیان هم به فراست درمی‌یابند که باید محافظه‌کار باشند و وقت خود را صرف بازسازی و آموزش و پرورش جوان‌ها نکنند. آنان می‌کوشند از بازیکنان پرتجربه‌تر استفاده کنند و با این کار دامنه ریسک خود را به حداقل برسانند، در این حالت، تاکتیک‌هایی محتاطانه انتخاب می‌شود.

این وضعیت موجب می‌شود بازی‌های لیگ برتر بیشتر به سمت مساوی پیش برود، حداقل گل در یک مسابقه به‌دست آید و مربیان خود با صراحت اعلام کنند که دنبال فوتبال تماشایی نیستند.

بی شک فوتبال مشتریانی دارد که اگر این مشتریان را از دست بدهد، چیزی برای بالندگی ندارد. فوتبال تماشاگرپسند، نیاز به تلاش بیشتر مربیان، دلبستگی بازیکنان به خواست مربی و قدرت اعمال نظر مدیران دارد. متاسفانه ما هیچ‌کدام از این عامل‌ها را نداریم و چاره‌ای نیست جز این که وضع موجود را تحمل کنیم. گرچه استمرار این وضع می‌تواند برای فوتبال ما ضررهای جبران‌ناپذیری را در پی داشته باشد. وقتی ما 100 دقیقه با تایلند بازی می‌کنیم و فقط یک گل می‌زنیم، علتش ناگفته پیداست. این نوع فوتبال، محصولی غیر از این بازی‌ها و نتایج ندارد.